ఉద్ధవ గీత :శ్రీ కృష్ణ- ఉద్ధ వుల మధుర సంభాషణ

విలువ :ధర్మం ,విశ్వాసము
ఉప విలువ : శరణాగతి

 

krishna

ఉద్ధవుడు శ్రీ కృష్ణుడికి చిన్ననాటి నుంచే ఎన్నో సేవలు చేసేవాడు. ఆయనే కృష్ణుడికి రథసారధి కూడా . కాని ,తను చేసే సేవలకు ఎప్పుడూ ఏ ప్రతిఫలము ఆశించలేదు.

ద్వాపర యుగంలో తన అవతారం చాలించే ముందు, శ్రీ కృష్ణుడు ఉద్ధవుడిని పిలిచి ,”ఉద్ధవా! నా అవతార కాలంలో ఎంతో మంది నా నుంచి ఎన్నో వరాలను ,బహుమతులను పొందారు. కాని ,నీవు ఎన్నడూ నన్ను ఏదీ కోరలేదు . కనుక నీకు ఏదన్నా ఇవ్వాలని ఉంది ,ఏమి కావాలో కోరుకో ?” అని ప్రేమగా అడిగారు.

అప్పుడు ఉద్ధవుడు ,”దేవా! నీ లీలలను అర్ధం చేసుకోవటం మా తరం కాదు, నాకు ఏ వరము వద్దు కాని,నిన్ను ఓక ప్రశ్న అడుగుదాము అనుకుంటున్నాను,అడుగవచ్చునా? “,అని వినయంగా ఇలా అడిగాడు ,“కృష్ణా !నీవు మా అందరికీ జీవించటానికి ఇచ్చిన సందేశము ఒకటి కాని నీవు జీవించిన విధానము మరొకటి.మహాభారత యుద్ధములో,నీవు పోషించిన పాత్ర ,తీసుకున్న నిర్ణయములు ,చేపట్టిన పనులు నాకేమి అర్ధం కాలేదు.దయచేసి నా సందేహములను తీర్చి నన్నుఅనుగ్రహించండి అని కోరుకున్నాడు.

దానికి కృష్ణుడు ,” “ఉద్ధవా ! ఆనాడు యుద్ధభూమిలో అర్జునుడికి గీతను బోధించాను. ఈ నాడు నీకు ఉద్ధవ గీతను బోధించటానికి ఈ అవకాసాన్ని కలిపిస్తున్నాను. నన్ను ఏమి అడగాలనుకుంటున్నావో
తప్పకుండా అడుగు.” అని ఉద్ధవుడిని ప్రోత్సహించాడు.ఇక ఉద్ధవుడు తన ప్రశ్నలను అడగటం మొదలు పెట్టాడు.”కృష్ణా పాండవులు నీ ప్రాణ స్నేహితులు కదా!నిన్ను గుడ్డిగా నమ్మారు కూడా . నువ్వు వారి వర్తమానము ,భవిష్యత్తు తెలిసినవాడివి . అటువంటప్పుడు వారిని జూదము ఎందుకు ఆడనిచ్చావు?మంచి మిత్రుడు అలాంటి వ్యసనములను ఎక్కడన్నా ప్రోత్సహిస్తాడా ?” పోని, ఆడనిచ్చావే అనుకో ,కనీసం వారిని గెలిపించి ఆ కౌరవులకి బుద్ధి చెప్పి ఉండ కూడదా ? అది కూడా చెయ్యలేదు. ధర్మజుడు ఆస్తంతా పోగొట్టుకుని వీధినపడ్డాడు . ఆఖరికి తన తమ్ముళ్లను కూడా ఓడిపోయాడు. అప్పుడైనా నీవు అడ్డుపడి వాళ్ళని కాపాడుండచు కదా?

కౌరవులు దుర్బుద్ధితో పరమ సాధ్వి అయిన ద్రౌపదిని, జూదంలో మోసం చేసి గెలిచారు.
కనీసం అప్పుడైనా నువ్వు నీ మహిమతో పాండవులని గెలిపించలేదు… ఎప్పుడో ఆవిడ
గౌరవానికి భంగం కలిగినప్పుడు ,ఆమెను ఆఖరి క్షణంలో అనుగ్రహించావు.సమయానికి ఆదుకున్న ఆపద్భాందవుడవని గొప్ప పేరుపొందావు. కాని ముందే నీవు కలుగచేసుకుని ఉంటే ఆమెకి
నిండు సభలో జరిగిన అవమానం తప్పేది కదా .సమయానికి ఆదుకునేవాడే మంచి మిత్రుడని పించుకుంటాడు . నీవు చేసినదేమిటి స్వామి?, అని ఉద్ధవుడు ఎంతో బాధతో కృష్ణిడిని తన ఆంతర్యమేటో తెలుపమని ప్రార్ధించాడు.

నిజానికి ఈ సందేహములు మహాభారత యుద్ధం గురించి తెలిసిన వారందరికీ కలుగుతాయి. కనుక కృష్ణుడు ఎంతో ప్రేమతో ఉధవుడి ద్వారా మనందరికీ ఉద్ధవ గీతను ఈ క్రింది విధంగా బోధించాడు.“ఉద్ధవా! ప్రకృతి ధర్మ ప్రకారం అన్ని విధాలా జాగ్గ్రత్త పడేపది తగిన చర్యలను తీసుకునే వాడే గెలుపుకు అర్హుడు. దుర్యోధనుడికి జూదములో ప్రావీణ్యము లేకపోయినా ఆస్తిపరుడు. కనుక తన అర్హత ప్రకారం ఆస్తిని పణంగా పెట్టాడు.ఎంతో తెలివిగా తన మామ చేత పందెమును వేయించాడు., ధర్మరాజు మాత్రం , పందెములను నా చేత వేయించాలి అని అనుకోలేదు ,నా సహాయమును కోరలేదు.

శకుని , నేను ఆడి ఉంటె జూదము ఎవరు గెలిచేవారు? నేను కోరిన పందెమును శకుని వేయగలిగేవాడా? లేక అతను చెప్పిన పందెము నాకు పడేది కాదా ? నీవే చెప్పు ?సరే ఇదిలా ఉంచు, ధర్మరాజు అజ్ఞానంలో మరొక క్షమించరాని నేరం చేశాడు. అదేమిటంటే, “నేను చేసుకున్న కర్మ వలన ఈ ఆటలో ఇరుక్కున్నాను . కృష్ణుడికి ఈ సంగతి తెలియకూడదు ,ఇటువైపు ఎట్టి పరిస్థితిలో కూడా కృష్ణుడు రాకూడదు.” అని ప్రార్ధించాడు. దాంతో ఏమీ చేయలేక చేతులు కట్టుకుని ,తన పిలుపుకోసం ఎదురు చూస్తూ నిలబడిపోయాను.ధర్మజుడు సరే భీముడు,అర్జునుడు,నకుల సహదేవ్వులు కూడా ఓడినప్పుడు వారి కర్మ అనుకున్నారేకాని ఏ మాత్రము నా సహాయము కోరలేదు. అలాగే ద్రౌపది కూడా. దుస్సాసనుడు తనను సభలోకి ఈడ్చినప్పుడు కూడా నన్ను స్మరించకుండా నిండు సభలో అందరితో తనకు న్యాయం చెయ్యమని వాదించింది. తన బుద్ధి కుశలతలనే నమ్ముకుంది.

చివరికి తన ప్రయత్నములన్నీ విఫలమయ్యాక గొంతెత్తి నన్ను పిలిచింది, సంపూర్ణ శరణాగతితో నన్ను శరణు వేడింది. అప్పుడు వెంటనే ప్రత్యక్షమయ్యి నేను ద్రౌపదిని ఆ నాడు రక్షించలేదా? అని కృష్ణుడు ఉద్ధవుడిని తిరిగి ప్రశ్నించాడు.కృష్ణిడి సమాధానములకి ఉద్ధవుడు భక్తితో చెలించి ,కృష్ణా !అలాగైతే మాలాంటి సామాన్యులు సంగతి ఏంటి ? మేము చేసే కర్మలలో కూడా నీవు కోరితే కల్పించుకుని సహాయం చేస్తావా?అవసరమైతే మమల్ని చేదు కర్మలు చేయకుండా కాపాడుతావా? అని చక్కటి ప్రశ్న వేశాడు ఉద్ధవుడు .దానికి శ్రీ కృష్ణుడు చిన్నగా నవ్వుతూ ,”ఉద్ధవా ! మానవ జీవితం, వారు చేసుకున్న కర్మల ద్వారా సాగుతుంది. నేను వారి కర్మలను నిర్వర్తించను , వాటిలో కలుగ చేసుకోను. కేవలం ఒక సాక్షిలా గమనిస్తూ ఉంటాను అదే భగవంతుని ధర్మము “ అని వివరించాడు.

ఉద్ధవుడు ఆశ్చర్య చెకితుడై “ అయితే కృష్ణా ! మేము తప్పుదారి పట్టి పాపములను మూట కట్టుకుంటుంటే నువ్వలా దగ్గెరుండి చూస్తూ ఉంటావా? మమ్మల్ని అడ్డుకోవా ,ఇదెక్కడి ధర్మము అని ప్రశ్నించాడు. దానికి కృష్ణుడు “ఉద్ధవా ! నీ మాటలను నీవే జాగ్రత్తగా గమనించు . నీకే అర్ధమవుతుంది.భగవంతుడు నీతోనే ,నీలోనే ఉన్నాడని , నిన్ను దగ్గెరుండి గమనిస్తున్నాడని గుర్తించినప్పుడు, నీవు తప్పులు ఎలా చేయగలుగుతావు చెప్పు ?”ఈ సత్యాన్ని మరిచినప్పుడే మానవుడు తప్పు దారి పడతాడు అనర్ధాలని కొని తెచ్చుకుంటాడు . ధర్మరాజు జూదము గురించి నాకు తెలియదనుకోక పోవడమే తాను చేసిన మొదటి తప్పు. నేను అంతటా ఉన్నాను అని అతను గుర్తించి ఉంటే ఆట పాండవులకు అనుగుణంగా సాగేది “ అని ఉద్ధవుడికి చక్కగా బోధించాడు శ్రీ కృష్ణుడు.కృష్ణుడు బోధించిన మధురమైన గీతను విని ఉద్ధవుడు ఎంతో ఆనందించి తన సంశయములన్నిటినీ తీర్చినందుకు కృతజ్ఞతా భావంతో కృష్ణుడిని నమస్కరించాడు.

నీతి:

పూజలు ,ప్రార్థనలు భగవంతుడి సహాయమును కొరటానికి చేసే కర్మలే కదా! కాని, సంపూర్ణ విశ్వాసము వీటికి తోడైతే అంతటా ఆయనే కనిపిస్తాడు. భగవద్ గీతలో కూడా శ్రీ కృష్ణుడు ఇదే బోధించాడు .

యుద్ధములో అర్జునిడికి కృష్ణుడు రథ సారధిలా వ్యవహరించి అతనికి కర్తవ్యమును బోధ చేసాడే కాని , అతని బదులు స్వయంగా యుద్ధము చేయలేదు . అలాగే మనలో ఉన్న భగవంతుడిని గుర్తించి ఆయనని మన జీవిన రథసారధి చేసుకుంటే మనకి కూడా అర్జునిడిలా అన్నిట్లో తప్పక విజయం కలుగుతుంది. మన మంచి చెడులను ఆ భగవంతుడే చూసుకుంటాడని నమ్మాలి. ఆ నమ్మకమే మనని అన్ని వేళలా కాపాడుతుంది!
http://patriotsforum.org/uddhav-gita-illuminative-dialogue-between-uddhav-and-shri-krishna-why-he-did-not-protect-pandavs/

https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/09/29/uddhava-gita-beautiful-conversation-between-krishna-and-uddhava/

Advertisements

పాడు బడ్డ దేవాలయము

 

విలువ: ధర్మము
ఉప విలువ : ఐకమత్యము

 

temple.png

అనగనగా ఒక పాడుబడ్డ గుడిలో ముగ్గురు సన్యాసులు కూర్చుని ఆ మందిరము అంత జనసంచారము లేకుండా మూలబడి ఉండటానికి కారణం ఏమై ఉంటుందో అని చర్చించుకుంటున్నారు .

మొదటి సన్యాసి “ఇక్కడి పూజారులు భక్తి శ్రద్ధలతో పూజలు చేయకపోవటం వల్ల దేవతలకు ఆగ్రహం కలిగి వారి మహిమలను చూపటంలేదేమో. అందుకే భక్తులు గుడికి రావటం మానేసుంటారు!” అని అన్నారు.

రెండవ సన్యాసి ,” దేవాలయ అధికారులు గుడిని పట్టించుకోటం మానేసుంటారు, దాంతో గుడి పరిస్థితిని చూసి భక్తులు రావటం తగ్గించుంటారు” అని తన అభిప్రాయం వ్యక్తం చేశారు .

ఇక మూడవ సన్యాసి ,” ఇక్కడ నివసించే అర్చకులకి అధికారులకి పడకపోవటం వలన , విధి నిర్వహణ క్రమంగా సాగకపోవటం వలన ఎవరూ రావటం లేదేమో !” అన్నారు.

ఈ విధంగా కొంత వాదన జరిగిన తరువాత , వారు అక్కడే కొన్నాళ్ళు నివసించి వారిలో ఎవరి అభిప్రాయం సరైనదో తేల్చుకుందామని నిశ్చయించుకున్నారు. మొదటి సన్యాసి భక్తి శ్రద్ధలతో పూజలని , విధులని క్రమం తప్పకుండా భక్తి , శ్రద్ధలతో చేయటం మొదలు పెట్టారు. రెండవ సన్యాసి తగిన మరమ్మత్తులు చేయించి గుడిని శుభ్రపరిచారు . ఇక మూడవ సన్యాసి గుడి గురించి ప్రచారం చేయటం మొదలు పెట్టారు. కొంత కాలానికి దేవాలయం చుట్టు పక్క ప్రాంతాలలో ప్రసిద్ధి పొందింది.భక్తులు కూడా ఎక్కువ సంఖ్యలో రావటం మొదలు పెట్టారు.

దాంతో ముగ్గురు సన్యాసులలో మళ్ళీ అభిప్రాయ బేధాలు మొదలయ్యాయి. ఒక సన్యాసి తన సేవలను మెచ్చి దేవతలు అనుగ్రహించారని , కాదు నా శ్రమ వలనే గుడి వైభవం తిరిగి వచ్చిందని మరొక సన్యాసి ,కానే కాదు తను చేసిన ప్రచారాల వలనే గుడి ఇంత ప్రసిద్ధిని పొందిందని, ఇలా ఎవరికి వారు తమ గొప్పలు చెప్పుకోటం మొదలు పెట్టారు .ఇలా వారిలో వారు కొట్టుకుంటూ గుడిని మళ్ళీ పట్టించుకోవటం మానేశారు. క్రమంగా మందిరం మళ్ళీ పాడు బడ్డ దేవాలయంలా తయారైంది.

ఈ విధంగా సన్యాసులు దీనంతటికీ కారణం, ఆలయ అధికారుల మధ్య ఐకమత్యము లేకపోవటమే అని తెలుసుకున్నారు.
నీతి :
అహంకారము ఐకమత్యాన్ని ,సామరస్యాన్ని దూరం చేస్తుంది. దాని వలన మానవ సంబంధాలు దెబ్బతింటాయి. బంధాలకంటే అహంకారానికి ,సొంత లాభములకి విలువను ఇచ్చినప్పుడు మనకి దగ్గెరయిన వారు దూరమవుతరారు.ఈ కథలో లాగా ఐకమత్యం లేకుండా చేసే పనులకి సార్థకత ఉండదు. అందుకని పంతాలని,పట్టింపులని పక్కన పెట్టి కలిసి మెలిసి ప్రేమతో జీవిస్తూ ఆనందాన్ని పంచుదాము.

https://amritham99.wordpress.com/page/6/

https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/09/29/the-neglected-temple/

కష్టములను ఎదురుకొనుట

 

విలువ: సత్యము
ఉపవిలువ:ఆశాభావం

 

spider
అనగనగా ఒక ప్రదర్శనశాలలో సాలెపురుగు ఒకటి ఉండేది.ప్రదర్శనశాలలోని అడుగు అంతస్తులో ఎన్నో పురాతనమైన చిత్రపటాలు ఉండేవి.చిత్రపాటాలు సాలెపురుగులు నివసించేందుకు గూడుకట్టుకోటానికి ఎంతో వీలుగా ఉండేవి. తోటి సాలెపురుగులకంటే మన కథలోని సాలెపురుగు ఎంతో అందమైన,అద్భుతమైన గూడుకట్టుకుంది. తాను కట్టుకున్నగూడుని ఆ పురుగు ఎంతో భద్రంగా చూసుకునేది.

క్రమక్రమంగా ప్రదర్శనశాల అధికారులు అడుగు అంతస్తులోని చిత్రపటాలను పై అంతస్తుకి మార్చి వాటిని ప్రదరించడం మొదలుపెట్టారు . ఇది గ్రహించిన సాలెపురుగులన్నీ జాగ్రత్తలు తీసుకోవటం మొదలు పెట్టాయి. కాని, ఈ పురుగు మటుకు “ఏమీ కాదులే ,అన్ని పటాలని పైకి తరలించరులే “ అని ధీమాగా ఏమీ చేయకుండా కూర్చుంది. తనకి విశాలమైన గూడు కట్టుకోటానికి ఇంతకంటే మంచి చోటు ఎక్కడ దొరుకుతుంది అని అనుకుంది.

కాని, ఒక రోజు పొద్దున్నే అధికారులు తాను నివసించే చిత్రపటంతో పాటు తనని, తన గూడుని కూడా ప్రదర్శనా ప్రదేశంలో తెచ్చి పెట్టారు.

అప్పుడు తనని కాపాడుకోవటం కోసం తెలివైన సాలెపురుగు తన గూడుని విడిచిపెట్టి వెళ్ళిపోయింది . ఈ విధంగా జీవితకాలం కష్టపడి కట్టుకున్న గూడుని ఒదులుకుని సాలెపురుగు పురుగులమందు నుంచి తన ప్రాణాలని కాపాడుకుంది.

అక్కడనించి పారిపోయి ఒక అందమైన పూదోటకు చేరుకుంది. ఒక ప్రశాంతమైమ చోటుని వెతుక్కుని అంతకుముందు కట్టుకున్న గూడుకంటే ఎంతో అందమైన గూడుని కట్టుకుంది. అక్కడే ఆనందమైన జీవవితాన్ని గడపసాగింది.

నీతి:
మన కష్టమును నమ్ముకుంటూ , నిరంతరం శ్రమించటానికి సిద్ధంగా ఉండే మనస్తత్వం ఎల్లప్పుడూ ఆనందాన్ని కలిగిస్తుంది .
https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/09/29/overcoming-difficulties/

జీవితం యొక్క విలువ ఏమిటి!

8BFE4A4A-F55E-4AB8-AABD-F4BCC81E22CE

విలువ – సత్యం

ఉప విలువ – ఆత్మ విశ్వాసం

ఒకతను  గురు నానక్ సాహెబ్ వద్దకు వెళ్ళి ,”జీవితం యొక్క విలువేంటి స్వామి ?” అని అడిగాడు అప్పుడు గురునానక్ అతని చేతిలో ఒక రాయిని పెట్టి ,”ముందు నువ్వు ఈ రాయి విలువని తెలుసుకునిరా. కాని,ఒక విషయం గుర్తు పెట్టుకో ,ఈ రాయిని నీవు ఎట్టి పరిస్థితిలో కూడా  అమ్మకూడదు అని చెప్పారు.

అతను గురునానక్ ఆజ్ఞానుసారం ఆ రాయిని ముందుగా సంత్రాలు అమ్మే వాడి దగ్గెరకి తీసుకెళ్ళి దాని విలువ ఎంత ఉండచ్చు తెలుపమని అడిగాడు.

అతను ,ఆ రాయిని చూసి ,”ఈ రాయికి బదులుగా నీకు ఒక డజను (12) సంత్రాలను ఇస్తాను అని చెప్పాడు. దానికి ఈ మనిషి ,”గురువుగారు! నన్ను ఈ రాయిని అమ్మవద్దని చెప్పారు,కనుక నేను నీకు అమ్మలేను” అని ఖచ్చితంగా చెప్పేశాడు.

తరువాత ఆ రాయిని ఆతను ఒక కూరగాయలు అమ్మే వాడి దగ్గెరికి తీసుకెళ్ళి మళ్ళీ అదే ప్రశ్న వేశాడు . కూరగాయలతను ,ఆ రాయికి బదులుగా నీకు ఒక బంగాళదుంప సంచీని అమ్ముతాను అని చెప్పాడు .కాని,గురువుగారి మీద గౌరవంతో రాయిని అమ్మనని కూరగాయల వాడిని క్షమాపణ కోరి ఆటను అక్కడినుండి వెళ్ళిపోయాడు.     

ఈ సారి  రాయిని ఓక బంగారు కొట్టు వాడి దగ్గెరకి తీసుకుని వెళ్ళాడు . రాయిని చూడగానే షావుకారు ,రాయికి బదులుగా యాభై లక్షలు ఇస్తానని చెప్పాడు. దానికి ఈ మనిషి అడ్డంగా తలూపే సరికి ,”అయితే రెండు కోట్లు తీసుకో కాని ,రాయిని మటుకు నాకివ్వు అని బతిమాలాడు. “నేను రాయిని ఎట్టి పరిస్థితిలో నీకు అమ్మలేను” అని చెప్పి అక్కడి నించి కూడా అతను మౌనంగా వెళ్ళిపోయాడు.

చివరగా అతను విలువైన నాణెములను అమ్మే చోటికి ఆ రాయిని తీసుకుని వెళ్ళాడు.

ఆ కొట్టు యొక్క యజమానిని  ఆ రాయి విలువని తెలుపమని కోరాడు.రాయిని చూసిన ఆ యజమాన,  అది ఎంతో విలువైన రూబీ(కెంపు)అని గుర్తించాడు. ఒక ఎర్రని గుడ్డ మీద  రాయిని ఉంచి దాని చుట్టూ ప్రదక్షిణ చేసి ,ఎంతో వినయంతో ఆ నాణెము ముందు  తలొంచుకుని నిలబడ్డాడు. యజమాని అతనిని “ఏమండీ! ఇంతటి విలువైన నాణెము మీకు ఎక్కడ దొరికిందండి.” నా కొట్టుని ,నా జీవితాన్ని మీకు తాకట్టు పెట్టినా నేను మీరు వెలకట్టమని అడిగిన  ఆ విలువైన నాణెమును కొనలేను” అని చెప్పి చేతులెత్తేశాడు. ఎందుకంటే అది ఎంతో విలువైనది వెల కట్టలేనిది అని చెప్పాడు,

ఈ విధంగా గురువుగారు ఇచ్చిన రాయి విలువను తెలుసుకున్న శిష్యుడు,గురునానక్ సాహెబ్ గారి వద్దకు వెళ్ళి ,”గురూజీ ఇప్పటికైనా జీవితమూ యొక్క విలువ గురించి చెప్పండి?” అని వినయంగా అడిగాడు . అప్పుడు గురునానక్ “నాయనా ! సంత్రాలు, కూరలు ,బంగారం ,విలువైన నాణెములను అమ్మే వాళ్ళందరూ నీకు ఇచ్చిన సమాధానములు మన జీవితము యొక్క విలువను తెలియచేస్తున్నాయి.

మన జీవితము  ఎంతో విలువైనది వెల కట్టలేనిది, కాని,మన జీవితాన్ని వెల కట్టాలని చూసే వాళ్ళు వారి వారి ఆర్ధిక స్తోమతను బట్టి, మన  గురించి వారికి గల అవగాహన బట్టి,మన వల్ల వారికి కలిగిన లేక కలగబోయే లాభ నష్టములను బట్టి , వారిలో నిజమును చెప్పటానికి ఉన్న ధైర్యమును బట్టి  వెల కడతారు . కనుక ఇతరుల మాటలను పట్టించుకోవద్దు.నీవు తీసుకెళ్ళిన రాయి విలువను గుర్తించిన షావుకారి లాగా, నీ విలువని గుర్తించగలిగేవారు,నిన్ను పూర్తిగా  అర్ధం చేసుకోగలిగినవారు, తప్పక ఎదురవుతారు.కనుక నిరాశ చెందకు”,అని గురువుగారు ప్రేమగా జీవితం యొక్క విలువను అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకొనగలిగేలా ఏర్పాటు చేశారు.  

నీతి:   ఆత్మాభిమానము చాలా ముఖ్యమైన లక్షణము. మనందరిలో ఏదో ఒక ప్రత్యేకత ఉంటుంది. ముందుగా మనని మనము  కించపరుచుకోకుండా గౌరవించుకోగలగటం నేర్చుకోవాలి.

https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/09/30/what-is-the-value-of-life/

 

సమయస్ఫూర్తితో కూడిన చక్కటి ఆలోచన

విలువ – ఆత్మ విశ్వాసము
అంతర్గత విలువ — సమయస్పూర్తి

pebble-2
ఈ కథ ఇటలీ దేశంలో, ఒక చిన్న గ్రామంలో జరిగింది.
ఒక వ్యాపారి, తన ఊరిలోని ఒక షావుకారి వద్ద, డబ్బు అప్పు చేశాడు. వయసులో షావుకారు ముసలి వాడు . అందంగా కూడా ఉండడు.  షావుకారి కన్ను,వ్యాపారి అందమైన కుమర్తె మీద పడింది. అతనికి ,ఆమెను వివాహం చేసుకోవాలని కోర్కె కలిగింది. అందుకని షావుకారు, వ్యాపారితో “ఓ వ్యాపారి!  నీవు నీ కుమార్తెను నాకు ఇచ్చి వివాహం చేస్తే, నీ అప్పు విడిచి పెడతాను ‘ అని చెప్పాడు. ఈ మాట విన్న వ్యాపారి మరియు అతని కుమార్తె ఆశ్చర్యపోయారు .

అంతేకాకుండా షావుకారు వ్యాపారితో  ఈ విధంగా బేరమాడాడు,’నేను ఒక సంచీలో ఒక తెలుపు రాయి , ఒక నలుపు రాయి ఉంచుతాను. మీ అమ్మాయి నలుపు రాయి తీస్తే, తను నన్ను వివాహం చేసుకోవాలి, అప్పుడు  నీ అప్పు విడిచి పెడతాను. ఆమె తెలుపు రాయి తీస్తే, నన్ను వివాహం చేసుకోనక్కరలేదు , అప్పుడు కూడా నీ అప్పును విడిచి పెడతాను. మీ అమ్మాయి దీనికి ఒప్పుకోక పోతే నిన్ను జైలుకి పంపిస్తాను ‘. అని చెప్పాడు.

ఇలా మాట్లాడుతూ షావుకారు, వ్యాపారి తోటలోని రెండు గులక రాళ్ళను  ఒక సంచీలో వేశాడు. ఎంతో చురుకైన ఆ వ్యాపారి కూతురు, షావుకారు దుర్బుద్ధితో సంచీలో రెండూ నల్ల రాళ్ళనే  వెయ్యటం చూసింది. ఆ అమ్మాయి స్థానంలో గనక ఉంటే తప్పించుకోటానికి  మీరు ఏం చేసేవారు ? ఆ అమ్మాయికి ఏమి సలహా ఇచ్చేవారు ?

జాగ్రత్తగా ఆలోచిస్తే కింద వివరించబడ్డ  మూడు అవకాశలు కనిపిస్తాయి.

1. ఆ అమ్మాయి సంచీలోనించి  రాయి తీయడానికి ఒప్పుకోకూడదు.
2. సంచీలో  రెండూ కూడా నలుపు రంగు రాళ్ళే ఉన్నాయని చూపించి, షావుకారు మోసగాడు అని నిరూపించాలి.
3. తప్పదు గనక సంచీలో నుండి నల్లని  రాయినే తీసి,ఆ షావుకారిని పెళ్లి చేసుకుని  తన తండ్రిని అప్పు నుంచి, జైలు నుంచి కాపాడాలి. ఈ విధంగా  తండ్రిని కాపాడటం కోసం తన జీవితాన్ని త్యాగం చెయ్యాలి.

ఇంతకి ఈకథలోని అమ్మాయి ఏమిచేసిందంటే…

సంచీ లోనించి ఒక రాయిని తీసి, సరిగ్గా చూడకుండా, జారిపోయినట్టు నటించి , నేల  మీద మిగతా రాళ్ళ మధ్యలో పడేసింది. వ్యాపారి చేసిన మోసం గురించి తెలియనట్లు ,”పొరపాటు అయింది, క్షమించమని వ్యాపారిని కోరింది . సంచీలో ఏ రంగు రాయి మిగిలిందో చూస్తే, నేను ఇంకో రంగు రాయి తీసినట్టు  తెలుస్తుంది కదా “అని అంది. సంచీలో నల్ల రాయి ఉంది కాబట్టి, అమ్మాయి తెల్ల రాయి తీసినట్టు అయింది. ఇది చూసిన షావుకారు తన నిజాయితీని నిరూపించుకోలేకపోయాడు. ఈ విధంగా కథలోని అమ్మాయి కష్టమైన సందర్భాన్ని కూడా, తెలివిగా తనకు అనుకువుగా మార్చుకుంది.

ఈ కథ సమయస్ఫూర్తితో కూడిన ఆలోచనా శక్తికి ,సాధారణమైన ఆలోచనా శక్తికి కల బేధాన్ని తెలియచేస్తుంది.

నీతి:
జీవితంలో చాలా కష్టమైన పరిస్థితులు వస్తాయి, కానీ వాటిని జాగ్రత్తగా, తెలివిగా ఎదురుకోవడం నేర్చుకోవాలి. ఎటువంటి క్లిష్ట పరిస్థితినైనా భయపడకుండా ,కంగారు పడకుండా ప్రశాంతమైన మనసుతో ,తెలివిగా ఎదురుకోవాలి.  

 

https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/09/22/thinking-out-of-the-box/

http://quintessentiallysq.blogspot.sg/2011/02/story-of-two-pebbles.html

 

గర్వానికి గుణపాఠము

51667327-3FFB-4085-8E24-CBCC53772AFB
విలువ — అహింస
అంతర్గత విలువ — శాంతము
ఈ కథ మహాత్మా గాంధి గారిది. వారు భారత్ దేశానికి స్వాతంత్య్రం తెచ్చిన వారు. అహింసకి  ప్రాధాన్యత ఇచ్చిన వారు.
ఒకసారి గాంధీ గారు, ఓడలో ఇంగ్లాండ్ కి ప్రయాణము చేస్తున్నారు.
అదే ఓడలో,  వయసులో ఉన్న ఒక యూరోపియన్  కూడా ప్రయాణము చేస్తున్నాడు . అతను , గాంధీ గారి ని చూసి “బట్ట తల, పళ్ళు ఊడిపోయిన, ఈ ముసలి వాడు, ఇంగ్లాండ్ ఎందుకు వెళ్తున్నాడు ?’ అని అనుకున్నాడు.
అంతే కాకుండా అతను గాంధీగారిని, కించపరుస్తూ , ఫోటోలు తీసి, వాటిమీద, హాస్యంగా వ్రాసి, వెళ్ళి గాంధీ  గారికి ఇచ్చి, ‘ఇవి మీరు ఉంచుకోండి మీకు ముందుముందుగా పనికి రావచ్చు , ఉంచుకోండి ‘ అని అన్నాడు.
గాంధీ గారు, వాటన్నిటినీ  వివరంగా చూసి, అతని దెగ్గిరకి వెళ్ళి చిరునవ్వుతో ‘మీరు చెప్పినట్టు అన్నిటినీ చూశాను కాని , వాటిల్లో  పేపర్ క్లిప్ తప్ప ఉపయోగకరమైనవి నాకు ఏమీ కనిపియ్య లేదు  కనుక  క్లిప్ ని మటుకే ఉంచుకుని ఫోటోలు తిరిగి ఇచ్చేస్తున్నాను.”అని చెప్పారు.
గాంధీ గారి, తెలివితేటలు, వినయం చూసి  ఆ మనిషి సిగ్గుతో తల ఒంచుకున్నాడు.ఇంక ఎప్పుడూ ఎవరినీ  ఇలా హేళన చేయ  కూడదు ,అని అనుకున్నాడు. అప్పటి నుండి
జాతి ,మత ,రంగు ,రూపు మొదలగు బేధములను పక్కన పెట్టి అందరినీ సమానంగా గౌరవించడం అలవాటు చేసుకున్నాడు.
నీతి:
ప్రతి సందర్భంలో శాంతంగా, వినయంగా ఉండడం నేర్చుకోవాలి. ప్రతి మనిషిని, గౌరవించడం, అర్థంచేసుకోవడం నేర్చుకోవాలి. ఎవరినీ హేళాన   చెయ్యకూడదు.గర్వం మంచిది కాదు , అది ఇతరులని బాధ పెట్టి మనకి చెడ్డ పేరు తీసుకొస్తుంది .

సిద్ధార్థ్ మరియు పూజ – ఒక చిన్న కథ

children-marble

విలువ: సత్యం
ఉప విలువ :నిజాయతి ,నమ్మకం

సిద్దార్థ్ ,పూజ మంచి స్నేహితులు. ఇద్దరూ కలిసి చక్కగా ఆడుకునే వారు. సిద్దార్థ్ దగ్గర బోలెడు గోళీలు ,పూజ వద్ద మంచి మిఠాయిలు ఉన్నాయి. ఒక రోజు సిద్ధార్థ్ పూజతో ,”నీవు నీ మిఠాయిలను నాకు ఇస్తే,వాటి బదులుగా నా గోళీలన్నీ నీకు ఇచ్చేస్తాను” అని చెప్పాడు. పూజ దానికి అంగీకరించింది.

మరునాడు సిద్ధార్థ్ అన్నిటికంటే పెద్దగా ,అందంగా ఉన్న గోళీలను తన వద్దే ఉంచుకుని మిగిలిన గోళీలను పూజకి ఇచ్చాడు.కాని ,పూజా మటుకు అనుకున్న ప్రకారంగా తన దగ్గర ఉన్న స్వీట్స్ అన్నీ సిద్దార్థ్ కి ఇచ్చేసింది.

ఆ రోజు పూజా ప్రశాంతంగా పడుకోగలిగింది. సిద్దార్థ్ మటుకు ఒక వేళ పూజ కూడా తన లాగే మంచి రుచికరమైన మిఠాయిలను తన వద్దే దాచి పెట్టుకుందేమో అని ఆలోచిస్తూ సరిగ్గా నిద్రపోలేకపోయాడు.

నీతి:
ఏ సంబంధానికైనా నిజాయతి మరియు నమ్మకము పునాదులు.వ్యక్తిగత సంబంధాలలోగాని, లేదా ఉద్యోగరీత్యా ఏర్పడే సంబంధాలలోగాని- ఇతరులకి మన వంతు సంపూర్ణమైన ప్రేమను,విధేయతను మనము ఇవ్వనప్పుడు , వాటిని మనకి వారు వందకు వంద శాతం తిరిగి ఇస్తున్నారా లేదా అని అనుమాన పడుతూనే ఉంటాము.కనుక సంబంధాలు గట్టిపడి మనము అనంద దాయకమైన జీవితము గడపాలి అంటే మన వంతు కృషిని మనము నిజాయితీగా, పూర్తి నమ్మకంతో తప్పకుండా చేయాలి.

http://www.funzug.com/index.php/stories/love-is-complete-trust-and-faithfulness-story