అర్జునుడు మరియు బ్రాహ్మణుడి కథ .

krishna-arjuna

 

విలువ — ప్రేమ

అంతర్గత విలువ — స్వార్ధం లేని సేవ.

కృష్ణ పరమాత్మ మరియు అర్జునుడు నడుస్తూ ఉండగా, త్రోవలో ఒక బీద బ్రాహ్మణుడు కనిపించాడు. బ్రాహ్మణుడి దీన పరిస్థితిని  చూసి, అర్జునుడు ఒక సంచీలో బంగారు నాణాలు ఇచ్చారు.బ్రాహ్మణుడు సంతోషంగా ఇంటికి వెళుతుండగా, దారిలో దొంగలు బంగారు నాణాల సంచీని దొంగిలించారు. బ్రాహ్మణుడు నిరాశతో మళ్ళీ  అడుక్కోవడానికి రొడ్డున పడ్డాడు. కృష్ణ పరమాత్మ మరియు అర్జునుడు, బ్రాహ్మణుడి కథ విన్నారు. అర్జునుడు బ్రాహ్మణుడి దీన పరిస్థితి చూసి, అతనికి ఒక పెద్ద వజ్రమును ఇచ్చాడు.

       బ్రాహ్మణుడు వజ్రాన్ని ఇంటికి తీసుకుని వెళ్లి, దానిని  ఒక పాత కుండ లోపల జాగ్రత్తగా దాచాడు. బ్రాహ్మణుడి భార్య మంచి నీళ్లు తేవడానికి రోజూ చెరువు దెగ్గరకి   వెళ్ళేది . కాని ఆ రోజు , తీసుకుని వెళ్లిన కుండ పగిలి పోవడం వల్ల, ఇంట్లో ఉన్న ఒక పాత కుండను తీసుకుని వెళ్ళింది. కుండ చెరువులో ముంచ గానే, దాంట్లో ఉన్న వజ్రము నీళ్ళల్లో మునిగిపోయింది.బ్రాహ్మణుడు పాత కుండ కోసం వెతికి, భార్య ఇంటికి తిరిగి రాంగానే,ఆమె  చెప్పింది విని, వజ్రము పోగొట్టుకున్నాను అని తెలుసుకుని ఎంతో బాధపడ్డాడు.

నిరాశతో మళ్ళీ  అడుక్కోవడానికి రొడ్డున పడ్డాడు. కృష్ణ పరమాత్మ మరియు అర్జునుడు, బ్రాహ్మణుడి పరిస్థితిని తెలుసుకున్నారు.  అర్జునుడు ‘నేను ఇంక ఈ బ్రాహ్మణుడికి సహాయము చెయ్యలేను ‘అని అన్నాడు. అప్పుడు కృష్ణ పరమాత్మ ఆ బ్రాహ్మణుడికి  రెండు పైసలు ఇచ్చారు.అది చూసి అర్జునుడు అనుమానంతో ‘నేను బంగారు నాణాలు, వజ్రము ఇచ్చాను కాని ఈ బ్రాహ్మణుడి దారిద్య్రము  ఎంత మాత్రము తీరలేదు. మీరు ఇచ్చిన ఈ రెండు పైసలు ఏమి చెయ్యగలవు ?’ , అని ప్రశ్నించాడు. దానికి కృష్ణ పరమాత్మ నవ్వుతూ ‘చూద్దాము’  అని అన్నారు.

         బ్రాహ్మణుడు తన దారిద్య్రమును   నిందించుకుంటూ నడుస్తుంటే, త్రోవలో ఒక చేపలు పట్టే వాడి దెగ్గెర, ఆతను అప్పుడే పట్టిన చేపను చూశాడు. ఈ రెండు నాణాలు అతనికి అంతగా ఎలాగూ పనికిరావనుకుని ,కనీసం  వాటితో ఆ గిలగిలా కొట్టుకుంటున్న ఆ చెప్పాను విడిపిద్దాము అనుకున్నాడు.ఆ రెండు పైసలు జాలరికి ఇచ్చి,చేపను కొనుక్కున్నాడు. చేపని నదిలో వదిలి పెట్టడానికి ప్రయత్నిస్తుంటే, గొంతులో ఏదో అడ్డుకుని ఆ చేప  కష్టపడటం గమనించాడు.బ్రాహ్మణుడు చేపని ఆ అవస్థ నుంచి కాపాడదామని అనుకున్నాడు. దాని గొంతులో అడ్డుకున్న పదార్ధము తీసే ప్రయత్నము చేశాడు. తీరా చూస్తే అది తను పోగొట్టుకున్న వజ్రమే.

బ్రాహ్మణుడు సంతోషంతో పరుగులు పెట్టాడు. ‘దొరికింది దొరికింది ‘ అని ఎంతో  ఉత్సాహంతో పెద్దగా అరవటం మొదలుపెట్టాడు. అప్పుడు అదే త్రోవలో నడుస్తున్న , బంగారు నాణాలు దొంగిలించిన దొంగ, బ్రాహ్మణుడి అరుపులు విని భయపడి, సంచీని వదిలేసి పారిపోయాడు. బ్రాహ్మణుడు తనకి తిరిగి లభించిన  ధనంతో సంతోషంగా అర్జునుడి దెగ్గెరకి వెళ్లి తనకి జరిగిందంతా చెప్పి,తన ధన్యవాదములను తెలిపాడు.ఇదంతా చూసి ఆశ్చర్యంతో అర్జునుడు ,”హే కృష్ణా! ,నేను ఇచ్చిన బంగారు నాణాలు కాని ,వజ్రము కాని ఈ బ్రాహ్మణుడికి ఏ మాత్రము ఉపయోగ పడలేదు  అలాంటిది నీవు ఇచ్చిన రెండు నాణాలు అతనికి ఎలా సహాయ పడ్డాయో నాకు అసలు అర్ధం కావాటంలేదు. దయచేసి వివరించు “ అని అర్ధించాడు.

           అప్పుడు, కృష్ణ పరమాత్మ ఇలా సమాధానం చెప్పారు ‘అర్జునా ! ఆ బ్రాహ్మణుడు బంగారు నాణాలు, వజ్రము ఉన్నప్పుడు తన గురించే ఆలోచించుకున్నాడు. కాని,  కేవలము రెండు పైసలు మాత్రమే ఉన్నప్పుడు , వాటితో ఎవరికైనా సహాయం చేద్దాం”, అని అనుకున్నాడు’,నిజం ఏమిటి అంటే ‘కష్టపడుతున్న వాళ్ళకి సహాయం చెయ్యడమంటే  భగవంతునికి సేవ చేయడమే. మనకంటే ముందు వేరే వాళ్ళ బాగోగుల గురించి ఆలోచించి వారిని ప్రేమించినప్పుడు, మనల్ని భగవంతుడు తప్పక కాపాడుతాడు’. మన యోగక్షేమాలని ఆయనే చూసుకుంటారు.

నీతి :

ఏపనిలో నైనా, ఫలితం ఆశించకుండా, స్వార్ధం లేకుండా చెయ్యాలి. స్వచ్ఛమైన  ప్రేమ మరియు స్వార్ధం లేని సేవా గుణాన్ని పెంచుకుందాం.

https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/08/03/selfless-service-story-of-arjuna-and-the-brahmin/

htps://facebook.neetikathalu.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s