ఎవరిని లేక దేన్ని ఎక్కువ ప్రేమిస్తాము ?

 

CF08C74E-001F-434D-998C-562DCFAE5BDD

విలువ: శాంతి,సహనము

అంతర్గత విలువ: నిగ్రహం
ఒక వ్యక్తి తన కారును శుభ్రం చేసుకుంటున్నాడు. అక్కడే ఆడుకుంటున్న అతని  4 సంవత్సరాల చిన్న పాప, ఒక రాయి తీసుకుని కారు మీద ఏదో రాసింది. కారు మీద గీతలు చూసి తండ్రికి చాలా కోపం వచ్చింది. ఆ కోపంలోనే  చేతిలో ఉన్న రెంచ్ తో పాప అరచేతిలో కొట్టడం మొదలుపెట్టేడు. కొంచెంసేపటికి కోపం తగ్గేక, పాప చెయ్యి చూసి కంగారు పడి పాపను హాస్పిటల్ కు తీసుకువెళ్ళాడు. కానీ అప్పటికే పాప చేతి వేళ్ళు విరిగిపోయేయి.
70D2B2C0-6FD8-463E-B801-2EA5C2562439
                హాస్పిటల్లో ఉన్న పాప తండ్రిని ” నాన్నా; నా వేళ్ళు ఎప్పుడు తిరిగి వస్తాయి” అని అడిగింది. దానికి తండ్రి ఏమీ సమధానం చెప్పలేక బాధతో మౌనంగా ఉండిపోయాడు.  కారు దగ్గరికి వెళ్ళి  తన చేసిన తొందరపాటు పనికి బాధపడుతూ, కారును కాలితో తన్నసాగాడు. కొంసేపటికి అసలు కారు మీద తన కూతురు ఏమి రాసిందో చూడాలి అనిపించి దగ్గరగా వెళ్లి చూసాడు.
“నేను నాన్నను ప్రేమిస్తున్నాను” అని రాసి ఉంది.
నీతి:  కోపానికి మరియు ప్రేమకు హద్దులు ఉండవు. మనం ఎప్పుడూ మనుషుల్ని ప్రేమించాలి, వస్తువులను వాడుకోవాలి. కానీ ఈ రోజుల్లో వస్తువుల్ని ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నారు. అందరినీ  ప్రేమిస్తూ పరిస్థితుల్ని అవగాహన చేసుకుని సహనంతో వ్యవహరించగలిగితే తరవాత బాధపడక్కర్లేదు.

 

కలియుగ ప్రభావము

8987EE2D-BE47-4BDA-9CF9-DE2A7E611690
విలువ: భక్తి
అంతర్గత విలువ: నామస్మరణ

ధర్మరాజు రాజ్య పరిపాలన చేస్తున్న సమయంలో అతని తమ్ముడైన భీముడు ప్రజల సమస్యలను తెలుసుకుని వాటిని పరిష్కరించడంలో సహాయం చేసేవాడు. ఒక రోజు ఒక వ్యక్తి వచ్చి తన పొలంలో వింత జరుగుతోందని, వేసిన కంచె తనకు తానుగా కదలి వెళ్ళిపోతోందని చెప్పాడు.  సామాన్యంగా భీముడు ప్రజలను , రాక్షసుల బారి నుండి కాపాడేవాడు. కానీ ఈ సమస్య వింతగా ఉండడంతో పరిష్కారం కోసం ధర్మరాజు వద్దకు వెళ్ళమని చెప్పి పంపించేసాడు.
తరువాత ఇంకొక వ్యక్తి వచ్చి తన దగ్గర ఒక పెద్ద కుండ ఉందని దానిలో రోజు మొత్తానికి కావలసిన నీటిని నిల్వచేసుకుంటామని, ఈ రోజు ఎన్ని నీళ్ళు తెచ్చి పోసినా ఆ పెద్ద కుండా సగం వరకే నిండుతోందని చెప్పాడు. ఈ విషయం కూడా ధర్మరాజుని అడగమని భీముడు ఆ వ్యక్తిని పంపించేశాడు. మూడవ వ్యక్తి వచ్చి ఒక ఏనుగు సూది కన్నంలో నుండి దూరి బయటకు వస్తోంది కానీ,దాని తొండం మాత్రం బయటకు రావట్లేదని చెప్పాడు. భీముడు ఇతనిని కూడా ధర్మరాజు వద్దకు పంపించాడు. నాలుగవ వ్యక్తి వచ్చి ఒక పెద్ద బండరాయి రోడ్డుకి అడ్డంగా ఉందని ఎంతమంది బలవంతులు ప్రయత్నించినా దాన్ని కదపలేకపోయారని, కానీ ఒక సాధువు తన దండంతో దాన్ని తీసి తేలికగా పక్కన పడేసాడని చెప్పాడు. భీముడు ఈ వింత సమస్యలకు పరిష్కారం కోసం నాలుగవ వ్యక్తిని వెంటబెట్టుకుని ధర్మరాజు వద్దకు వెళ్ళాడు.

అన్ని సమస్యలు విని ధర్మరాజు ఈ వింతలన్నీ కలియుగం రాబోతోంది అనే సంకేతాన్ని సూచిస్తున్నాయి అని చెప్పేడు.
మొదటి వ్యక్తి చెప్పిన కంచె కదిలి వెళ్ళిపోవడానికి అర్థం, కలియుగంలో ప్రజలు తమకు ఎంత ఉంది అన్నది వదిలిపెట్టి, ఇతరులవద్ద ఏమున్నదో తెలుసుకోవాలని తాపత్రయపడుతూఉంటారు. తమ స్థితిని ఇతరులతో పోల్చుకుని ఎల్లప్పుడూ అసంతృప్తితో బాధపడుతూ ఉంటారు.
రెండవ వ్యక్తి చెప్పిన ఎన్ని నీళ్ళు  పోసినా కుండా సగం వరకే నిండడం అంటే మనుషులు, ఇతరులకు చేసిన సహాయం, చూపించిన ప్రేమ మొదలైనవాటిలో 50% తిరిగి ఆశిస్తారు. పరోపకారం కూడా స్వార్థంతోనే చేస్తారు.
మూడవ వ్యక్తి చెప్పిన సూది కన్నంలోకి ఏనుగు దూరుతోంది కానీ ఏనుగు తొండం బయటికి రాకపోవడం అంటే, మనుషులు డబ్బును, శక్తిని, ఉన్న సౌకర్యాలను తమకోసం,తమ కుటుంబం కోసం విచ్చలవిడిగా ఖర్చుపెడతారు కానీ భగవంతుడి కోసం  మరియు భగవత్సంబంధమైన పనులు కోసం ఖర్చు చెయ్యటానికి ఇష్టపడరు.
నాలుగవ వ్యక్తి చెప్పిన బండరాయిని సాధువు దండంతో తీసి పక్కన పెట్టడం అంటే కలియుగంలో భగవంతుని నామస్మరణ మాత్రం చేతనే ప్రజలు పాపవిముక్తులవుతారు.

అని నాలుగు వింతలకు అర్థాలు వివరించి అయితే కలియుగంలో ఇన్ని దోషాలు ఉన్నప్పటికీ కేవలం భగవన్నామస్మరణ  చేత ప్రజలు పాపవిముక్తులవుతారు అని ధర్మరాజు చెప్పేడు.

నీతి: కృతయుగం, త్రేతాయుగం,ద్వాపరయుగాల్లో చేసినట్లు తపస్సు,యజ్ఞం, కష్టమైన సాధనలు కలియుగంలో అవసరం లేదు. కేవలం నామస్మరణ చేతనే తరించవచ్చు.

 

https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/10/14/the-kali-age/

గర్భవతి అయిన ఒక జింక కథ !

విలువ: ధర్మం

అంతర్గత విలువ: ఆలోచనల్లో స్పష్టత, శరణాగతి

ఒక అడవిలో గర్భవతి అయిన  జింక ఉంది. దానికి ఏ సమయంలో అయినా ప్రసవం జరుగవచ్చు, అది ప్రసవానికి అనువైన స్థలం కోసం వెతుకుతూ అడవిలో తిరుగుతోంది. ఒక నది ఒడ్డున దట్టంగా గడ్డి ఉన్న ప్రాంతం కనిపించింది. అదే తగిన చోటు అని భావించి అక్కడికి  చేరుకుంది. ఇంతలో లేడికి పురిటి నెప్పులు మొదలయ్యాయి. అకస్మాత్తుగా ఆకాశంలో దట్టంగా మేఘాలు కమ్ముకుని, ఉరుములు,మెరుపులు రాసాగాయి అడవిలో నిప్పు అంటుకుని మంటలు మొదలయ్యాయి. లేడి తన ఎడమవైపు చూస్తే ఒక వేటగాడు తనకి బాణం గురిపెట్టి ఉన్నాడు.  కుడివైపు చూస్తే ఆకలితో ఉన్న సింహం లేడి వైపే వస్తోంది. ఆ జింకకి చాలా భయం వేసింది. ఇప్పుడు ఏమి చెయ్యాలి అని ఆలోచించుకుంది. ఒక వైపు వేటగాడు, సింహం ఇద్దరూ తనని చంపడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు.  తాను బిడ్డకు జన్మనిచ్చినా అడవిలో అంటుకున్న మంటలకి తట్టుకోలేక ఆ జింక పిల్ల బ్రతుకుతుందో లేదో తెలీదు. ఇన్ని ఆలోచనల మధ్య జింక తన ప్రస్తుత కర్తవ్యం జింకపిల్లకు జన్మనివ్వడం కాబట్టి ఆ పని మీదే దృష్టి పెట్టాలి అని నిర్ణయించుకుంది.

                     ఆకాశంలో మెరుపుల  వెలుగుకి వేటగాడి బాణం గురి తప్పింది. అది జింకకి బదులు దూరంగా ఉన్న సింహానికి తగిలి అది చనిపోయింది. చాలా పెద్ద వర్షం రావడంతో అడవిలో మంటలు ఆరిపోయాయి. జింక తన బిడ్డకు క్షేమంగా జన్మనిచ్చింది.

నీతి:పై కథలో జింక ఎదుర్కొన్నలాంటి  పరిస్థితులు మనకి జీవితంలో ఎదురవుతూ ఉంటాయి. రకరకాల సమస్యలు మనని చుట్టుముట్టినప్పుడు, వాటిని అధిమించే ప్రయత్నం లో ఎలాంటి నిర్ణయం తీసుకోవాలో అర్థం కాదు. దానికి తోడు ప్రతికూల ఆలోచనలు కూడా ఇబ్బంది పెడుతూ ఉంటాయి. మన చేతిలో లేని వాటిని వదిలిపెట్టి మనం చెయ్యవలసిన పని మీద దృష్టి పెట్టి చేసుకుంటూ పోతే మిగిలిన సమస్యలకు కూడా పరిష్కార మార్గాలు వాటంతటవే దొరుకుతాయి.  

 

https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/09/30/the-pregnant-deer/

మనం ఎప్పుడూ ఒంటరివాళ్ళం కాదు

విలువ: విశ్వాసం

అంతర్గత విలువ: నమ్మకం, శరణాగతి 

 

BC62451B-C82A-4C95-ACDD-1C0A1F212B1F

       ఒక తండ్రి తన కొడుకుని, అడవిలోకి తీసుకునివెళ్ళి కళ్ళకు గంతలు కట్టి ఒంటరిగా వదిలిపెట్టాడు.  ఆ అబ్బాయి రాత్రి అంతా కళ్ళగంతలు విప్పకుండా ఒక చోట కూర్చుని ఉండాలి. ఎవరి సహాయం కోసం ఎదురుచూడకూడదు, భయపడి ఏడవకూడదు.అలా ధైర్యంగా ఉండగలిగితేనే ఆ అబ్బాయి “నిజమైన మనిషి/మగవాడు” అనిపించుకుంటాడు. ఈ సంఘటన గురించి ఇతని స్నేహితులతో చెప్పకూడదు, ఎందుకంటే ప్రతివాళ్ళూ పరిస్థితుల్ని ఎదుర్కొని బైటికి వచ్చినప్పుడే వాళ్ళలోని ధైర్యం పెరుగుతుంది.
     సహజంగానే ఆ అబ్బాయి భయపడ్డాడు. ఆ అడవిలో రాత్రిపూట రకరకాల శబ్దాలు, అరుపులు వినిపించాయి. జంతువులన్నీ వచ్చి తన చుట్టూ నిలబడినట్లుగా ఊహలు వచ్చాయి. అడవిలో వీస్తున్న్న ఈదురు గాలులకి తను ఏమైపోతానో అని చాలా భయం కలిగింది. అయినా ఆ అబ్బాయి మొండిగా అలాగే రాత్రంతా కళ్ళగంతలు విప్పకుండా కూర్చుని ఉన్నాడు. భయపడుతూనే రాత్రి అంతా గడిపి, ఉదయం  సూర్యుడు వచ్చిన తరువాత కళ్ళగంతలు విప్పి చూసాడు. తండ్రి అతని పక్కనే కూర్చునిఉండడం చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. తండ్రి రాత్రంతా అక్కడే కూర్చుని తనను కాపాడుతున్నాడని గ్రహించాడు.
 
నీతి
మనం ఎప్పుడూ ఒంటరివాళ్ళం కాదు. మనకి కనిపించకపోయినా భగవంతుడు మనల్ని ఎప్పుడూ కాపాడుతూనే ఉంటాడు.భగవంతుడి మీద  నమ్మకంతో మన కర్తవ్యం నిర్వర్తించడమే మన పని. మనకి కంటికి కనిపించనంత మాత్రాన భగవంతుడు లేడు అని అనుకోకూడదు. నమ్మకంతో మనం అడుగులు వేస్తే ఆయన తప్పకుండా దారి చూపిస్తాడు.

నీ మాటల్లో నువ్వేమిటో నాకు కనిపిస్తూఉంటుంది

 

AF1501CC-79BC-4F51-B0D3-08FCAFCE6E6E

విలువ : శాంతి

ఉపవిలువ: సరైన నిర్ణయం
నేను అప్పుడు నెవెడా యూనివర్సిటీ లో సోమవారం ఉదయం 8 గంటలకు క్లాస్ తీసుకుంటున్నాను. నెవెడా యూనివర్సిటీ లాస్ వేగాస్ లో ఉంది. పిల్లలందర్నీ శని,ఆదివారాలు ఎలా గడిచాయి అని అడిగేను. ఒక విద్యార్ధి లేచి నిలబడి, గడచిన రెండు రోజులు తనకు మంచిగా లేవని, తన జ్ఞానదంతం ఒకటి తీసివేసారని చెప్పాడు. మీకు ఎల్లప్పుడూ ఉత్సాహంగా, ఆనందంగా ఉండడం ఎలా సాధ్యమౌతోంది? అని నన్ను అడిగాడు. అతని ప్రశ్నకు సమాధానంగా నేను ఒకసారి చదివిన విషయం ఒకటి గుర్తుకువచ్చింది.
మనం ప్రతిరోజూ ఉదయం లేవగానే, ఆ రోజు ఎలా గడపాలి అని నిర్ణయించుకునే అవకాశం మనకి ఉంటుంది. నేను ఎప్పుడూ ఉత్సాహంగా, ఆనందంగా ఉండాలి అనుకుంటాను అని చెప్పేను. దీనికి ఒక ఉదాహరణ చెప్తాను అని ఇలా చెప్పడం మొదలుపెట్టేను. నేను ఇవాళ మన యూనివర్సిటీ దాకా వచ్చేసరికి నా కారు ఆగిపోయింది. గ్యారేజ్ కి ఫోన్ చేసి నా కారు రిపేరు వచ్చిందని, దానిని తీసుకువెళ్ళడానికి వేరే ట్రక్ పంపించమని అడిగేను. అదేంటి, మీ కారు దారిలో ఆగిపోతే మీరు అంత ప్రశాంతంగా ఎలా ఉన్నారు అని అడిగేరు. నేను ఇక్కడికి 17 మైళ్ళు దూరంలో ఉంటున్నాను. కారు మధ్యలో ఎక్కడైనా ఆగిపోవచ్చు, కాని సరిగ్గా యూనివర్సిటీ ముందే ఆగింది. నాకు 8 గంటలకు క్లాస్ ఉంది. ఇప్పుడు నేను ఆ క్లాసు కు వెళ్ళి
నా విధులు నిర్వర్తించగలను. అదే దారి మధ్యలో ఎక్కడైనా కారు చెడిపోయి ఉంటే నాకు చాలా ఇబ్బంది కలిగేది, అని చెప్పి క్లాసు కి వచ్చేను.   జరిగింది చెప్పడం ముగించి విద్యార్థులందరి ముఖాలు పరీక్షగా చూసేను. అందరూ చాలా శ్రద్ధగా వింటున్నారు. వాళ్ళందరికీ నేను ఆనందంగా ఉండడానికి కారణం అర్థమైంది అనిపించింది.
నీతి: 
ప్రతీ విషయంలోనూ మంచినే చూసుకుంటూ ముందుకు వెళ్ళగలిగితే ఎల్లప్పుడూ ఆనందంగా, ఉత్సాహంగా ఉండవచ్చు.

ఒక మహా యుద్ధము

 

విలువ : ధర్మ

ఉప విలువ : పరనింద,పరదూషణ మానుట

 

wizard

అనగనగా ఒక దుష్ట మాంత్రికుడు ఉండేవాడు.అతడు, ఒకరోజు ఒక ఊళ్ళో దూరి, అక్కడ నివసించే ఒక వెయ్యిమంది నాలుకులను కోసుకుని వచ్చాడు. తన మంత్రం శక్తితో ఆ నాలుకలు ఇక మీట పరుల గురించి చెడు మటుకే మాట్లాడగలవని శాసించాడు .తరువాత అతని మాయలోపడి గాఢ నిదురపోతున్న వారికి వారి నాలుకలను తిరిగిచ్చేశాడు . ఎవరికీ ఏ అనుమానము కూడా రాలేదు.

రానున్న రోజుల్లో “వీడిలా చేశాడు , ఆమె అలా చేసింది , ఆతను ఒక సుత్తి మనిషి ఇతను ఒక మొద్దు “ వంటి పరనింద, పరదూషణలతో ఆ ఊరంతా హోరెత్తింది.ఎక్కడ విన్నా , ఇవే మాటలు.దాంతో ఒకరి పై ఒకరికి కోపం పెరిగిపోయింది.ఇదంతా చూసి ఆ దుష్ట మాంత్రికుడికి అంతులేని ఆనందం కలిగింది .
అప్పుడు ఊరిని బాగు పరచాలన్న ఉద్దేశంతో ఒక మంచి మాంత్రికుడు తన మంత్ర శక్తితో వారి చెవులు ఇక మీట ఇతరుల గురించి చెడు విన్నప్పుడల్లా మూతబడాలి అని ఆదేశించాడు.దాంతో నాలుకలుఇతరుల గురించి చెడు పలికినప్పుడల్లా చెవులు గట్టిగా మూసుకుపోయేవి .

ఈ విధంగా నాలుకలు చెవులకు మధ్య ఒక పెద్ద యుద్ధము మొదలైంది.ఇందులో ఎవరు గెలిచారు?

ఏముంది, కాలం గడిచిన కొద్దీ , నాలుకలు చెవులు చేస్తున్న అవమానమును
తట్టుకోలేకపోయాయి. అవి పలికే చేదుమాటలను చెవులు అలక్ష్యం చేయడంతో నాలుకలు మంచి మాటలను పలకడం మొదలుపెట్టాయి.దాంతో చెవులు తిరిగి నాలుకలు పలికే మాటలను వినటం
మొదలుపెట్టాయి. ఇక నాలుకలు పరదూషణ,పరనిందలు పూర్తిగా మానేసి హాయిగా మంచి మాట్లాడటం మొదలు పెట్టాయి.

చెడు ప్రభావం వల్ల ప్రపంచమంతటా పరనింద ,పరదూషణ ఎక్కు అయిపోయింది . ఈ కథలోలాగా మంచితనంతో మనం ఇతరుల గురించి చెడు మాట్లాడటం గాని వినటం కాని మాని, పరనిందను అరికట్టాలి.
నీతి :
మంచి మాటలను వినండి, మంచి మాటలను పలకండి. నిత్య జీవితంలో పరనింద చేసేవారు ఎదురవుతూనే ఉంటారు. వారినుండి మనము తప్పించుకోలేకపోవచ్చు కాని,
పర దూషణలను పట్టించుకోకపోవటం ,తిరిగి అదే పని మనము చేయకపోవటం మన చేతుల్లోనే ఉంది.

 

https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/10/07/the-great-battle/

నల్ల చుక్క   

 

విలువ:సత్యం

ఉపవిలువ:కృతజ్ఞత ,ఆశాభావము

black-dot

ఒక రోజు ఒక ఉపాధ్యా యుడు   కళాశాలలోని పిల్లలకి ముందుగా తెలుపకుండా,  అకస్మాత్తుగా ఒక పరీక్ష పెట్టారు . పిల్లలందరూ పరీక్షలో ఏమడుగుతారో , పరీక్ష ఎంత కష్టంగా  ఉంటుందో అని ఆందోళన పడ్డారు. అధ్యాపకుడు పరీక్షా పత్రాలను పిల్లలలో పంచారు. అయితే పత్రాలు తలకిందగా ఉండడంతో అందులో ఏమి రాసుందో పిల్లలకి కనబడలేదు. అందరికీ పత్రాలు అందాక ఉపాద్యాడు పిల్లలను ప్రశ్నల పత్రాలను తిప్పి చూడమని ఆదేశించారు. తీరా చూస్తే అందులో ఒక్క  ప్రశ్న కూడా లేదు. అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. మాస్టారు ,వాళ్ళని ఆ పత్రాలలో వాళ్లకి ఏమి కనిపించిందో వివరంగా రాయమన్నారు. ప్రొఫెసర్ ఆదేశానుసారం విద్యార్థులు వారికి అందులో కనిపించిన “నల్ల చుక్క” గురించి రాశారు.

                              తరగతి పూర్తి అయ్యాక మాస్టారు పిల్లలు రాసిన జవాబులన్నింటినీ గట్టిగాచదివారు. అందరూ వారికి కనిపించిన నల్ల చుక్క గురించి, కాగితంలో దాని స్థానం  గురించి వారివారి మాటలలో వివరించారు.అందరి జవాబులను చదివాక మాస్టారు విద్యార్థులకు ఈ విధానంగా బోధించారు “విద్యార్థులారా! భయపడకండి, నేను ఈ పరీక్షకి మార్కులు ఇవ్వబోటంలేదు. ఈ అభ్యాసం  ద్వారా మీకు ఒక చక్కటి జీవిత సత్యాన్ని బోధించి, జీవితం పట్ల మీ అవగాహనని మార్చాలనుకున్నాను. మీరంతా ఆ పత్రాలలో ఉన్న ఒక చిన్న నల్ల చుక్కపై మీ దృష్టిని కేంద్రీకరించారే గాని దాని చుట్టూరా ఉన్న తెల్ల కాగితాన్ని గురించి ఎవ్వరూ రాయలేదు.

                         మనమంతా కూడా నిత్య జీవితంలో సరిగ్గా అదే చేస్తున్నాము. కేవలం  సమస్యల మీదే మన దృష్టిని పెడుతున్నాము. ఒకరికి ఆరోగ్య సమస్య ,ఒకరికి  ఆర్థిక సమస్య,మరొకరికి కుటుంబలోని వారితో చికాకులు,మరికొందరికి స్నేహితుల వలన బాధ కలిగి ఉండవచ్చు . ఇందాక మీరు చూసిన  నల్ల చుక్క ప్రమాణం దాని చుట్టూ ఉన్న తెల్ల రంగు కంటే చాలా చిన్నది. అలాగే మన జీవితంలో ఎదురయ్యే సమస్యలు మిగతా మంచి విషయాలతో పోలిస్తే చాలా చిన్నవి. నిజానికి  అవి ఎంత చిన్న సమస్యలే ,అయినా మన మనసుని ఎంతో కలుషితం చేస్తాయి. అందుకని వాటినుండి మన దృష్టిని వంటనే మనకు లభించిన వాటిపై మరల్చాలి. వాటిని ఆ భగవంతుడి అనుగ్రహంగా గుర్తించి జీవితాన్ని ఆనందంగా , తృప్తిగా గడపాలి.

నీతి :
చెడుని పక్కన పెట్టి మంచి మీద దృష్టిని పెట్టండి . విశాల భావంతో  ఆలోచించండి, చిన్నచిన్న సమస్యలలో కూరుకుపోయి జీవితంలోని మధుర క్షణాలని కోల్పోకండి. ఆనందంగా ప్రేమతో జీవించండి.

మూలం: రాజర్ డార్లింగ్టన్ కథలు

https://saibalsanskaar.wordpress.com/2016/07/18/the-black-spot/