Archives

కష్టములను ఎదురుకొనుట

 

విలువ: సత్యము
ఉపవిలువ:ఆశాభావం

 

spider
అనగనగా ఒక ప్రదర్శనశాలలో సాలెపురుగు ఒకటి ఉండేది.ప్రదర్శనశాలలోని అడుగు అంతస్తులో ఎన్నో పురాతనమైన చిత్రపటాలు ఉండేవి.చిత్రపాటాలు సాలెపురుగులు నివసించేందుకు గూడుకట్టుకోటానికి ఎంతో వీలుగా ఉండేవి. తోటి సాలెపురుగులకంటే మన కథలోని సాలెపురుగు ఎంతో అందమైన,అద్భుతమైన గూడుకట్టుకుంది. తాను కట్టుకున్నగూడుని ఆ పురుగు ఎంతో భద్రంగా చూసుకునేది.

క్రమక్రమంగా ప్రదర్శనశాల అధికారులు అడుగు అంతస్తులోని చిత్రపటాలను పై అంతస్తుకి మార్చి వాటిని ప్రదరించడం మొదలుపెట్టారు . ఇది గ్రహించిన సాలెపురుగులన్నీ జాగ్రత్తలు తీసుకోవటం మొదలు పెట్టాయి. కాని, ఈ పురుగు మటుకు “ఏమీ కాదులే ,అన్ని పటాలని పైకి తరలించరులే “ అని ధీమాగా ఏమీ చేయకుండా కూర్చుంది. తనకి విశాలమైన గూడు కట్టుకోటానికి ఇంతకంటే మంచి చోటు ఎక్కడ దొరుకుతుంది అని అనుకుంది.

కాని, ఒక రోజు పొద్దున్నే అధికారులు తాను నివసించే చిత్రపటంతో పాటు తనని, తన గూడుని కూడా ప్రదర్శనా ప్రదేశంలో తెచ్చి పెట్టారు.

అప్పుడు తనని కాపాడుకోవటం కోసం తెలివైన సాలెపురుగు తన గూడుని విడిచిపెట్టి వెళ్ళిపోయింది . ఈ విధంగా జీవితకాలం కష్టపడి కట్టుకున్న గూడుని ఒదులుకుని సాలెపురుగు పురుగులమందు నుంచి తన ప్రాణాలని కాపాడుకుంది.

అక్కడనించి పారిపోయి ఒక అందమైన పూదోటకు చేరుకుంది. ఒక ప్రశాంతమైమ చోటుని వెతుక్కుని అంతకుముందు కట్టుకున్న గూడుకంటే ఎంతో అందమైన గూడుని కట్టుకుంది. అక్కడే ఆనందమైన జీవవితాన్ని గడపసాగింది.

నీతి:
మన కష్టమును నమ్ముకుంటూ , నిరంతరం శ్రమించటానికి సిద్ధంగా ఉండే మనస్తత్వం ఎల్లప్పుడూ ఆనందాన్ని కలిగిస్తుంది .
https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/09/29/overcoming-difficulties/

Advertisements

జీవితం యొక్క విలువ ఏమిటి!

8BFE4A4A-F55E-4AB8-AABD-F4BCC81E22CE

విలువ – సత్యం

ఉప విలువ – ఆత్మ విశ్వాసం

ఒకతను  గురు నానక్ సాహెబ్ వద్దకు వెళ్ళి ,”జీవితం యొక్క విలువేంటి స్వామి ?” అని అడిగాడు అప్పుడు గురునానక్ అతని చేతిలో ఒక రాయిని పెట్టి ,”ముందు నువ్వు ఈ రాయి విలువని తెలుసుకునిరా. కాని,ఒక విషయం గుర్తు పెట్టుకో ,ఈ రాయిని నీవు ఎట్టి పరిస్థితిలో కూడా  అమ్మకూడదు అని చెప్పారు.

అతను గురునానక్ ఆజ్ఞానుసారం ఆ రాయిని ముందుగా సంత్రాలు అమ్మే వాడి దగ్గెరకి తీసుకెళ్ళి దాని విలువ ఎంత ఉండచ్చు తెలుపమని అడిగాడు.

అతను ,ఆ రాయిని చూసి ,”ఈ రాయికి బదులుగా నీకు ఒక డజను (12) సంత్రాలను ఇస్తాను అని చెప్పాడు. దానికి ఈ మనిషి ,”గురువుగారు! నన్ను ఈ రాయిని అమ్మవద్దని చెప్పారు,కనుక నేను నీకు అమ్మలేను” అని ఖచ్చితంగా చెప్పేశాడు.

తరువాత ఆ రాయిని ఆతను ఒక కూరగాయలు అమ్మే వాడి దగ్గెరికి తీసుకెళ్ళి మళ్ళీ అదే ప్రశ్న వేశాడు . కూరగాయలతను ,ఆ రాయికి బదులుగా నీకు ఒక బంగాళదుంప సంచీని అమ్ముతాను అని చెప్పాడు .కాని,గురువుగారి మీద గౌరవంతో రాయిని అమ్మనని కూరగాయల వాడిని క్షమాపణ కోరి ఆటను అక్కడినుండి వెళ్ళిపోయాడు.     

ఈ సారి  రాయిని ఓక బంగారు కొట్టు వాడి దగ్గెరకి తీసుకుని వెళ్ళాడు . రాయిని చూడగానే షావుకారు ,రాయికి బదులుగా యాభై లక్షలు ఇస్తానని చెప్పాడు. దానికి ఈ మనిషి అడ్డంగా తలూపే సరికి ,”అయితే రెండు కోట్లు తీసుకో కాని ,రాయిని మటుకు నాకివ్వు అని బతిమాలాడు. “నేను రాయిని ఎట్టి పరిస్థితిలో నీకు అమ్మలేను” అని చెప్పి అక్కడి నించి కూడా అతను మౌనంగా వెళ్ళిపోయాడు.

చివరగా అతను విలువైన నాణెములను అమ్మే చోటికి ఆ రాయిని తీసుకుని వెళ్ళాడు.

ఆ కొట్టు యొక్క యజమానిని  ఆ రాయి విలువని తెలుపమని కోరాడు.రాయిని చూసిన ఆ యజమాన,  అది ఎంతో విలువైన రూబీ(కెంపు)అని గుర్తించాడు. ఒక ఎర్రని గుడ్డ మీద  రాయిని ఉంచి దాని చుట్టూ ప్రదక్షిణ చేసి ,ఎంతో వినయంతో ఆ నాణెము ముందు  తలొంచుకుని నిలబడ్డాడు. యజమాని అతనిని “ఏమండీ! ఇంతటి విలువైన నాణెము మీకు ఎక్కడ దొరికిందండి.” నా కొట్టుని ,నా జీవితాన్ని మీకు తాకట్టు పెట్టినా నేను మీరు వెలకట్టమని అడిగిన  ఆ విలువైన నాణెమును కొనలేను” అని చెప్పి చేతులెత్తేశాడు. ఎందుకంటే అది ఎంతో విలువైనది వెల కట్టలేనిది అని చెప్పాడు,

ఈ విధంగా గురువుగారు ఇచ్చిన రాయి విలువను తెలుసుకున్న శిష్యుడు,గురునానక్ సాహెబ్ గారి వద్దకు వెళ్ళి ,”గురూజీ ఇప్పటికైనా జీవితమూ యొక్క విలువ గురించి చెప్పండి?” అని వినయంగా అడిగాడు . అప్పుడు గురునానక్ “నాయనా ! సంత్రాలు, కూరలు ,బంగారం ,విలువైన నాణెములను అమ్మే వాళ్ళందరూ నీకు ఇచ్చిన సమాధానములు మన జీవితము యొక్క విలువను తెలియచేస్తున్నాయి.

మన జీవితము  ఎంతో విలువైనది వెల కట్టలేనిది, కాని,మన జీవితాన్ని వెల కట్టాలని చూసే వాళ్ళు వారి వారి ఆర్ధిక స్తోమతను బట్టి, మన  గురించి వారికి గల అవగాహన బట్టి,మన వల్ల వారికి కలిగిన లేక కలగబోయే లాభ నష్టములను బట్టి , వారిలో నిజమును చెప్పటానికి ఉన్న ధైర్యమును బట్టి  వెల కడతారు . కనుక ఇతరుల మాటలను పట్టించుకోవద్దు.నీవు తీసుకెళ్ళిన రాయి విలువను గుర్తించిన షావుకారి లాగా, నీ విలువని గుర్తించగలిగేవారు,నిన్ను పూర్తిగా  అర్ధం చేసుకోగలిగినవారు, తప్పక ఎదురవుతారు.కనుక నిరాశ చెందకు”,అని గురువుగారు ప్రేమగా జీవితం యొక్క విలువను అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకొనగలిగేలా ఏర్పాటు చేశారు.  

నీతి:   ఆత్మాభిమానము చాలా ముఖ్యమైన లక్షణము. మనందరిలో ఏదో ఒక ప్రత్యేకత ఉంటుంది. ముందుగా మనని మనము  కించపరుచుకోకుండా గౌరవించుకోగలగటం నేర్చుకోవాలి.

https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/09/30/what-is-the-value-of-life/

 

సిద్ధార్థ్ మరియు పూజ – ఒక చిన్న కథ

children-marble

విలువ: సత్యం
ఉప విలువ :నిజాయతి ,నమ్మకం

సిద్దార్థ్ ,పూజ మంచి స్నేహితులు. ఇద్దరూ కలిసి చక్కగా ఆడుకునే వారు. సిద్దార్థ్ దగ్గర బోలెడు గోళీలు ,పూజ వద్ద మంచి మిఠాయిలు ఉన్నాయి. ఒక రోజు సిద్ధార్థ్ పూజతో ,”నీవు నీ మిఠాయిలను నాకు ఇస్తే,వాటి బదులుగా నా గోళీలన్నీ నీకు ఇచ్చేస్తాను” అని చెప్పాడు. పూజ దానికి అంగీకరించింది.

మరునాడు సిద్ధార్థ్ అన్నిటికంటే పెద్దగా ,అందంగా ఉన్న గోళీలను తన వద్దే ఉంచుకుని మిగిలిన గోళీలను పూజకి ఇచ్చాడు.కాని ,పూజా మటుకు అనుకున్న ప్రకారంగా తన దగ్గర ఉన్న స్వీట్స్ అన్నీ సిద్దార్థ్ కి ఇచ్చేసింది.

ఆ రోజు పూజా ప్రశాంతంగా పడుకోగలిగింది. సిద్దార్థ్ మటుకు ఒక వేళ పూజ కూడా తన లాగే మంచి రుచికరమైన మిఠాయిలను తన వద్దే దాచి పెట్టుకుందేమో అని ఆలోచిస్తూ సరిగ్గా నిద్రపోలేకపోయాడు.

నీతి:
ఏ సంబంధానికైనా నిజాయతి మరియు నమ్మకము పునాదులు.వ్యక్తిగత సంబంధాలలోగాని, లేదా ఉద్యోగరీత్యా ఏర్పడే సంబంధాలలోగాని- ఇతరులకి మన వంతు సంపూర్ణమైన ప్రేమను,విధేయతను మనము ఇవ్వనప్పుడు , వాటిని మనకి వారు వందకు వంద శాతం తిరిగి ఇస్తున్నారా లేదా అని అనుమాన పడుతూనే ఉంటాము.కనుక సంబంధాలు గట్టిపడి మనము అనంద దాయకమైన జీవితము గడపాలి అంటే మన వంతు కృషిని మనము నిజాయితీగా, పూర్తి నమ్మకంతో తప్పకుండా చేయాలి.

http://www.funzug.com/index.php/stories/love-is-complete-trust-and-faithfulness-story

 

 

ఎండా-వాన  కథ

విలువ — సత్యం,ఆశావాదం
అంతర్గత విలువ –అవగాహన
ఒక పెద్దావిడకి ఇద్దరు ఆడపిల్లలు ఉన్నారు. వారిద్దరికీ పెళ్ళిళ్ళు అయి కాపురాలు చేసుకుంటున్నారు.పెద్దమ్మాయి భర్తకి గొడుగుల వ్యాపారము, చిన్నమ్మాయి భర్తకి నూడిల్స్ వ్యాపారము ఉన్నాయి.ఆ పెద్దావిడ వాతావరణం మారినప్పుడల్లా తరచుగా బాధపడుతూ ఉండేది. బాగా ఎండగా ఉన్నప్పుడు, “అయ్యో పెద్దల్లుడుకి వ్యాపారము ఉండదు, ఎవరూ గొడుగులు కొనుక్కోరు ” అని బాధ పడేది. బాగా వర్షం వచ్చినప్పుడు “అయ్యో చిన్నల్లుడికి  వ్యాపారము ఉండదు, ఎండ ఉంటేనే నూడిల్స్ తయారు చెయ్యడానికి అవుతుంది ” అని బాధ పడేది.
ఒక రోజు ఆ పెద్దావిడ ఒక సాధువుని కలిశారు. సాధువు పెద్దావిడ బాధపడడానికి కారణము తెలుసుకుని ఇలా సలహా ఇచ్చారు.
“ఇది చాలా సులభం. బాగా ఎండగా ఉన్నప్పుడు పెద్దమ్మాయి గురించి అసలు ఆలోచించద్దు. చిన్నమ్మాయి గురించి ఆలోచించండి. ఎండగా ఉండడం వల్ల నూడుల్స్ వ్యాపారం బాగుంటుంది అని సంతోషించండి. అలాగే బాగా వర్షం పడినప్పుడు చిన్నమ్మాయి గురించి అసలు ఆలోచించద్దు. పెద్దమ్మాయి గురించి ఆలోచించండి, గొడుగుల వ్యాపారం  బాగుంటుంది అని సంతోషించండి. “
పెద్దావిడ సాధువు చెప్పినట్టు అనుసరించి ఆలోచనలో మార్పు తెచ్చుకున్నారు. తరువాత ఇంక బాధ పడలేదు. రోజూ సంతోషంగా నవ్వుతూ ఉండేవారు.
నీతి 
ఎలాంటి పరిస్థితి ఎదురైనా దానిలో మంచి చూడడం అలవాటు చేసుకుంటే మనం సంతోషంగా జీవించగలము.

 

చదువుకున్న పండితుడు

విలువ — సత్యము,
అంతర్గత విలువ — ఆచరణ / అభ్యాసమ
 ఒక నది దాటటానికి కొంత మంది మనుషులు పడవలో కూర్చున్నారు. అందులో ఒక చదువుకున్న పండితుడు ఉన్నాడు.  ఆ పండితుడు తను చదువుకున్న పుస్తకాల గురించి , తనకి ఉన్న జ్ఞానాన్ని గురించి అందరికీ  చెప్పాలి అనుకున్నాడు.
పండితుడు , అందరినీ  ప్రశ్నించడం మొదలు  పెట్టాడు.
మీరు ఉపనిషత్ లు  చదివారా ?? శాస్త్రాలు చదివారా ?? 6 వర్గాల హిందూ తర్కశాస్త్రము గురించి తెలుసా ??
దానికి  పడవలో ప్రయాణము చేసే వాళ్ళు,” ఈ వాక్యములు వినలేదు మాకు తెలియదు” అని సమాధానము చెప్పారు.
దానికి పండితుడు, “మీ జీవితం వ్యర్థము, వీటిగురించి తెలియదా ??” అని అన్నాడు. పండితుడు అలా అన్న కొంతసేపటికి నదిలో పెద్ద పెద్ద అలలు  రావడం మొదలు పెట్టాయి. పండితుడికి కంగారు వేసింది. పడవలో  ఉన్న ఒక వ్యక్తి పండితుడిని మీకు ఈత వచ్చా? అని అడిగాడు.
పండితుడు ‘రాదు ‘ అని సమాధానము చెప్పారు. అప్పుడు ఆ వ్యక్తి “ఇంక మీ  జీవితము అయిపోయింది ” అని పడవ లోంచి నదిలోకి దూకి ఈదుకుంటూ  వెళ్ళిపోయాడు.
నీతి
 ఎన్నో పుస్తకాలు చదివిన జ్ఞానం ఒక్కటీ ఉంటే సరిపోదు.అవసరానికి మనము నేర్చుకున్నది ఆచరణలో పెట్టలేకపోతే ,ఆ జ్ఞానము వ్యర్థము. ఇది యధార్థము.

వినయము గల నాందేవ్.

 namdev

 

చిన్న వయసులోనే నాందేవ్ కి  పండర్ఫుర్ భగవాన్ విఠలుడి సాక్షాత్కారం కలిగింది.ఎంత అదృష్టమో కదా ! ‘నేను ఎంతో అదృష్టమంతుడిని ‘ అని అనుకునేవాడు నాందేవ్.నాందేవ్ కి ఒక గురువు యొక్క అవసరం ఉందనుకు న్నాడు భగవంతుడు.

గ్రామంలో సాధు-గోరా అనే ఒక కుమ్మరి ఉండేవాడు.ఒక సారి ఆ గ్రామంలో ఉన్న వారందరిని పిలిచి ఒక విందు ఏర్పాటుచేశారు.  వారందరినీ గోరా పరీక్షించడం జరిగింది.అదెలా అంటే జ్ఞానేశ్వర్ గ్రామంలో ఉన్న సాధులు అందరి దెగ్గిర ఉన్న ‘కుండ’, బ్రహ్మ జ్ఞానం తో నిండి ఉందా లేదా అని గోరాని చూడమన్నాడు. సాధువులు అందరూ కూర్చున్నారు, గోరా తల మీద కుండను కర్రతో కొట్టి, పరీక్షించ సాగాడు. కానీ నాందేవ్ ఈ పరీక్షకి ఒప్పుకోలేదు. సాధువులు అందరూ నాందేవ్ ని  ‘సగం ఉడికిన కుండ ‘ అని ఎక్కిరించారు. అప్పుడు విఠలుడి దెగ్గిరకి వెళ్ళాడు నాందేవ్. విఠలుడు నాందేవ్ ని  ఓదార్చి, మహాత్ములు, సాధువుల చర్యలు అర్ధం అవ్వాలి అంటే పరిపూర్ణమైన  జ్ఞానము కలగి ఉండాలి అని అన్నారు. ఆ జ్ఞానము కలగడం కోసం,శివుడి గుడిలో ఉన్న విశోభా కేచరా అనే గురువు దెగ్గిరకి నాందేవ్ ను వెళ్ళమని పంపించాడు విఠల దేవుడు.

                తీరా నాందేవ్ గుడిలోపలికి వెళ్ళగానే, అక్కడ ఆ పెద్దాయన, తన రెండు కాళ్ళను శివలింగము పైన పెట్టుకుని పడుకుని ఉన్నాడు .అది చుసిన నాందేవ్, ఆ పెద్దాయనని తట్టి లేపాడు. నిద్దర లేచి నాందేవ్ ని  చూడగానే ‘నిన్ను విఠలుడు ఇక్కడికి పంపించారు కదా ‘ అని అడిగారు. నాందేవ్ ఆశ్చర్య పోయి, ఈ పెద్దాయన మాములు మనిషి కాదు అని అనుకున్నాడు.

                    ‘మీరు చాలా పెద్ద మనిషి లాగా కనిపిస్తున్నారు కాన, ఎందుకు రెండు కాళ్ళు  శివలింగము పైన పెట్టుకుని పడుకున్నారు “, అని అతనిని నాందేవ్ ప్రశ్నించాడు. దానికి  ఆ పెద్దాయన ‘ఓ అలాగా ! నేను చాలా అలిసిపోయి ఉన్నాను, కొంచం నా కళ్ళు శివలింగము పైనుంచి తీసి కింద పెట్టమని అడిగారు. అప్పుడు నాందేవ్ ఆ పెద్దాయన కాళ్ళు పట్టుకుని, ఎటువైపు పెట్టినా, అక్కడ శివలింగము ఆవిర్భవించింది (ప్రత్యక్షమయింది). ఆఖరికి నాందేవ్,గురు విశోభా కేచరా కాళ్ళను  తన ఒడిలో పెట్టుకున్నాడు. అలా చేసి నాందేవ్ శివతత్వ అనుభూతిని  పొందాడు.

                 ఈ కథలో మనం గమనించ వలసినది  ఏమిటి అంటే, నాందేవ్ గురువుకి శరణాగతుడు అయ్యి, గురు పాదాలని పట్టుకోవడం వల్ల శివతత్వాన్ని, జ్ఞానాన్ని పొందగలిగాడు. గురు విశోభా కేచరా, నాందేవ్ ని  ఆశీర్వదించి పంపించారు. నాందేవ్ తన గ్రామానికి తిరిగి వచ్చి, ఇంట్లోనే సమయం గడిపాడు. ఇది గమనించిన భగవాన్ విఠలుడు, నాందేవ్ ని చూడడానికి తన ఇంటికె వచ్చి,”నాందేవ్  నీవు గుడికి వచ్చి చాలా కాలం అయింది” రాకపోటానికి కారణం ఎమిటి అని ప్రశించాడు. ఆ ప్రశ్నకి నామదేవ్ వినయంగా “స్వామి! మీరు అంతటా వ్యాపించి ఉన్నారు’. మీరు లేని చోటంటూ ఏదైనా ఉందా? “ మీరు  వేరు నేను వేరు కాదు ,మీరు లేక ,మీకు దూరంగా నేను జీవించగలనా ? “అని బదులు చెప్పాడు.

ఇది తెలియడానికే, భగవాన్ విఠలుడు నాందేవ్న  గురు విశోభా కేచరా వద్దకి పంపించారు.

htps://facebook.neetikathalu.com

https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/07/31/namdev-humbled/

ఆచరణ ఒక గొప్ప లక్షణం.

ramakrishna
విలువ — సత్యము
అంతర్గత విలువ — మాట, ఆలోచన, పని ఒకటిగా ఉండాలి.

ఋషులు, గొప్ప సాధకులు, వాళ్ళు ఆచరించిందే మనకి బోధిస్తారు. అందుకనే వాళ్ళు మనకి ఏమైనా సలహా ఇస్తే, అది మనము ఆచరిస్తే, గొప్ప ఫలితాన్ని పొందుతాము.

శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస ఒక గొప్ప గురువు.
శిష్యురాలు అయిన ఒక బీద మహిళ, తన కుమారుడికి తియ్యని పదార్థాలు రోజు తింటే ఆరోగ్యానికి మంచిది కాదు అని సలహా ఇవ్వమని తన గురువుగారైన రామకృష్ణుడిని ప్రాధేయ పడింది.

శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస, పిల్లవాడిని దెగ్గిరకి పిలిచి, రెండు వారములు అయ్యాక మళ్ళీ రమ్మని చెప్పారు.
తల్లి పిల్లవాడిని తీసుకుని రెండు వారములు అయ్యాక వచ్చింది .

అప్పుడు శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస, పిల్లవాడిని దెగ్గిరకి పిలిచి ‘ నువ్వు రోజు మీ అమ్మని మిఠాయి కొనమని అడుగుతావుట కదా ?’ ప్రశ్నించారు. అప్పుడు పిల్లవాడు ‘అవును గురువుగారు ‘ సిగ్గుతో తల ఒంచుకుని సమాధానమిచ్చాడు.
శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస ఆ పిల్లవాడికి ఈ విధంగా ప్రేమతో నచ్చచెప్పారు.
నాయనా ,’నువ్వు చాలా తెలివైన వాడివి. మిఠాయి రోజు తినడం వల్ల, నీ పళ్ళు పాడయిపోతాయి. మీ అమ్మ కూడా నీ గురించి బెంగ పడుతోంది. ఉన్న కొంచం డబ్బుతో, రోజూ నీ కోసం మిఠాయి కొంటే ,అప్పుడు నీకు పుస్తకాలూ, కొత్త బట్టలు ఏలా కొంటుంది. తప్పు చేస్తున్నావు అని నీకు తెలియట్లేదా?’

‘అలాగే గురువుగారు, నేను ఈరోజు నుంచి మిఠాయి అడగను , జాగ్రత్తగా ఉంటాను ‘ అని ఆ బాలుడు అన్నాడు.

శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస గారికి పిల్లవాడిలో మార్పు కనిపించింది. చాలా సంతోషంతో దెగ్గిరకి తీసుకుని ‘ఇప్పుడు నీకు ఏడి మంచో,ఏది చెడో మంచి తెలుసుకున్నావు. ఇంక జీవితంలో చాలా సంతోషంగా ఉంటావు ‘ అని ఆశీర్వదించారు.

పిల్లవాడు వెళ్ళిపోయాక, తల్లి గురువుగారి దెగ్గిరకి వచ్చి ‘గురువుగారు,ఈ సలహా ఇవ్వడానికి , రెండు వారములు అయ్యాక ఎందుకు రమ్మన్నారు ‘ అని అడిగింది.

అప్పుడు శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస నవ్వుతూ ఇలా అన్నారు.

‘నేను భక్తులు తీసుకుని వచ్చిన మిఠాయి రోజు తింటాను. రెండు వారాల క్రిందట నువ్వు మీ అబ్బాయికి సలహా ఇవ్వమని అడగడానికి వచ్చి నప్పటినుంచి, నేను మిఠాయి తినడం మానేసాను. ఇప్పుడు నీ పిల్లవాడికి సలహా చెప్పడానికి అర్హతను సంపాదించుకున్నాను . ‘
మనము ఎవరికైనా సలహా ఇస్తున్నాము అంటే, దాన్ని ముందు ఆచరిస్తేనే దానికి విలువ ఉంటుంది.

ఇది విని పక్కనే ఉన్న శిష్యులు అందరూ కూడా, గొప్ప పాఠము నేర్చుకున్నాము అని అనుకున్నారు.

నీతి:
కథలో చూసినట్టుగా, ఆచరించడం వల్ల, మన మాటకి విలువ పెరుగుతుంది.
కనుక మంచి సలహాలు విందాము, మరియు వాటిని ఆచరిద్దాము !

 

htps://facebook.neetikathalu.com

https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/07/22/practice-what-you-preach/