ఆచరణ ఒక గొప్ప లక్షణం.

ramakrishna
విలువ — సత్యము
అంతర్గత విలువ — మాట, ఆలోచన, పని ఒకటిగా ఉండాలి.

ఋషులు, గొప్ప సాధకులు, వాళ్ళు ఆచరించిందే మనకి బోధిస్తారు. అందుకనే వాళ్ళు మనకి ఏమైనా సలహా ఇస్తే, అది మనము ఆచరిస్తే, గొప్ప ఫలితాన్ని పొందుతాము.

శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస ఒక గొప్ప గురువు.
శిష్యురాలు అయిన ఒక బీద మహిళ, తన కుమారుడికి తియ్యని పదార్థాలు రోజు తింటే ఆరోగ్యానికి మంచిది కాదు అని సలహా ఇవ్వమని తన గురువుగారైన రామకృష్ణుడిని ప్రాధేయ పడింది.

శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస, పిల్లవాడిని దెగ్గిరకి పిలిచి, రెండు వారములు అయ్యాక మళ్ళీ రమ్మని చెప్పారు.
తల్లి పిల్లవాడిని తీసుకుని రెండు వారములు అయ్యాక వచ్చింది .

అప్పుడు శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస, పిల్లవాడిని దెగ్గిరకి పిలిచి ‘ నువ్వు రోజు మీ అమ్మని మిఠాయి కొనమని అడుగుతావుట కదా ?’ ప్రశ్నించారు. అప్పుడు పిల్లవాడు ‘అవును గురువుగారు ‘ సిగ్గుతో తల ఒంచుకుని సమాధానమిచ్చాడు.
శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస ఆ పిల్లవాడికి ఈ విధంగా ప్రేమతో నచ్చచెప్పారు.
నాయనా ,’నువ్వు చాలా తెలివైన వాడివి. మిఠాయి రోజు తినడం వల్ల, నీ పళ్ళు పాడయిపోతాయి. మీ అమ్మ కూడా నీ గురించి బెంగ పడుతోంది. ఉన్న కొంచం డబ్బుతో, రోజూ నీ కోసం మిఠాయి కొంటే ,అప్పుడు నీకు పుస్తకాలూ, కొత్త బట్టలు ఏలా కొంటుంది. తప్పు చేస్తున్నావు అని నీకు తెలియట్లేదా?’

‘అలాగే గురువుగారు, నేను ఈరోజు నుంచి మిఠాయి అడగను , జాగ్రత్తగా ఉంటాను ‘ అని ఆ బాలుడు అన్నాడు.

శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస గారికి పిల్లవాడిలో మార్పు కనిపించింది. చాలా సంతోషంతో దెగ్గిరకి తీసుకుని ‘ఇప్పుడు నీకు ఏడి మంచో,ఏది చెడో మంచి తెలుసుకున్నావు. ఇంక జీవితంలో చాలా సంతోషంగా ఉంటావు ‘ అని ఆశీర్వదించారు.

పిల్లవాడు వెళ్ళిపోయాక, తల్లి గురువుగారి దెగ్గిరకి వచ్చి ‘గురువుగారు,ఈ సలహా ఇవ్వడానికి , రెండు వారములు అయ్యాక ఎందుకు రమ్మన్నారు ‘ అని అడిగింది.

అప్పుడు శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస నవ్వుతూ ఇలా అన్నారు.

‘నేను భక్తులు తీసుకుని వచ్చిన మిఠాయి రోజు తింటాను. రెండు వారాల క్రిందట నువ్వు మీ అబ్బాయికి సలహా ఇవ్వమని అడగడానికి వచ్చి నప్పటినుంచి, నేను మిఠాయి తినడం మానేసాను. ఇప్పుడు నీ పిల్లవాడికి సలహా చెప్పడానికి అర్హతను సంపాదించుకున్నాను . ‘
మనము ఎవరికైనా సలహా ఇస్తున్నాము అంటే, దాన్ని ముందు ఆచరిస్తేనే దానికి విలువ ఉంటుంది.

ఇది విని పక్కనే ఉన్న శిష్యులు అందరూ కూడా, గొప్ప పాఠము నేర్చుకున్నాము అని అనుకున్నారు.

నీతి:
కథలో చూసినట్టుగా, ఆచరించడం వల్ల, మన మాటకి విలువ పెరుగుతుంది.
కనుక మంచి సలహాలు విందాము, మరియు వాటిని ఆచరిద్దాము !

 

htps://facebook.neetikathalu.com

https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/07/22/practice-what-you-preach/

 

 

Advertisements

బాలగోవిందం -ఆరవ శ్లోకము

ఏడవ శ్లోకము

bg7

మానవ జీవితంలోని నాలుగు ముఖ్యమైన దశలు. వాటిని తెలివిగా సద్వినియోగం చేసుకోవాలి

బాల స్తావత్ క్రీడాసక్తః

తరుణ స్తావత్ తరుణీసక్తః |

వృద్ధ స్తావత్-చింతామగ్నః

పరమే బ్రహ్మణి కో‌உపి న లగ్నః

భజగోవిందం భజగోవిందం || 7||

అనువాదం

ఆటలు పాటల బాల్యం గడిచెను

ప్రేమని పెండ్లని ప్రాయం నడిచెను

చింతలు వంతలు చీకున ముసిరెను

పరబ్రహ్మ కాబట్టక పోయెను

భజగోవిందం భజగోవిందం || 7||

తాత్పర్యం: బాల్యం లో ఆటల యందు ఆసక్తి ,యవ్వనంలో యువతులపై ఆసక్తి , ముసలి తనంలో మనసునిండా  చింతలే. పరమేశ్వరుని  యందు ఆసక్తి ఎవరికీ ఉండదు.

గోవిందుని భజించు ,గోవునందుని కీర్తించు . ఓ మందమతి ! గోవిందుని సేవించు .

విద్యార్థులకొరకు  కథ:

కుళ్ళిన  అరటిపండ్లు .

bg7b

విలువ :   సత్ప్రవర్తన :

ఉపవిలువ :  ఎపుడు చేయవలసిన పనిని అప్పుడు చెయ్యకుండా వాయిదా వేస్తుండటం.

నారిమన్  చాలా  మంచివాడు . ఎప్పుడూ దేవుని నామము స్మరించుకుంటూ ఎంతో సేపు ధ్యానం చేస్తూ  దేవునితో అనుసంధానం చెంది ఎంతో శక్తిని , ప్రేరణని  పొందుతుండేవాడు.  అతని జీతంలో కొంత భాగమును ,తన సమయంలో కొంత భాగమును బీదప్రజలకి  సహాయపడటానికి కేటాయంచేవాడు.  ఉచితంగా మెడికల్ క్యాంపులను నిర్వహిస్తున్నపుడు అక్కడకి వెళ్లి సహాయం చేసేవాడు. తాను పండ్లను కొనుక్కొని, ఆసుపత్రులలో బీద రోగులకు పంచుతుండేవాడు.  బీద ప్రజలు నివసించే కాలనీలకు వెళ్లి అక్కడి పిల్లలకి ఐస్ క్రీంలని కొనివ్వటం , లేక ఏదన్నా సినిమా చూపించటం చేసేవాడు . అతను   చేసే ప్రతి సేవ  భగవంతుడి సేవగా భావించేవాడు. ఒక రోజు యువకుడైన తన కొడుకు మణిత్ ని ” మణిత్,  నేను గుడికి వెళ్తున్నాను. అరటిపండ్లను  అక్కడ గుడి బైట కూర్చుని  ఉండే   బిచ్చగాళ్ళకి ఇవ్వాలనుకుంటున్నాను, నువ్వు వచ్చి ఆ పనిలో నాకు సహాయం చేస్తావా”?  అని అడిగాడు. మణిత్ ” ఓహ్ !ఏంటి నాన్నా “?   నాకు ఇట్లాంటి పనులు చెప్తావు?. నేను ఏమన్నా ముసలి వాడినా?  గుడికి వెళ్ళటం, పండ్లు పంచటం ఇట్లాంటి పనులు  చేయటానికి. ఇవి నేను చెయ్యవలసిన పనులు  కాదు. నీవు  పెద్దవాడివి. ఇట్లాంటి  పనులన్నీ పెద్దవాళ్ళు చేయవలసినవి, నాలాంటి యువకులు  కాదు.  నాకీ  పనులు చెయ్యాలని లేదు. నీ  అంత  అయినపుడు చేస్తాలే . కానీ ఎప్పుడు కాదు అని చెప్తూ , వాక్ మాన్ ,హెడ్ఫోన్స్  చెవిలో పెట్టుకొని రాక్ మ్యూజిక్ వింటూ డాన్స్ చేస్తూ ఉండి పోయాడు.

నారిమన్  కొడుకు ధోరణి చూసి , ఏమీ  మాట్లాడకుండా తాను అనుకున్న ప్రకారం గుడికి అక్కడున్న బిచ్చగాళ్ళలో  పండ్లను  పంచేశాడు.  కొన్నాళ్ల తరువాత ఒక పెద్ద బుట్టనిండా అరటిపండ్లు తెచ్చి వరండాలో పెట్టి  స్నానం చేసిరావటానికి లోపలకి వెళ్ళాడు , ఇంతలో అటుగా వచ్చిన మణిత్ ఆ  పండ్లను చూశాడు. అవి బాగా క్రుళ్ళి పోయి ఉన్నాయి . వాటిమీద చిన్న దోమలు ముసిరి ఉ న్నాయి. పండ్లు ఏమాత్రం బాగాలేవు. ఇంతలో నారిమన్ తెల్లని దుస్తులు ధరించి ,చక్కగా తయారయ్యి  ఆ అరటిపండ్ల బుట్టని కారు డిక్కీ లో పెడుతుంటే, మణిత్, ” నాన్నా! ఈ పండ్లని ఎక్కడకి తీసుకెళ్తున్నావు” అని అడిగాడు. నారిమన్,  గుడికి  తీసుకెళ్తున్నాను  అని చెప్పాడు.   అప్పుడు మణిత్ ” అదేంటి నాన్నా తాజా  పండ్లు కొని  గుడికి తీసుకెళ్ళు. ఈ క్రుళ్ళిన పండ్లు ఎందుకు కొన్నావు? దేవుడికి  ఇలాంటివి ఇవ్వటం సిగ్గు చేటు”. అన్నాడు.అప్పుడు తండ్రి , నీవు కూడా , బాగా పెద్దవాడైన తర్వాత దేవుని పూజిస్తానంటే నీ వల్ల  దేవునికి ఏమి ఉపయోగం? ముసలి వాడివి అయ్యాక ,ఏమి చేయగలవు? అట్లాగే అతిగా పండిన ,మగ్గిన  పండ్లని ఉపయోగించవచ్చులే”అని బదులు చెప్పాడు. అది విని  కొడుకు సిగ్గుతో తలవంచుకున్నాడు.  సిగ్గుతో తండ్రి  వైపు  చూడలేక పోయాడు. తండ్రి సరైన సమయంలో సరైన కారణం చెప్పగలిగిగాడు.

తండ్రి ,”నీవు యువకుడిగా ఉన్నప్పుడు ,భగవంతునికి  ఎంతయినా సేవ చేయగలవు, ఆపదలో ఉన్న  వారికి సేవలందించగలవు . నీ  సమయాన్ని , డబ్బును కూడా బీదవారి కోసం ఖర్చుపెట్టవచ్చు.  ఆపదలో ఉన్నవారిని  ఆదుకోవచ్చు . కానీ, నువ్వు ముసలివాడవైతే  నీ  శరీరం లో అనేక రుగ్మతలు వస్తాయి. అప్పుడు, నీకే ఎవరన్నా సేవ చెయ్యాలి.  ధన సంపాదన లేకపోతే ఆర్థిక బాధలుంటాయి ,ఖర్చులు ఎక్కువ అవుతాయి. ఎవరికి తెలుసు? వయసుతో వచ్చే కాళ్ళ నొప్పులు , మోకాళ్ళ నొప్పులతో కొద్ది గంటలైనా కూర్చొని దైవ   ప్రార్ధన  చేయగలవా? నీవు దేవునికి ఏమి సమర్పించగలవు? ఆ సమయంలో నీకు  ఇప్పటికంటే కూడా , దైవానుగ్రహం చాలా  అవసరం”, అన్నాడు.  ఈ మాటలన్నీ చెప్పి తండ్రి బుట్టని  కారు  డిక్కీ లో పెట్టుకొని వెళ్ళిపోయాడు. కొడుకుకు చెప్పాల్సినవి  చెప్పాడు. కానీ  గుడికి వెళ్ళలేదు. ఎందుకంటే ఆ పళ్ళు  దేవుడికి సమర్పించటానికి పనికిరావని ఆయనకీ తెలుసు . ఆ బుట్టలో ఉన్న పండ్లని గుడికి తుసుకెళ్ళకుండా , గోశాలకు తీసుకెళ్లి ఆవులకు తినిపించాడు. క్రుళ్ళిన  అరటిపండ్లు ఆ  రాకంగా మణిత్ కి బుద్ధి చెప్పటానికి,ఆవుల ఆకలిని తీర్చటానికి పనికొచ్చాయి .

నేర్చుకోవలసిన విషయము:

మానసికంగా, శారీరకంగా , ఆర్ధికంగా ఇంకొకరికి సహాయ  పడే స్థితిలో వున్నపుడు  తప్పక సహాయం చెయ్యాలి. దానివల్ల అతనికి, ఇతరులకి కూడా ఉపయోగదాయకం. ఏ పనైనా సరే సరైన సమయంలో చేస్తేనే అది అర్ధవంతం అవుతుంది. దాని ప్రయోజనము నెరవేరుతుంది. తప్పక నిర్వహించవలసిన   కర్తవ్యములను రేపు, రేపంటూ వాయిదా వేయవద్దు. ఆలస్యము చేయవద్దు. తగిన సమయంలో చెయ్యాలి . సాక్షత్ యుగ పురుషులైన   భగవాన్ శ్రీ సత్య సాయి బాబా వారు  ఇలా అన్నారు,” మ్రొక్కను వంచవచ్చు ,అదే చెట్టును వ్రంచితే  అది విరిగి పోతుంది. పిల్లలు యువకులుగా పరివర్తన చెందే కాలంలో  వారు  ప్రపంచ ఆకర్షణ , ఉద్యోగం ,  కుటుంబ విషయములలో పూర్తిగా నిమగ్నం అవుతారు. చిన్నతనం లోనే పిల్లలను, మానవతా విలువలను బోధిస్తూ పెంచితే  వారు పెరిగిన కొద్దీ ప్రపంచ ఆకర్షణలకు లొంగి  దారిని  తప్పినా కూడా ,మళ్ళి ఖచ్చితంగా చిన్నప్పటి మంచి దారికే  వస్తారు. అందువల్ల ప్రతి ఒక్కరూ ప్రతి రోజూ  తప్పని సరిగా  దైవ  ప్రార్ధన చెయ్యాలి ,భగవంతునికి కృతజ్ఞతలను సమర్పిస్తూ ఉండాలి.

ఇలాంటి  అలవాటును చిన్నప్పటినుండి ఎవరు అనుసరిస్తారో , వారు వారి వయస్సు పెరుగుతున్నకొద్దీ, ఎంతో   నిబ్బరంగా  ప్రశాంతంగా  ఉంటూ ,జీవితంలో  ఎదురయ్యే ఒడిదుడుకులను ,ఒత్తిడిని  ఎదురుకొనగలుగుతారు.  అటువంటివారు భౌతిక సుఖములు ,ఆధ్యాత్మిక పురోగమనం పొందుతారు.

 

 

 

తాబేలు కథ

 

tortoise

విలువ — సరైన నిర్ణయం

ఉపవిలువ  — ధైర్యము / సాహసము.

ఒక తాబేలు ఓడలో నివసించేది.ఒకరోజు  హఠాత్తుగా  ఓడ మునిగిపోయింది. తాబేలు నెమ్మదిగా ఈదుకుంటూ  ఒక పర్వతం దగ్గరికి  చేరుకుంది. అలిసిపోయిన తాబేలు ఆహారం కోసం వెతక సాగింది. ఆహారం ఏమీ దొరకలేదు.పర్వతం పైన ఏమైనా దొరుకుతుందేమో అన్న ఆశతో పర్వతం పైకి నెమ్మదిగా ఎక్కడం మొదలుపెట్టింది. పర్వత శిఖరం వద్దకి చేరుకుంది. పర్వత శిఖరం అంతా మంచుతో కప్పేసి ఉంది. అక్కడి చలి భరించలేకపోయింది తాబేలు. ఇంతలో హఠాత్తుగా మంచు తుఫాను మొదలయింది. కష్టపడి, నెమ్మదిగా దారి చేసుకుని బైటపడింది తాబేలు.
కానీ దారిలో ఒక రాక్షసుడు కనిపించాడు. వాడి రూపం,పెద్ద పెద్ద  అరుపులు విని, తాబేలు భయపడి తన శరీరం పైన ఉన్న డిప్ప లోపలికి  వెళ్లి దాక్కుందాము అని అనుకుంది.  తన చుట్టూ పరిశీలిస్తే చాలా  తాబేళ్ళు, చలికి తమ శరీరం పైన ఉన్న డిప్ప లోపలికి  దాక్కుని చనిపోయాయి. ఇది గమనించిన తాబేలు, చలి తట్టుకుని జాగ్రత్తగా ఉంది. తాబేలు, రాక్షసుల వైపు నడుస్తుండగా, రాక్షసుల ఆకారం మారుతూ కనిపించింది. అప్పుడు తాబేలు ధైర్యం  తెచుకుని నెమ్మదిగా రాక్షసుడి దగ్గరికి వెళ్లి చూస్తే, అది రాక్షసుడు కాదు. పర్వతం దగ్గర ఉన్న శిల. తాబేలుకి విపినించిన అరుపు ఈదురు గాలి చప్పుడు. ఇవన్నీ చూసాక, తాబేలు ఇంకొంచం ధైర్యంగా  ముందుకు నడవడం మొదలుపెట్టింది. ఆ కొండల సందులో చాలా ఆహారం కనిపించింది. అక్కడే సంతోషంగా ఉండిపోయింది.
చుట్టుపక్కల అందరి దగ్గర, ధైర్యం గల తాబేలు అని పేరు తెచ్చుకుంది.

నీతి

జీవితంలో ఒకోసారి  కష్టాలుఎదుర్కోవలసివస్తుంది. పిరికిగా తప్పించుకోవడానికి చూడకూడదు. ధైర్యంగా, భగవంతుడి మీద నమ్మకం పెట్టుకుని ఎదుర్కోవాలి. ప్రయత్నం చేస్తే ప్రతి కష్టానికి ఒక
జవాబు దొరుకుతుంది.

https://saibalsanskaar.wordpress.com/2015/07/22/brave-little-tortoise/

htps://facebook.neetikathalu.com

 

మంచి వాళ్ళు ఎందుకు కష్టపడతారు

guru

విలువ — ప్రేమ , నమ్మకం
అంతర్గత విలువ — భక్తి.

గురముఖ్ , మనముఖ్ ఇద్దరు మంచి స్నేహితులు.
గురముఖ్ కి భగవంతుడు అంటే చాలా నమ్మకం. మనముఖ్ కి నమ్మకం లేదు.
గురముఖ్ తెల్లవారగానే లేచి స్నానము చేసి, దేవుడి కథలు, పాటలు చదువుకునేవాడు. మనముఖ్ మంచి నిద్దరలో ఉండేవాడు.

ఒకరోజు ఇద్దరు అడివిలో నడుస్తున్నారు. అప్పుడు మనముఖ్ కి ఒక పెద్ద సంచిలో బొగ్గులు దొరికాయి, అవి అమ్మి డబ్బులు చేసుకున్నాడు.
అలా నడుస్తుండగా, గురముఖ్ కి, కాలు మీద తేలు కుట్టింది. నొప్పితో బాధ పడుతున్నాడు. అప్పుడు
మనముఖ్ ‘నువ్వు భగవంతుడిని నమ్ముకున్నావు, అయినా బాధ పడుతున్నావు. కాని, నాకు నమ్మకం లేకపోయినా, నేను డబ్బు చేసుకున్నాను.’ అని అన్నాడు.

అదే దోవలో నడుస్తూ వెళ్తున్న ఒక జ్ఞాని , మనముఖ్ మాటలు విని హాస్యంగా నవ్వాడు.
మనముఖ్, అతనిని ,”మీరు ఎందుకు ఆలా నవ్వారు? అని అడిగాడు. అప్పుడుఆ జ్ఞానీ, ఇచ్చిన సమాధానం విందామా ?

‘నువ్వు ఎంత అమాయికుడివి, నీకు భగవంతుడు మీద నమ్మకం ఉండి ఉంటె, నీకు బొగ్గులు ఉన్న సంచి కాదు, వజ్రాల మూట దొరికేది.
గురముఖ్, నీకు తెలు కుట్టగానే, మరణించి ఉండేవాడివి. కాని నీ భక్తి వల్ల మరణం నుంచి తప్పించుకున్నావు. ‘

నీతి:
భగవంతుడు మీద భక్తి, ప్రేమ ఎంతో అవసరం. నమ్మకం మన బాధల నుంచి విముక్తి కలిగిస్తుంది.
మనల్ని మంచి మార్గంలో నడిపిస్తుంది.

బాలగోవిందం -ఆరవ శ్లోకము

ఆరవ  శ్లోకము

శరీరం కేవలం ఒక పరికరమేనని గుర్తించాలి

bg6

 

యావత్-పవనో నివసతి దేహే

తావత్-పృచ్ఛతి కుశలం గేహే |

గతవతి వాయౌ దేహాపాయే

భార్యా బిభ్యతి తస్మిన్ కాయే.

భజగోవిందం భజగోవిందం || 6 ||

అనువాదం                                    

ఆడేదాకా వంట్లో ప్రాణం

అడిగెదరింట్లో అంతా కుశలం

హంస లేచెనా శవమునుచూడగ

భార్యకునయినా భయ భీతాహం

భజగోవిందం భజగోవిందం || 6 ||

తాత్పర్యము:

శరీరంలో ప్రాణం ఉన్నంతవరకు ఇంట్లో అందరు క్షేమాన్ని అడుగుతుంటారు. ప్రాణం పోగానే దేహం పతనము అవుతుంది.  ఆ కళేబరాన్ని చూసి భార్య కూడా భీతి చెందుతుంది. గోవందుని భజించు . గోవిందుని కీర్తించు. ఓమందమతీ గోవిందుని సేవించు.

 

విద్యార్థులకొరకు కథ :

విలువ :ప్రశాంతత

ఉపవిలువ : వైరాగ్యము.

bg6a

 

ఒక రాజ్యం లో ఒక బిచ్చగాడు ఉండేవాడు. అతను ఆ రాజభవంతి దగ్గరలో ఉంటూ రోజూ, ఆ భవంతిలోని రాజుగారిని దూరం నుండి చూస్తూ  ఉండేవాడు. ఒకరోజు రాజుగారు అందరికీ  విందు ఇస్తున్నారు అనేవార్త  విన్నాడు. అంతేకాదు రాజు లాగా తయారైన వారెవరైనా సరే విందుకు రావచ్చట అని తెలుసుకున్నాడు. ఇది విన్న ఆ బిచ్చగాడికి ఒక ఆశ పుట్టింది.  తన దుస్తులు చూసుకున్నాడు అన్ని చిరిగిపోయాయి.  ఎలాగైనా రాజుగారి దుస్తులలాంటివి సంపాదించాలని అనుకున్నాడు.

రాజభవనము  దగ్గరకి వెళ్లి కాపలా వారిని బ్రతిమిలాడి, దర్బారులోకి ప్రవేశము సంపాదించాడు. ఎంతో ధైర్యం కూడగట్టుకొని , చాలా  వినయంగా రాజు దర్భారులోకి ప్రవేశించాడు. అతన్ని చూడగానే రాజు. “నీకేమి కావాలి” అని అడిగాడు .దానికి ఆ బిచ్చగాడు రాజు గారికి వంగి వంగి దండాలు పెడుతూ ఇట్లా అన్నాడు. “రాజా! నాకు  మీరు ఇస్తున్న విందుకు రావాలని వుంది. దయచేసి తమ పాత  దుస్తులు ఇప్పిస్తే అవి ధరించి విందుకు వస్తాను. నా  దగ్గర చినిగిన బట్టలు మాత్రమే ఉన్నాయి.

రాజుగారు వెంటనే తన పాత  దుస్తులను  తెప్పించి బిచ్చగాడికిస్తూ “ఈ దుస్తులు చినిగిపోవు, మాసిపోవు వాటిపై దుమ్ము పడదు ,ఎందుకంటే ఇవి ఎంతో ప్రత్యేకమైనవి. నీవు ఎప్పటికి వీటిని ధరించవచ్చు”.  అన్నాడు.  బిచ్చగాడి ,కళ్ళ వెంట నీరు రాగా రాజుగారికి ధన్యవాదములు చెప్పాడు. ఆ దుస్తులు తన గదికి తెచ్చుకొని  ధరించి  అద్దములో చూచుకొని  మురిసిపోయాడు బిచ్చగాడు . అయితే రాజు గారు ఎంత చెప్పినా, బిచ్చగాడికి ఆ రాజూ గారి  దుస్తులు చినిగిపోతే ఎట్లా అనే భయం పట్టుకొంది . ఎందుకైనా మంచిదని పాతదుస్తులన్నీ ఒక మూట కట్టి తనవెంట త్రిప్పేవాడు. రాజా దుస్తులు చినిగితే తన పాత దుస్తులు ధరించవచ్చు అని.  రాజుగారిచ్చిన విందు భోంచేస్తున్నంతసేపు  ఆనందంగా  లేదు.  బైట  ఎక్కడో దాచిన తన పాత  దుస్తుల మూట ఎవరన్నా  ఎక్కడన్నా   పారవేస్తారేమో అని భయం. క్రమంగా  రాజుగారి మాటలలోని సత్యం తెలిసివచ్చింది . ఎన్ని రోజులు ధరించినా  దుమ్ము పడలేదు . కొత్తవిగానే వున్నాయి. కానీ తన పాత  దుస్తులపై  మమకారంతో  ఆ మూట వదిలేవాడు కాదు. అతని తోటి వారు అతనిని చూసి, ధరించిందేమో రాజు దుస్తులు మోసేదెమో  పాత గుడ్డలు అని హేళన చేస్తూ ,  “పీలిక గుడ్డల మనిషి ” అని పేరు పెట్టారు.  చివరగా ఆ బిచ్చగాడు చనిపోవుటకు సిద్ధముగా ఉండి  మంచం పై నుండి లేవలేక పోయేవాడు రాజుగారికి ఈ సంగతి తెలిసి బిచ్చగాడిని చూడటానికి  వచ్చాడు. బిచ్చగాడు అవసాన దశ లో వున్నాడు . రాజును  చూసి కన్నీరు  కార్చి  అతి కష్టం మీద నమస్కరించాడు.

bg6b

రాజుగారు అతని తలగడ దగ్గర ఉన్న  పాతబట్టల మూటను చూశారు.  అది చూసి, ఎంత విలువైన  చిరగని ,తరగని  దుస్తులు ధరించినా కూడా  బిచ్చగాడికి ,ఆ పాత బట్టల మూటపై వ్యామోహం పోలేదు. వాటి  సంరక్షణ కోసమే జీవితం అంతా గడిపి , ఏ రోజూ సంతోషమును పొందలేదు గదా !  అని రాజు గారు బాధ పడ్డారు.

నేర్చుకోవలసిన విషయము:

ఇది ఒక బిచ్చగాడి కథ మాత్రమే కాదు! మనం  అందరమూ కూడా ఈ  అనుభవాల మూటలను పట్టుకొని, వదలకుండా  మోస్తూ ఉంటాము . అవి ఏమిటంటే  శత్రుత్వము, ఈర్ష్య ,ద్వేషము ,కోపము ,తన భాధలు మొదలగునవి ఎన్నో జ్ఞాపకాలు . అంతే కాదు ఈ భావనలతో మాటి  మాటికీ దుర్గుణాలను, దుఃఖాన్ని  గుర్తుతెచ్చుకుంటూ  జీవితంలోని అందమైన ,సంతోషమైన  వాటిని   అనుభవించలేము , గుర్తించలేము కూడా !ఎపుడో ,ఎక్కడో జరిగిన సంఘటనలను  ఎక్కడకిక్కడ ,ఎప్పటికప్పుడు  వదలకుండా ఒక పెద్ద పనికిరాని పాతబట్టల మూట లాగా ,ఆ జ్ఞాపకాల బరువును మోస్తూ  ఉండటమే  అనేక  బాధలకు , అశాంతికి   కారణము.

రాజభవనంలోని వారు  బిచ్చగాళ్ళ  లాగా జీవిస్తారు. అనాధ ఆశ్రమాల్లో కొందరు రాజులాగా జీవిస్తారు. ఇదంతా  బాహ్యంగా కనపడేది కాదు . అంతరంగ దృక్పదమే  మూలకారణము.  మనం ఎప్పుడూ గడిచిన భాదాకరమైన  అనుభవాలను  మళ్ళీ  మళ్ళీ  గుర్తుచేసుకుంటూ,,ఎపుడూ  నిరాశతో అనేక  పనికిరాని  వస్తువులపై  మమకారంపుచుకుని  వాటిని  వదిలించుకోలేక  జీవితం పై  విరక్తి భావనతో నిర్జీవంగా  గడుపుతాము .  ఈ  మానసిక భాదలు పడటం అలవాటు అయితే  దేనిమీదా శ్రద్ధ లేకుండా నిరాశావాదిగా ఉంటూ  చేయవలసిన  కర్తవ్య పాలనపై మనసు  పెట్టము. ఈ   విధంగా జీవితం  అంతా  వృధా చేసుకుంటూ ఇల్లే కాదు మనస్సుని అనవసర వ్యర్ధ ఆలోచనలతో   నింపిన చెత్తబుట్ట  చేస్తాము.  సంతోషమునకు  కారణం అక్కర్లేదు. మనం  అహంకారాన్ని పెంచి పోషిస్తూ  జీవితంలో ఎన్నో బంగారం లాంటి అవకాశములను  పోగొట్టుకుంటాము .  దుఃఖపడటం అహకారం లో ఒక భాగమే . అందువల్ల  ప్రతి సంఘటన  బరువుతో, నరాలుతెగుతాయేమో అన్నంత ఉద్విగ్నతతో, ఎంతో ఆందోళనతో , బావోద్వేగాలతో , అహంకార పూరిత  మనసుతో ఎపుడూ  నిప్పుల  మీద నడకలాగా  ఉంటుంటాము . అహంకారము , ప్రశాంతత  కలసివుండవు .

ఒక కాకి  ఒక మాంసపు  ముక్కని నోట కరుచుకొని  ఎగురుతుంటే ఆ ముక్క కోసం మిగతా పక్షులు  దాని వెంట పడసాగాయి .  దీనితో విసిగిన ఆ కాకి ఆ మాంసపు ముక్కను వదిలేయగా , మిగతా పక్షులు ఆ కాకిని  తరమటం  మానేసి మాంసం  ముక్కవైపు వెళ్లాయి . అపుడు ఆ కాకి అనుకుంది ఈ చిన్న మాంసం  ముక్క వదిలేసి,  మళ్ళీ ఆకాశంలో  నా స్వేచ్ఛ నేను అనుభవిస్తున్న గదా అని.

ఎక్కడికక్కడ మానసిక అశాంతి కలిగించే ఆలోచనలు వదిలేసి భగవంతుని శరణాగతి చెయ్యాలి . మనం యువకులుగా ఎదుగుతున్న సమయంలో మన తల్లి తండ్రుల మాటలకంటే, స్నేహితుల సలహాలకు ఎక్కువ విలువ యిస్తుంటాము. నా స్నేహితులు అనే భావన పెంచుకొని , ఎప్పుడు వారి  స్నేహం నిలబెట్టుకోవటంలోనే తపిస్తూవుంటాము . మన స్నేహితులు వేరే వారితో ఎక్కువ స్నేహంగా ఉంటే భరించలేము.  ఈ భావన స్నేహితులతో మాత్రమే కాదు ,బంధువుల విషయంలో కూడా ఇంతే . కొన్ని  స్నేహాలు చిరకాలం ఉంటాయి ,కొన్ని తక్కువ రోజులే ఉంటాయి . పరిస్థితుల ప్రభావంతో స్నేహితులు, బంధువులు, దూరమవుతారు . మనం ఎంత ప్రయత్నించి పట్టుకొని వున్నా కూడా దూరమవుతారు . అందువల్ల ఎంతో బాధ పడతాము . ఆ  విషయం పై   బాధపడటం అనేది తరగనిది .  ఎవరితో నైనా ఎంతో ప్రేమగా స్నేహం చేయవచ్చు. బంధువులతో నైనా  సరే ఆ బంధం పై  అతి మమకారం పెంచుకొని, వారిమీద ఆధారపడితే  తప్పకుండా మనల్ని మనము భాదించుకున్నట్లే .

అందుకని  రోజులో కొంత సమయం మౌనంగా  కూర్చుని ,భగవంతుని ధ్యానిస్తూ ,ఆయన మనకిచ్చిన ఎన్నో విషయాలకు కృతజ్ఞత తెలుపుకోవాలి. ఎందుకంటే భగవంతుని  ఆశీర్వచనము  వలననే  మనం ఈ రోజు ఈ విధంగా వున్నాము. ఈ విధంగా నిరంతర భగవత్ చింతన , ధ్యానం  వల్ల మానసిక శక్తి పెరుగుతుంది. ఆత్మ పరిశీలన చేసుకోవాలి. జరుగుతున్న సంఘటనల వల్ల  మనము  ఏమి నేర్చుకున్నాము?, అని ఆలోచించుకోవాలి. మానసిక ప్రశాంతత అలవర్చుకోవాలి.

 

 

బాలగోవిందం -అయిదవ శ్లోకము

అయిదవ శ్లోకము

మోహమునకు,శ్రద్ధకు మధ్య వ్యత్యాసం.

bg5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

యావద్-విత్తోపార్జన సక్తః

తావన్-నిజపరివారో రక్తః |

పశ్చాజ్జీవతి జర్జర దేహే

వార్తాం కో‌உపి న పృచ్ఛతి గేహే

భజగోవిందం భజగోవిందం || 5|| .

అనువాదం

సంపాదిస్తూ ఉండేదాకా

‘ఆహా! ఓహో! అంటారంతా

ఉడిగెన గడన , వడలెన వయసు

పలుకరించరిక పనివారైనా

భజగోవిందం భజగోవిందం || 5|| .

 

తాత్పర్యము:   నీకు సంపాదించే శక్తిసామర్థ్యాలు ఉండి,  నీవు సంపాదిస్తున్నత వరకూ నీ వాళ్ళందరూ నీ మీద అనురాగంతో ఉంటారు. కాని ఎప్పుడైతే నీవు అనారోగ్యంతో ఇంకొకరిమీద ఆధారపడతావో అప్పుడు ఇంట్లో వాళ్ళు ఎవరూ కూడా నిన్ను ఇష్టపడరు, లక్ష్యపెట్టరు. ఓ బుద్ధిహీనుడా; ఇప్పుడయినా గోవిందుడిని ఆశ్రయించు.

విద్యార్థుల  కొరకు కథ                                                                                                                  

బీదగా ఉండటం అంటే ఏంటి ?

bg5a

విలువ: ప్రశాంతత

ఉపవిలువ:  తృప్తి లేక కృతజ్ఞత .

ఒక అయన చాలా  ధనవంతుడు. యువకుడైన తన కొడుకుకు బీదవాళ్ళ జీవితం ఎలా ఉంటుందో చూపాలని ఒక పల్లెటూరికి అతనిని తీసుకుని వెళ్ళాడు.వారిరువురూ, ఆ ఊరిలో రెండు పగళ్లు ,రాత్రుళ్ళు ఒక బీద రైతు వద్ద ఉండి నగరానికి తిరిగి వచ్చారు. ఇంటికి  తిరిగి రాగానే తండ్రి కొడుకుల సంభాషణ ఇలా వుంది.

తండ్రి—  ట్రిప్ ఎలా వుంది?

కొడుకు —- బ్రహ్మాండంగా  ఉంది నాన్న .

తండ్రి — చూసావా బీద వాళ్ళ జీవితాలు ఎలా వుంటాయో?

కొడుకు —ఆ, చూశాను .

తండ్రి— ఈ ట్రిప్ నుంచి ఏం  నేర్చుకున్నావు?

కొడుకు— మనకు ఒక్క కుక్క మాత్రమే వుంది. వాళ్ళదగ్గర 4 వున్నాయి. మనదగ్గర తోట మధ్యలో చిన్న కొలను వుంది వాళ్ళ ఇంటిదగ్గర నది పారుతున్నది. దాని మొదలు చివర కనపడుటలేదు .

మన తోటలో ఇంపోర్టెడ్ లాంతర్లు  వున్నాయి వాళ్లకు రాత్రియందు లెక్కలేన్నన్ని నక్షత్రాలు ఉన్నాయి. మనకు ఇంటినుంచి గేట్ వరకు చిన్నదారి ఉంది  వాళ్లకు కంపౌండ్ వాల్స్ లేవు. వారి ఇంటి చు చుట్టూరా హద్దులు లేని ప్రదేశం. మన ఇంటి చూట్టూ ఉండే స్థలము తక్కువ, వాళ్ళఇంటిముందు నుంచి చూస్తే కనుచూపు మేర కనిపించే పచ్చని పొలాలు. మనకి సేవకులు ఉన్నారు. కానీ వారు ఇంకొకరికి సేవ చేస్తారు. మనం ధాన్యాన్ని సరుకుల్ని కొనుక్కుంటాం,  వారు వారికి కావలసిన కూరగాయలు ,ఆహారం వారే పండించుకుంటున్నారు. మనలని రక్షించుకోవటాని ఇంటిచుట్టూ పెద్ద గోడలు కట్టుకుంటున్నాము. వారికి ఊరంతా ” రక్షింటానికి “స్నేహితులే . ఈ మాటలు విని తండ్రి నోట మాట రాక నిర్ఘాంత పోయాడు.

కొడుకు —- “నాన్న!  నీకు నా ధన్యవాదాలు, నీవు  మనం ఎంత బీదవారిమో నాకు తెలియచేశావు.

నేర్చుకోవలసిన విషయము:

ఎన్నో సార్లు మనకు ఏమి ఉన్నాయో గుర్తించకుండా, ఏమి లేవో వాటిగురించి ఆలోచిస్తాము . ఒకరికి ఏ మాత్రం విలువ ఇవ్వని వస్తువు  ఇంకొకరికి అపురూపమవుతుంది. ఇదంతా, మన దృక్పధం మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.

మనకున్న  దానికి మనం ఎప్పుడూ  సంతోషంగా ఉండాలి. భగవంతుడు మనకిచ్చిన దానికి కృతజ్ఞతా పూర్వకంగా ఉండాలి. ఇంకా కావాలనే ,అంతులేని కోరికతో బాధపడకూడదు.

ప్రతివాడు తనకున్న దానికి తృప్తి  చెంది ,కృతజ్ఞతా భావంతో ఉంటే, ఎప్పుడూ సంతోషంగా ,తృప్తిగా ఉండగలుగుతాడు . ఎవరికైతే కోరికలు తక్కువో, అతను ధనవంతుడు. మనిషికి ఎంత ఎక్కువ కోరికలు ఉంటే, అతడు అంత బీదవాడు అని చెప్పొచ్చు.

పిల్లలు పెద్దవారు అవుతున్న కొద్దీ ఒక విషయం గ్రహించాలి. ఒకడు ఇంకొకరిని వారి స్వార్ధం కోసమే ఉపయోగించుకుంటారు ,వారి లాభం కోసం వాడుకుంటారు.  వారితో స్నేహం చేస్తారు. ఆ స్నేహితుడు ధనవంతుడై , అట్టహాసం చేస్తూ ఆర్భాటాలు చేసినంతకాలం ఎంతోమంది అతనికి స్నేహితులవ్వాలని ప్రయత్నిస్తారు . ఎప్పుడైతే ” ఆ ధనవంతుడైన స్నేహితుడు బీదవాడు అవుతాడో అంతకు ముందున్న స్నేహితులందరూ అతన్ని వదిలేస్తారు .” అందరూ  అలా ఉంటారని కాదు”. ఎక్కడకి వెళ్లినా స్వార్ధపరులు ఉంటారు .

ప్రజలు , సంఘంలో పేరు పలుకుబడి కలవారితో, ధనవంతులతో ,రాజకీయ ప్రభావం ఉన్నవారితో , సినిమా వారితో స్నేహం చెయ్యాలని ఉబలాట పడుతూవుంటారు కానీ,  స్వభావ , సద్గుణాలని పరిగణనలోకి తీసుకోరు . సంఘంలో గొప్పవారితో తిరిగితే వారికి మరింత గుర్తింపు వస్తుందని ఆశ .

మహాత్మాగాంధీ , రామకృష్ణ పరమహంస, వివేకానందుడు వంటి గొప్పవారు, వారి అంతరంగిక శక్తి, సామర్ధ్యాల వల్ల ,వారిలోని నిర్మల స్వభావము , సద్గుణాల వల్ల వారు ఇతరుల లోని అంతరంగిక సద్భావనలని ,సద్గుణాలని , వారి బోధనల ద్వారా ఆవిష్కరింపచేసారు.

అలాంటి మహాత్ముల జీవితాలని ఆదర్శం చేసికొని జీవితాన్ని సార్ధకత కావించుకోవాలి. మహాత్ములు వారు ఉద్ధరింపబడి ఇతరులని  ఉద్ధరింపచేస్తారు. మన ఆంతరంగిక శక్తి ని గుర్తించటానికి చిన్నతనం నుండి మంచి గుణాలు , నడవడి ,సత్పురుషుల సాంగత్యం ఇటువంటివి  చేసి మానవతా విలువలు పెంపొందించుకోవాలి!

 

రెండు చిలుకల కథ. 

parrots
విలువ — సరైన నడత
అంతర్గత విలువ — మంచి స్నేహం.
రెండు చిలుకలు, మర్రిచెట్టు మీద గూడు కట్టుకున్నాయి.
కొన్ని రోజులకి వాటికీ పిల్లలు పుట్టాయి. పెద్ద చిలుకలు (తల్లి తండ్రి ) పిల్ల చిలుకలని ప్రేమగా చూసుకున్నాయి.
పిల్ల చిలుకలు, రెక్కలు ఎదిగి, కొంచం పెద్ద అయ్యాయి.
తండ్రి చిలుక అనుకున్నాడు, ‘ఇద్దరిని బాగా చూసుకున్నాము, రెక్కలు వచ్చాయి. వాళ్ళ జాగ్రత్త వాళ్ళకి తెలుసు. ఇంక వదిలెయ్యాలి

రోజు పెద్ద చిలుకలు, పిల్లలికి భోజనం తేవడానికి పొద్దున్నే బయటికివస్తాయి.ఒక వేటగాడు ఇది గమనించి, అదే సమయానికి, పిల్ల చిలుకలని తీసుకువెళ్ళడానికి ప్రయత్నించాడు. ఒక చిలుకని  బంధించ గలిగాడు, ఇంకో చిలుక  తప్పించుకుని ఎగిరిపోయింది.సంతోషంగా చిలుకని ఇంటికి తీసుకుని వచ్చి, తన పిల్లని, జాగ్రత్తగా చూసుకోమని చెప్పాడు.ఇంకో చిలుక, ఆశ్రమం వద్దకి చేరింది.

ఒక యాత్రికుడు, ప్రయాణము చేసి అలిసిపోయి, వేటగాడి ఇంటి బయట కూర్చున్నాడు. అప్పుడు వాళ్ళ ఇంట్లో ఉన్న చిలుక ఇలా మాట్లాడింది ‘ పిచ్చివాడా, ఎందుకు ఇక్కడికి వచ్చావు, నీ గొంతు కోస్తాను అంది  ‘ఇది విని యాత్రికుడు భయపడ్డాడు.
అక్కడ నుంచి ఆశ్రమానికి వెళ్ళాడు.ఆశ్రమంలో చిలుక ,” ‘మీకు స్వాగతం! ఇక్కడ ఆశ్రమంలో, పళ్ళు ఫలాలు అన్ని వున్నాయి, మీకు ఏమి కావాలంటే అవి తీసుకోవచ్చు. ఆశ్రమంలో అందరూ మంచి వాళ్ళే “ అని అంది. 
ఇది విని యాత్రికుడు, సంతోష పడ్డాడు, ఆశ్చర్యపోయాడు.
ఆశ్రమంలో చిలుకని  అడిగాడు , ‘వేటవాడి ఇంట్లో చిలుక ఎందుకు అంత కఠినంగా మాట్లాడింది ‘?
అప్పుడు ఆ ప్రశ్నకి జవాబుగా,ఆశ్రమంలో చిలుక ”వేటవాడి ఇంట్లో చిలుక నా తమ్ముడు. పెద్ద అయ్యాక వేరు అయ్యాము. వేటవాడి ఇంట్లో ఉండటం వల్ల, వాళ్ల భాష నేర్చుకున్నాడు నా తమ్ముడు.నేను ఆశ్రమంలో, మంచి వాళ్ళు, భక్తుల మధ్య  ఉండటం వల్ల, ఇలా మాట్లాడుతున్నాను’.
నీతి:
మంచి స్నేహం వల్ల, మంచి ఆలోచనలు, మంచి నడవడి కలుగు తుంది.
‘నీ స్నేహితులు ఎవరో తెలిస్తే, నీ యొక్క నడవడి తెలిసిపోతుంది’.
కుళ్ళిన పళ్ళ మధ్య మంచి పండు ఉంటె, అది కూడా కుళ్ళి పోతుంది.
అందుకని ఎప్పుడూ మంచి స్నేహం ముఖ్యం, అవసరం.