చివరి సవారి

విలువ :దయ
ఉప విలువ: మర్యాద,సమయ స్ఫూర్తి

 

taxi

ఒక టాక్సీ డ్రైవర్ ఆ రోజుకి తన చివరి సవారీని ఎక్కించుకోటానికి ఒక ఇంటికి వెళ్ళాడు .సవారీని కావాలని పురమాయించిన వారు, ఎంతకీ బైటికి రాలేదు. అదే తన చివరి బేరమవడంతో అతను వెళ్ళిపోదామనుకున్నాడు. కాని, ఎందుకనో కార్ ని పక్కకి ఆపుకుని ఆ ఇంటి తలుపుని కొట్టాడు .

“ఒక్క నిమిషం “ అని లోపటి నుండి ఒక వృద్ధురాలి గొంతు వినిపించింది. ఇంతలో
తొంబై ఏళ్ళ పెద్దావిడ తలుపు తెరిచి బైటికి వచ్చి నిలబడింది. ఆవిడ పక్కన ఒక పెట్టి కూడా
ఉంది. కొన్నేళ్ళగా ఆ ఇంట్లో ఎవరూ నివసించడం లేదని అతనికి అర్ధమయింది . ఎందుకంటే ఆ ఇంట్లో కుర్చీలన్నిటినీ ఒక బట్టతో కప్పారు. గోడ మీద గడియారాలు కాని , వంటింట్లో గిన్నెలు కాని , ఏమీ లేవు . గది మూలలో ఒక అట్టెపెట్టి ఉంది. దాని నిండా చిత్ర పటాలు మరియు గాజు సామాన్లు సద్ది ఉన్నాయి.

ఆవిడ డ్రైవర్ ని తన పెట్టెను బైట పెట్టమని సహాయము కోరింది. డ్రైవర్ ఆమె పెట్టెను టాక్సీలో పెట్టి ,వెనుకకు వచ్చి ఆవిడను జాగ్రత్తగా చేయి పట్టుకుని తీసుకెళ్ళి, కార్ లో కూర్చో పెట్టాడు. తన పట్ల డ్రైవర చూపిన దయకి ఆవిడ ఎంతో సంతోషించింది. అతనికి ఎన్నో సార్లు తన కృతజ్ఞతలను తెలుపుకుంది . డ్రైవర్ ఎంతో వినయంగా ,” అయ్యో! పర్లేదండి .ప్రయానీకులందరినీ నేను మా అమ్మని చూసూకున్నట్టే మర్యాదగా చూసుకుంటాను . ” అని చెప్పాడు . అతని వినయ విధేతలను ఎంతో మెచ్చుకుంటూ ఆవిడ తనని పలానా చోటుకి తీసుకుని వెళ్ళమంది .పైగా, తనకు ఏమీ తొందర లేదు నాయనా ! నిదానంగనే వెళ్దాము” అని చెప్పింది .

“నాకెవరూ లేరు .నేను ఒంటరిదాన్ని అయిపోయాను ,డాక్టర్ కూడా నేను ఎక్కువ కాలం బ్రతకను అని చెప్పారు .” అని అతనితో ఆమె మనసులోని బాధను పంచుకుంది . మాట్లాడుతున్నప్పుడు ,ఆవిడ కళ్ళు చమ్మగిల్లడం గమనించాడు ,డ్రైవర్. అతను కార్ మీటర్ ను ఆపేసి ఆవిడను ఫ్రీగా డబ్బు తీసుకోకుండా తిప్పదల్చుకున్నాడు.

అలా మాట్లాడుకుంటూ రెండు గంటల పాటు ప్రయాణం చేశారు వాళ్ళిద్దరూ .దారిలో ఆవిడ డ్రైవర్ కి తను పూర్వం ఉద్యోగము చెసిన చోటుని ,పెళ్ళైన కొత్తల్లో తన భర్తతో కలిసి ఉన్న ఇల్లును చూపించింది . ఇలా దారిలో చాలా చోట్లు కార్ ను ఆపి తన గత స్మృతులను గుర్తు తెచ్చుకుంది .

ఇలా తెల్లవారేదాకా వాళ్ళిద్దరూ కొంత తిరిగాక అవిడ అలిసిపొయి అతన్ని ఒక వృద్ధాశ్రమం దగ్గెర ఆపమంది .అక్కడి వాళ్ళొచ్చి ఆవిడని చేయి పట్టుకుని తీసుకెళ్ళారు . డ్రైవర్ కార్ వెనుక ట్రంక్ లో (డిక్కీ )ఉన్న ఆమె పెట్టిని లోపలి దాకా తీసుకెళ్ళి పెట్టారు. వీల్ చైర్లో కూర్చుని లోపలికి వెళ్తూ పెద్దావిడ ,డ్రైవర్ ని “మీటర్ ఎంతైంది నాయనా ! నీకు నేను ఎంత డబ్బు ఇవ్వాలి?” అని అడిగింది. డ్రైవర్ ,” ఏమీ లేదండి! మీరు నాకేమి డబ్బు ఇవ్వక్కర్లేదు ,అని బదులు చెప్పాడు. “అదేంటి నాయనా! బ్రతుకు తెరువు కోసం టాక్సీ ని నడుపుతున్నావు.ఇలా డబ్బులు తీసుకోపోతే
నీకు కష్టం కదా”, అని అడిగింది. దానికి డ్రైవర్ ,పరవాలేదండి అని ఆవిడ దీవెనలను తీసుకుని వెళ్ళిపోయాడు.

అతని మంచితనాన్ని మెచ్చుకుంటూ ఆవిడ,”బాబూ ! ఒక వృద్దురాలికి కొన్ని మధుర క్షణాలను గడిపే అవకాశాన్ని ఇచ్చావు”, అని అంటూ లోపలికి వెళ్ళిపోయింది.
ఆ తరవాత ఆ క్యాబ్ డ్రైవెర్ వేరే పాసెంజర్స్ ని (సవారీలను) ఎక్కించుకోకుండా ,ఎంతో తృప్తిగా ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు. దారిలో ,పాపం ఆ పెద్దావిడని ఎవరన్నాకోపం ఎక్కువగా ఉన్న డ్రైవర్ కాని ఓర్పు లేని వారు కాని ఎక్కించుకుని ఉంటే ఆవిడ ఎంత ఇబ్బంది పడి ఉండేవారు అని అనుకున్నాడు . నేను కూడా హార్న్ కొట్టినాఎవరూ తలుపు తియ్యలేదని వెళ్ళిపోయుంటే ఎంత చక్కటి అవకాశాన్ని పోగొట్టుకునే వాడిని . నా జీవితంలో నేను ఇంత మంచి పని ఎప్పుడూ చెయ్యలేదు. ఒక పెద్దావిడకి సహాయ పడి ,ఆవిడకి కొన్ని క్షణాలైనా ఆనందాన్ని కలిగించగలిగాను.

నీతి :

మనమందరము కూడా జీవితంలో మధుర క్షణాలకోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటాము. కాని ,అవి ఎప్పుడు ఎలా అనుభూతిలోకి వస్తాయో చెప్పలేము. కథలోలా కొన్ని సార్లు చిన్న చిన్నపనులు కూడా ఎంతో తృప్తిని ,ఆనందాన్ని కలిగిస్తాయి. ప్రతి క్షణం కూడా విలువైనది , చట్టి అనుభూతులను తప్పక సొంతం చేసుకోవాలి.

రచయిత: న్యూ యార్క్ టాక్సీ డ్రైవర్ అనుభూతి

మూలం :రాజర్ డార్లింగ్టన్ కథలు
https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/09/30/the-last-ride/

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s