నిష్కల్మషమైన ప్రేమ

విలువ — ప్రేమ

అంతర్గత విలువ — విశ్వాసము / దయ

 

img_2032

 

గురు గోబింద రాయి , వంద ఏళ్ళ క్రితం , సిక్కుల ల 10ఓవా గురు. ఆయన చిన్న వయస్సుకల వారై, బలంగా ఉండేవారు.
చాలా బిగ్గరగా నవ్వేవారు, భగవంతుడు అందృఢమైన ప్రేమ, నమ్మకం. ఆయన చుట్టూ ఆనందాహ్లాదమైన వాతావరము ఉండేది. అందరూ గురువుగారు ఏమి పాఠాలు నేర్పిస్తారో అని ఎదురు చూసేవారు.

గురు గోబింద రాయి తన శిష్యులందరిని పిలిచి “మీరు యాత్రికులకు, అతిధులకు, ఉచితంగా అన్నదానం చెయ్యాలి. మీ ఇంటికి వచ్చిన అతిధి, భోజనము చెయ్యకుండా వెళ్ళకూడదు’ అని బొధించారు.”

అందరూ , గురువుగారు చెప్పినట్టే విని, యాత్రికులను , అతిధులను చాలా ప్రేమగా చూసుకుంటున్నారు. అయినా,గురువుగారికి, శిష్యులకి పరీక్ష పెట్టాలి అని అనిపించింది. “ఎప్పుడూ ప్రేమగా భోజనము పెడుతున్నారా , లేక బద్ధకిస్తున్నారా అని చూడాలనిపించింది.

గురు గోబింద రాయి, ఎప్పుడూ చాలా శుభ్రముగా ఉండే దుస్తులు వేసుకునే వారు. కాని ఒక రోజు మాములు యాత్రికుడి లాగా వేషము వేసుకున్నారు. దుస్తులు చాలా మురికిగా ఉన్నాయి.

శిష్యుల ఇంటికి తెల్లవారుతూనే వెళ్లారు. అందరూ అప్పుడే లేచి తయారవుతున్నారు.
గురువుగారు అన్నారు “నేను రాత్రంతా ప్రయాణము చేసి వచ్చిన యాత్రికుడిని, తినడానికి ఎమైనా ఉంటున్నదా ‘ అని అడిగారు.
ఒక శిష్యుడు ‘ఇంత ఉదయాన్నే తినడానికి ఏమీ ఉండదు, కొంచంసేపు అయ్యాక వస్తే భోజనము తయారవుతుంది ‘ అని అన్నాడు.

గురువుగారికి నిష్కల్మషమైన ప్రేమ అంటే ఏంటో , తన శిష్యులకి చూపించాలని అనిపించింది. అందరికీ వాళ్ళ గురించి తప్ప, ఎదుటి వాడిని ప్రేమతో చూసుకోవాలి అని తెలియడంలేదు, అని అనుకున్నారు. ”

అందరి ఇళ్ళకి వెళ్లారు కానీ,ఎవ్వరూ భోజనము పెట్టడానికి తయారుగా లేరు.
ఆఖరికి నందలాల్ అనే శిష్యుడి ఇంటికి వెళ్లారు గురువుగారు. నందలాల్ కి గురువుగారు అంటే చాలా ప్రేమ , భక్తి.
నందలాల్ , యాత్రికుడి వేషములో ఉన్న గురువుగారిని చూడగానే, చాలా మర్యాద చేశాడు. అప్పుడు గురువుగారు అన్నారు ‘నేను రాత్రంతా ప్రయాణము చేసి వచ్చిన యాత్రికుడినని, తినడానికి ఎమైనా ఉందా ‘ అని అడిగారు.
అప్పుడు నందలాల్ అన్నాడు ‘మీరు భోజనము ఉందా అని అడగక్కర్లేదు, భోజనము తయ్యారు గానే ఉంది’

గురువుగారు చాలా సంతోషపడ్డారు.
నందలాల్, లోపలినుంచి, కొంచం చపాతీపిండి, సగము ఉడికిన పప్పు, పచ్చి కూరలు, వెన్న, అన్నీ గురువుగారి ఎదురిగా పెట్టి, మీకు ఏమి వడ్డించమంటారో చ్గెప్పండి అని అడిగాడు. మీకు,నా గురువుగారికి చేసిపెట్టి నట్టుగా ప్రేమగా వడ్డిస్తాను అని అన్నాడు.
గురువుగారు చెప్పినట్టుగానే ఇంటికి ఎవరు వచ్చినా ప్రేమగా భోజనము పెట్టేవాడు నందలాల్.

మరునాడు గురువుగారు అందరిననీ పిలిచి , మన ఊరిలో నందలాల్ ఇల్లు ఒక గుడి. నందలాల్, ఎవరు ఏ సమయము లో వచ్చినా కూడా ప్రేమగా, శ్రద్ధగా భోజనము పెడుతున్నాడు అని చెప్పారు. ఇలా ప్రవర్తించడం వల్ల నందలాల్ ధన్యుడు అయ్యాడు.

నందలాల్ దానికి గురువుగారి పట్ల తన కృతజ్ఞతను తెలియపరుస్తూ ‘సత్పురుషులకి, మహాత్ములకి భోజనము వండి పెట్టడము, స్వర్గలోకానికి వెళ్లడం కంటే పుణ్యము. మహాత్ములకి సేవ చెయ్యడం ఒక భాగ్యం. సత్పురుషుల మాటలు వేదవాక్కులు”అని అన్నాడు

నీతి.
ప్రేమకి , సహాయము చెయ్యడానికి ఎప్పుడూ ముందు ఉండాలి అని మన గురువులు మనకి నేర్పించారు. మన ఇంటికి ఎవ్వరు వచ్చినా ప్రేమగా, మర్యాదగా చూడాలి.
అందరిననీ ప్రేమించాలి, అందరికీ సహాయము చెయ్యాలి, అందరిలోనూ భగవంతుడిని చూడాలి.

 

http://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.facebook.com/neetikathalu

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s