జ్జానేశ్వర్ – నాందేవ్

4B7C641F-7A30-4DD2-BD5C-BECDBDCD580B.jpeg

విలువ: సత్యము
ఉపవిలువ:అందరూ సమానమే

నామదేవుడు గొప్ప భక్తుడు. ఎల్లప్పుడూ భగవంతుని నామం జపిస్తూ ఉండేవాడు. అలా నామస్మరణ చేస్తూ అతను ఇంట్లో చెయ్యవలసిన కర్తవ్యం కూడా మర్చిపోయేవాడు. అతని చెల్లెలు జానాబాయి ఇది గమనించి, ఎవరి వద్దనైనా డబ్బు అప్పు తీసుకుని బట్టల వ్యాపారం చేస్తే బాగుంటుందని సలహా ఇచ్చింది.
నామదేవుడు సరేనని బట్టల వ్యాపారం ప్రారంభించి, చుట్టుపక్కల గ్రామాలకు వెళ్లి బట్టలు అమ్మసాగాడు.

ఒకరోజు ఒక గ్రామానికి వెళ్ళేసరికి ఆ గ్రామంలో అందరూ ఏడుస్తూ కనిపించారు. నామదేవుడు కారణం అడుగగా, ఆ ఊరిలో బందిపోటు దొంగలు పడి మొత్తం ధనం, బట్టలు,ఆహారం దోచుకుపోయరని చెప్పారు.
నామదేవుడు వారి పరిస్థితికి జాలిపడి తన దగ్గరున్న బట్టలన్నీ వారికి ఉచితంగా ఇచ్చాడు. వట్టి చేతులతో ఇంటికి వచ్చిన భర్తను చూసి నామదేవుని భార్య కోపంతో అతనిని వదిలి పెట్టి పుట్టింటికి వెళ్ళిపోయింది.జానాబాయి బాధపడుతూ కృష్ణుణ్ణి ప్రార్ధించసాగింది.
జ్ఞానేశ్వర్ అనే జ్ఞాని నామదేవుడిని ఉత్తరభారతదేశ యాత్రలకు తీసుకువెళ్దామని వారింటికి వచ్చాడు. జానాబాయి బాధపడడం చూసి కారణం అడిగాడు. జరిగినదంతా చెప్పి భగవంతుడు ఎందుకు ఇలా తన బిడ్డలను శిక్షించి ఆనందిస్తాడు అని అడిగింది.
దానికి జ్ఞానేశ్వర్ ఇలా చేప్పేడు” ఈ సంసారమంతా ఒక మాయ. దొంగల రూపంలో ఆ వూరివారిని దోచుకున్నది కృష్ణుడే, నామదేవుని రూపంలో వారికి సహాయం చేసింది కృష్ణుడే, అందరిలో ఉన్నదీ కృష్ణుడే. అంతా ఆయన ఇష్టప్రకారమే జరుగుతుంది. ఈ సత్యం తెలుసుకున్నవారికి ఈ సంసరబాధలు అంటుకోవు.”
నీతి: భగవంతుడు విశ్వమంతా వ్యాపించి
ఉంటాడు. ఆయన లేని చోటు లేదు. జీవులందరూ ఆయన ప్రతిరూపాలే. ఉన్నదంతా ఒకటే.
గమనిక: జ్ఞానులకు మాత్రమే ఈ స్థితి అర్థం అవుతుంది. మనకి అద్వైతం గురించి పూర్తి జ్ఞానం వచ్చేవరకూ మన కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తిస్తూ భగవంతుడిని ప్రార్థించాలి.

 

 

http://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.facebook.com/neetikathalu

Advertisements

ఎల్లప్పుడూ ఆనందంగా ఉండగలగటం ఎలా?

విలువ: శాంతి
ఉపవిలువ: మనసు ప్రశాంతముగా ఉంచుకొనుట

60CE9A3C-B3A6-4C59-A491-D88D8E8C52B4

ఒక గ్రామంలో రామయ్య అనే వ్యక్తి ఉండేవాడు. అతను ఎల్లప్పుడూ ఆనందంగా ఉండేవాడు. సాటివారి పట్ల దయ కలిగి ఉండేవాడు. ఎవరయినా కష్టాల్లో ఉంటే ఎంతో ప్రోత్సాహం ఇచ్చి ముందుకి నడిపించేవాడు.అతని వద్దకు వచ్చినవారు ఎవరయినా, ఆనందంగా ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళేవారు మరియు అతనిని గొప్ప స్నేహితునిగా భావించేవారు.
అతని పొరుగింట్లో నివసిచే కృష్ణయ్య కు, రామయ్యను చూస్తే ఆశ్చర్యంగా ఉండేది. ఇతను ఎప్పుడూ ఇంత ఆనందంగా ఎలా ఉంటాడు? సాటి వారి పట్ల ద్వేషం లేకుండా ఎల్లప్పుడూ దయ కలిగి ఉండడం ఎలా సాధ్యమవుతుంది అని అనుకునేవాడు.
ఒకసారి రామయ్యను కలిసినప్పుడు కృష్ణయ్య ఇలా అడిగాడు ” చాలామంది మనుషులు స్వార్థంతో, సంతృప్తి లేకుండా ఉంటారు. పక్కవారిని చూసి కూడా నవ్వకుండా వెళ్లిపోతుంటారు. కానీ నువ్వు ఎప్పుడు చూసినా ఎంతో ఆనందంగా, ద్వేషం లేకుండా ఉంటావు. ఇది నీకు ఎలా సాధ్యమవుతుంది?”
దానికి రామయ్య నవ్వి ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు “మన మనసు ప్రశాంతంగా ఉంచుకోగలిగితే ప్రపంచంలో ఎక్కడికి వెళ్ళినా ప్రశాంతంగా ఉండవచ్చు. మనమందరం భగవంతుని బిడ్డలమే, మనలో ఉన్న ఆత్మయే అందరిలోనూ ఉందని గ్రహిస్తే ఎవరిపట్లా ద్వేషం కలగదు. మన ఆలోచనలు మన నియంత్రణలో ఉంటే మనసు బలంగా ఉంటుంది. మనసు బలంగా ఉంటే శరీరం కూడా బలంగా ఉంటుంది. అప్పుడు మనం అనుకున్న పనులన్నీ చక్కగా చెయ్యగలుగుతాము. మన ఆలోచనలు, అలవాట్లను బట్టి మన ప్రవర్తన ఉంటుంది. ద్వేషము,అసూయ వంటి ఆలోచనలకు దూరంగా ఉంటే మనలో ఉన్న సంతోషం బయటికి వస్తుంది.”

“మనలో ఆనందం బయటికి రావాలంటే కష్టపడి పని చెయ్యాలి. మంచి అలవాట్లు పెంపొందించుకోవాలి. ఏకాగ్రత పెంచుకోవాలి. ఇలా చెయ్యగలగాలి అంటే చాలా  కష్టపడాలి. అడ్డంకులు అన్నీ దాటుకుంటూ ముందుకు వెళ్ళాలి.”
“దారిలో వచ్చే కష్టనష్టాల గురించి ఆలోచిస్తూ ఉంటే ముందుకి వెళ్ళలేము. ఆలోచనలతో పాటు మనం వెళ్ళిపోకుండా పని మీద మన దృష్టిని  పెట్టాలి”
ఇందంతా విన్న కృష్ణయ్య ఇంత సులభమా? అన్నాడు.
దానికి రమయ్య “నీకు వచ్చి, వెళ్ళే ఆలోచనలనలను గమనించు. ప్రశాంతంగా ఉండడానికి ప్రయత్నించు.మొదట్లో ప్రశాంతత కొంచెం సేపే ఉంటుంది, సాధన చేసేకొద్దీ ఎక్కువసేపు ప్రశాంతంగా ఉండడం మనసుకి అలవాటు అవుతుంది. మనసుకి ఉన్న ఈ ప్రశాంతతే మనకు బలం. దీనివల్లనే మనలో దయ, ప్రేమ పెరుగుతాయి.కొంత కాలానికి ఈ విశ్వ శక్తిలో మనం కూడా ఒక భాగం అని తెలుస్తుంది. అది అర్థం అయిన తరువాత విషయాలను కొత్త కోణంలో చూసి అర్థం చేసుకోవడం అలవాటు అవుతుంది. మనలో ఉన్న అహంకారం క్రమంగా తగ్గిపోతుంది.”అని కృష్ణయ్యని ఉత్తేజపరిచే విధంగా సమాధానం ఇచ్చాడు.

అప్పుడు కృష్ణయ్య  ,” రామయ్య! మీరు చెప్పిన విషయాలన్నీ    గుర్డగుర్తుపెట్టు కోవడానికి ప్రయత్నం చేస్తాను, కానీ నాకు ఇంకో విషయం కూడా తెలుసుకోవాలని ఉంది”,అన్నాడు కృష్ణయ్య. “అది ఏమిటి? “అని అడిగాడు రామయ్య.

“రామయ్య! మీరు చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితుల ప్రభావానికి లోను అయినట్లు కనిపించరు, అందరితో ఎప్పుడూ దయతో మాట్లాడతారు.ఇదెలా సాధ్యం?”అని అడిగాడు.
దానికి రామయ్య,”మంచిగా, ప్రేమగా ఉన్నంత మాత్రాన మనం బలహీనులమని అర్థం కాదు. మంచిగా ఉంటూ కూడా శక్తివంతంగా ఉండవచ్చు. మన చుట్టూ ఉన్నవారు మనలో ఉన్న అంతర్గత శక్తిని గుర్తిస్తారు కాబట్టి మనని ప్రభావితం చేసే ప్రయత్నం చెయ్యరు. మన మనసు ప్రశాంతంగా ఉన్నప్పుడు మన శక్తిని ఉపయోగించి ఇతరులకు సహాయం చెయ్యవచ్చు. మంచితనం బలహీనులకు మాత్రమే ఉంటుంది అనుకోవడం పొరపాటు. ప్రేమ మరియు మంచితనం వల్ల మనలో ఎంతో శక్తి ఉద్భవిస్తుంది “,అని చెప్పాడు రామయ్య.
“మీ నుండి ఇన్ని మంచి విషయాలు తెలుసుకోవడం ఎంతో సంతోషంగా ఉంది. వాటిని ఆచరించి నేను కూడా ప్రశాంతతను పొందుతాను”,అని సంతోషంగా ఇంటికి వెళ్ళాడు కృష్ణయ్య.
నీతి:మనం ఆత్మవిశ్వాసాన్ని పెంచుకుని మనలో అంతర్గత శక్తిని పెంచుకోవాలి. మనసు ప్రశాంతంగా ఉన్నప్పుడు ప్రేమ,దయ, సరైన నడవడి మొదలయిన లక్షణాలు మన వెన్నంటి వస్తాయి.

http://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.facebook.com/neetikathalu

 

ఆహారము – ఆలోచనలు

ఆహారము – ఆలోచనలు
విలువ-ధర్మం
అంతర్గత విలువ -మంచి ఆలోచనలు

B63C1CAF-2A97-4875-87D5-A8952FE68445
మైసూర్ రాష్ట్రంలో బాగా చదువుకున్న ఒక బ్రాహ్మణ పండితుడు ఉండేవాడు. ఆయన భార్య కూడా బాగా చదువుకున్న పండితురాలు. ఆయన ఎప్పుడూ పూజలు,జప,ధ్యానాలు చేసుకుంటూ ఉండేవాడు. ఒక రోజు నిత్యానందుడు అనే సన్యాసి ఈ పండితుడి ఇంటికి వచ్చాడు. పండితుడు చాలా సంతోషంగా నిత్యానందుడిని ఇంట్లోకి ఆహ్వానించాడు. ఆ రాత్రికి తన ఇంట్లోనే ఉండమని అడిగాడు,అందుకు నిత్యానందుడు కూడా ఒప్పుకున్నాడు.
ఇంతలో పండితుడి భార్యకి ఒంట్లో బాగుండకపోవడంతో, పక్కింటి ఆవిడ వంట చేసి తెచ్చి ఇచ్చింది.

పండితుడు, నిత్యానందుడు కలిసి భోజనం చేసారు. కాని భోజనం చేస్తూ ఉండగా నిత్యానందుడికి అక్కడే ఉన్న వెండి గ్లాసు దొంగిలించాలని దురాలోచన పుట్టింది. ఎంత ప్రయత్నించినా ఆ ఆలోచనని అదుపులో పెట్టుకోలేక ఎవరూ చూడకుండా ఆ వెండి గ్లాసు దొంగిలించాడు. తన గదిలోకి వెళ్లి పడుకున్నాడు కానీ ఇలా దొంగతనం చెయ్యడం అతనికి చాలా సిగ్గుగా అనిపించింది. ఇలాంటి పనుల వల్ల తన సాధన అంతా వృధా అయిపోతుందని, గురువుగారికి చెడ్డపేరు వస్తుందని భావించాడు. పండితుడి దగ్గరికి వెళ్లి చేసిన తప్పు ఒప్పుకుని కాళ్ళ మీద పడ్డాడు.

ఇది చూసి పండితుడు ఆశ్చర్యపోయాడు. నిత్యానందుడికి ఇలాంటి చెడ్డ ఆలోచన ఎందుకు వచ్చిందా అని ఆలోచించి, ఇవాళ వంట ఎవరు చేసారు అని భార్యని అడిగాడు. తనకి ఆరోగ్యం బాగోలేనందున పక్కింటావిడ చేసిందని ఆమె చెప్పింది.

పండితుడు పక్కింటావిడ వ్యక్తిత్వం గురించి ఆరా తీయగా, ఆమెకు చిన్న చిన్న దొంగతనాలు చేసే అలవాటు ఉందని తెలిసింది. ఆమె వంట చెయ్యడం వల్ల , ఆమె ఆలోచనల ప్రభావం ఆహరం మీద పడింది. ఆ ఆహరం తినడం వల్ల నిత్యానందుడికి దురాలోచన వచ్చింది అని తెలుసుకున్నాడు. అందువల్లనే మన పెద్దలు సాధకులు కందమూలాలు మాత్రమే తింటూ సాధన చెయ్యాలని చెప్తారు.

నీతి: ఆహరం తయారు చేసేటప్పుడు ప్రేమతోనూ , మంచి ఆలోచనలతోనూ చేసి దైవార్పణ చేసి తింటే మనకు మరియు తినేవారికి కూడా మంచి బుద్ధి కలుగుతుంది.

http://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.facebook.com/neetikathalu

 

మంత్రి -కుక్కలు

AA2BE27A-CDBE-4590-B879-468A03517081
విలువ: ధర్మం
ఉపవిలువ: కృతజ్ఞత, దయ

అనగనగా ఒక రాజు ఉండేవాడు. ఆయన దగ్గర పది అడవి కుక్కలుండేవి.
వాటిని ఆయన తప్పులు చేసిన మంత్రులని శిక్షించటానికి వాడేవాడు.

అయితే ఒక సారి తన దగ్గర పని చెసే మంత్రి ఒకడు ఇచ్చిన సలహా ఆయనకి తప్పుగా అనిపించింది. రాజుగారికి అది నచ్చలేదు.అందువల్ల అలవాటు ప్రకారం మంత్రి మీదకి ఆయన వేట కుక్కలని పంపమని సేవకులని ఆజ్ఞాపించాడు.

అప్పుడు ఆ మంత్రి రాజుని ఇలా వేడుకున్నాడు ,”మహారజా ! నేను మీ వద్ద పది సంవత్సరాలుగా పని చేస్తున్నాను కదా, చేసిన తప్పుని దిద్దుకోటానికి మీరు నాకు కనీసం పది రోజుల గడువును ఇవ్వలేరా” అని బ్రతిమాలాడు.దానికి రాజు అంగీకరించాడు.

70784450-D048-4FCE-B18F-2066C2697968.png

చక్కటి అవకాశం దొరికిన మంత్రి  ఆ కుక్కలకు ప్రేమగా ఆహారం తినిపించి శుభ్రపరచి, ఆ పది రోజులు వాటిని  ప్రేమగా చూసుకున్నాడు.

ఇచ్చిన గడువు పూర్తి అయ్యాక, రాజు మళ్ళీ మంత్రిని కుక్కల ద్వారా దండించమని భటులను  ఆజ్ఞాపించాడు.

తీరా రాజు గారు ఊహించినట్లు జరగ లేదు.
అక్కడున్న వారందరికీ ఆశ్చర్యం కలిగేలా ఆ కుక్కలు మంత్రి పాదాల పై వాలి వాటిని ముద్దాడడం మొదలు పెట్టాయి.

మహారాజు గారికి ఆగ్రహం కలిగి ” అసలు ఏం జరుగుతోంది ఇక్కడ”,అని కోపగించారు.”నా కుక్కలు ఎందుకిలా వింతగా  ప్రవర్తిస్తున్నాయి ” అని ప్రశ్నించారు.

అప్పుడు ఆ మంత్రి ,” పది రోజులు ప్రేమగా నేను చూసుకున్నందుకే , జంతువులైన ఈ వేట కుక్కలు కూడా వాటికి నేను చేసిన సేవలను మర్చిపోలేదే! మరి మీరో?
నేనేదో తెలియక ఒక్క చిన్న తప్పు చేస్తే అదొక్కటే గుర్తుపెట్టుకుని , పది సంవత్సరాలుగా నేను మీకు చేసిన సేవలన్నీ ఎలా మర్చిపోయారు మహారాజా ? అని వినయపూర్వకంగానే రాజుగారిని ప్రశ్నించాడు.

అప్పుడు మహారాజుకి కూడా తను చేస్తున్న  తప్పు స్పష్టంగా అర్ధమయ్యింది.దాంతో మంత్రిని విడిచిపెట్టమని తన బంటులను ఆజ్ఞాపించాడు.

నీతి :
సమస్య ఎదురైనప్పుడు ఇతరులు తమకి చేసిన మంచిని మరచిపోయేవారందరికీ, ఈ కథ చక్కటి గుణపాఠాన్ని నేర్పిస్తుంది.మనకి నచ్చని చిన్న చిన్న విషయాల వల్ల గతంలో జరిగిన మంచిని, మర్చిపోకుండా ఉండడం అలవాటు చేసుకుందాము. ఇతరులు చేసే తప్పులని కాకుండా వారు మనకి చేసిన మంచిని మటుకే గుర్తుపెట్టుకుందాము.

http://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.facebook.com/neetikathalu

పంచ కోశములు

పంచ కోశములు

విలువ:సత్యం
ఉప విలువ: పరిశుద్ధత

IMG_0660

పూర్వ కాలంలో గురుకుల వ్యవస్థ ఉండేది. భృగు అనే శిష్యుడు విద్యాభ్యాసం
పూర్తి కాగానే తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళాడు.
అతని తండ్రి అయిన వరుణుడు భృగుని ఇలా అడిగాడు “నాయనా! ఇన్నేళ్ళుగా చక్కగా గురుకులంలో ఉండి గురువు వద్ద చదువుకున్నావు కదా,”నీలోని పరమ సత్యాన్ని గుర్తించగలిగావా?” నిన్ను నువ్వు తెలుసుకోగలిగావా?”అని సూటిగా ప్రశ్నించాడు.

భృగు ,”నాకు తెలియదు తండ్రి,అటువంటి విషయములేవి నేను తెలుసుకోలేకపోయాను అని జవాబు ఇచ్చాడు “

“అదేంటి నాయనా అన్నిటికంటే ముఖ్యమైన సత్యాన్ని గుర్తించనప్పుడు ఇన్నేళ్ళుగా నువ్వు నేర్చుకున్నదంతా వ్యర్థమే కదా!”అని అన్నాడు.

“మరి ఇప్పుడు మార్గమేంటి తండ్రి?” అని అడిగినప్పుడు, వరుణుడు,”తపస్సు నాయనా! ఓర్పు వహించు,ప్రశాంతంగా అరణ్యంలోకి వెళ్లి తపస్సు చేసుకో,నిదానంగా నీవే అన్నీ అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకుంటావు. “అని చక్కటి మార్గాన్ని చూపించాడు.

 

IMG_0659

తండ్రి ఆజ్ఞ మేరకు కొంత కాలం తపస్సు చేసి తిరిగి వచ్చిన భృగు,వరుణుడితో,”తండ్రీ!ఈ దేహము అనగా అన్నమయ కోశమే అంతిమ సత్యమని గ్రహించాను.ఎందుకంటే దేహం ఆరోగ్యవంతంగా ఉన్నంత వరకే నేను ఏ కార్యమునైన చేయలేము కదా.సుష్కించిన శరీరము దేనికి ఉపయోగపడుతుంది” అని ఉత్సాహంగా చెప్పాడు.

ఇది విన్న వరుణుడు నిరుత్సాహంతో,”లేదు నాయనా మళ్ళీ వెళ్లి ఈ సారి సరైన సమాధానముతో తిరిగిరా!”అని పంపించాడు.అప్పుడు భృగు తిరిగి అరణ్యానికి వెళ్ళాడు.

ఇంకొంత కాలం నిష్ఠగా తపస్సు చేసి తిరిగి వచ్చి,ఈ సారి,”ప్రాణమయ కోశమని తెలుసుకున్నాను తండ్రీ, ఎందుకంటే శరీరము ఒకటే ఉండి ప్రయోజనమేంటి? అందులో ప్రాణము ఉండాలి కదా.అందుకే ప్రాణమయ కోశమే పరమ సత్యము అని గ్రహించాను” అని జవాబు చెప్పాడు.
వరుణుడు ఈ సారి కూడా ,”లేదు నాయనా ఎంత మాత్రం కాదు!”అని అతనిని మళ్ళీ అరణ్యానికి పంపిస్తాడు.

ఈ సారి భృగు,” ఇది వరకు నేను చెప్పింది తప్పు తండ్రీ,శరీరము ప్రాణము కన్నా మనస్సు మిన్న. ఎందుకంటే మానసిక స్థితి సరిగ్గా లేనప్పుడు ప్రాణమున్న శరీరమేమీ సాధించలేదు.కనుక మనోమయ కోశమే అన్నిటికన్నా ప్రధానమైనదని తెలుసుకున్నాను అని జవాబిస్తాడు.” వరుణుడు,ఇది కూడా సరైన సమాధానము కాదు, ఇంకొంచం శ్రద్ధతో ప్రయత్నించు నిదానంగా నీకే నిజం తెలుస్తుంది”అని పంపించేస్తాడు.

ఈ సారి భృగు,”విజ్ఞానమయ కోశము కదా తండ్రీ. ఎందుకంటే తప్పు ఒప్పులను
తెలిపే ఎరుకయే విచక్షణా శక్తి.అది ఉండాలి అంటే విజ్ఞానము కలిగి ఉండాలి. కనుక విజ్ఞానమయ కోశము చాలా ముఖ్యము అని గ్రహించాను “ అని ఎంతో గర్వంగా తెలియపరుస్తాడు.”ఈ సారి వరుణుడు,నీకు నాలుగు అవకాశాలను ఇచ్చాను,అయినా కూడా నీవు “మనలోని పరమ సత్యాన్ని తెలుసుకోలేక పోయావు.”పోనీలే ఇంక నీ ప్రయత్నములను ఆపు.సమయమొచ్చినప్పుడు నీకే సత్యము బోధ పడుతుంది! బాధ పడకు “ అని అతనికి ధైర్యం చెప్తాడు.

 

పట్టు వదలని భృగు,” లేదు తండ్రీ!నాకు ఇంకొక చివరి అవకాశాన్ని ఇవ్వండి.నేను ఈ సారి తప్పక విజయవంతంగా తిరిగి వచ్చి మిమ్మల్ని ఆనందపరుస్తాను అని చెప్పి,ఇంకొంత కాలం కఠోరమైన తపస్సు చేయటానికి అరణ్యానికి బయకుదేరతాడు.

కానీ ఈ సారి అంతకుముందు కంటే ఎక్కువ కాలం వరుణుడు భ్రిగు కోసం ఎదురు చూడవలసి వచ్చింది. రోజులు గడిచాయి ,అలాగే ఏళ్ళు,దశాబ్దాలు కూడా గడిచాయి…భృగు తిరిగి రాకపోయే సరికి కంగారు పడి అతనిని వెతుక్కుంటూ వరుణుడు బయలుదేరాడు.కొంత దూరం వెళ్లే సరికి అతనికి అరణ్యంలో ఒక వైపు నించి ఎంతో ప్రకాశవంతమైన వెలుగు కనిపించింది.తీరా చుస్తే అతనికి పద్మాసనంలో ధ్యానముద్ర లో కూర్చున్న భృగు కనిపించాడు అతని శరీరము నుండి కోటి సూర్యుల వెలుగు రావటం చూసిన వరుణుడికి ఎంతో ఆనందం కలిగింది. తన సత్యాన్ని తాను గుర్తించిన పుతృడిని చూసిన వరుణుడికి ఎంతో తృప్తి కలిగింది.పుత్రోత్సాహంతో ఎంతో గర్వపడ్డాడు.

ఆనంద భాష్పాలతో నిండిన తన కళ్ళను తుడుచుకుని అత్యున్నతమైన స్థితిలో ఉన్న తన పుత్రుడి ముందు ఎంతో మర్యాదతో తన శిరస్సు వంచి నమస్కరించి ఆశ్రమానికి తిరిగి వెళ్ళిపోయాడు.

మొత్తానికి పట్టుదలతో భృగు తన తండ్రి అడిగిన ప్రశ్నకు సమాదానమును తెలుసుకున్నాడు.అంతేకాకుండా అందులో మునిగి పోయి తిరిగి వచ్చి తండ్రికి సమాధానము చెప్పాలన్న విషయం కూడా మర్చిపోయాడు.

ఎందుకంటే ఆతను ఆనందమయ కోశము ముందు ఇతర కోశములు స్వల్పమైనవని అనుభవపూర్వకంగా గ్రహించాడు. ఆనందమయకోశమే పరమ సత్యమని,అంతకు మించి తెలుసుకోవలసినదేమీ లేదని గ్రహించాడు. అంతేకాకుండా ఆ ఆనందము తనలోనే ఉందని తెలుసుకున్న భృగు దానిని అనుభవిస్తూ సమాధి స్థితిలో ఉండిపోయాడు.

నీతి: సరియైన గురువు ,బాహ్యమైన ప్రాపంచిక విద్య వల్ల కలిగే జ్ఞానము కంటే ఉన్నతమైన ఆత్మా జ్ఞానం కలిగే మార్గం వైపు మనని నడిపిస్తాడు.

అన్నమయ కోశము:మనము తినే ఆహరంతో ఏర్పడే కోశము.
ప్రాణమయ కోశము: అన్నమయకోశము కంటే సూక్ష్మమైనది. మనము పీల్చే గాలి ద్వారా కలిగే శక్తే ఈ కోశముకు ఆధారము.
మనోమయ కోసము: మనకు కలిగే ఆలోచనలు,తద్వారా కలిగే భావోద్వేగాలతో ఏర్పడే కోశము.
విజ్ఞానమయ కోశము: మంచి చెడు,శాశ్వతము,తాత్కాలికమైన విషయములను గుర్తించ కలిగే విచక్షణా శక్తి ఈ కోశము వలెనే మానవుడికి లభ్యమౌతోంది.
ఆనందమాయ కోశము: అన్ని కోశములకంటే అతి సూక్ష్మమైన కోశము ఇదే. పరభ్రహ్మ స్వరూపమైన ఈ కోశమును తెలుసుకుని అనుభవించకలగడం సాధకునికి సులభమైన విషయము కాదు.

దానికి ఈ కథలో భృగుకి ఉన్న నిష్ఠ ,పట్టుదల,ఓర్పు ఉండాలి.

http://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.facebook.com/neetikathalu

 

 

ఇటుక

IMG_0033

విలువ: ధర్మ
ఉప విలువ : సహనం

ఒక రోజు ఒక ఉన్నత అధికారి వేగంగా తన కొత్త కార్ -”జాగ్వార్” లో పని మీద వెళ్తున్నాడు.దూరం నుండి దారిలో పిల్లలు ఆడుకోవటం గమనించాడు. పిల్లలు ఆడుకుంటున్న చోట దెగ్గరికి వచ్చేసరికి బ్రేక్ వేసి పిల్లలుకు దెబ్బల తగలకుండా జాగ్రత్త పడ్డాడు. ఇంతలో హఠాత్తుగా ఒక ఇటుక రాయి ఎక్కడ నించో తన కార్ డోర్ మీద పడింది.

కార్ ని వెనుకకు తిప్పి ఇటుక రాయి పడేసిన ఆ కుర్రాడిని “ నువ్వు ఎవరు?ఎందుకలా చేశావురా “,అని కోపంగా మందలిస్తూ అడిగాడు. అంతే కాకుండా,”నా కార్ కొత్తదిరా,నీవు చేసిన పని వల్ల జరిగిన నష్టానికి నాకు చాలా డబ్బు ఖర్చు అవుతింది తెలుసా! నీవు ఎందుకలా చేశావు?”అని ఆ పిల్లవాడిని ఈ పెద్ద మనిషి నిలదీసి అడిగాడు.

దానికి జవాబుగా ఆ పిల్లవాడు”మాస్టారు!,దయ చేసి నా మాట వినండి,నన్ను తప్పుగా అర్ధం చేసుకోండి.ఎంత ప్రయత్నించినా ఎవరూ కార్ ను ఆపడం లేదు.. అందుకే నేను లా చేయవలసి వచ్చింది.”అదిగో అటు చూడండి సార్ ,మా తమ్ముడు వీల్ చైర్ నుండి కింద పడి పోయాడు?”వాడిని తిరిగి మళ్ళీ ఆ కుర్చీ లో కూర్చోపెట్టి ఇంటి వరకు తీసుకెళ్ళాలి,దయ చేసి నాకు సహాయం చేయగలరా,నేను ఒకడిని వాడిని ఎత్తి అందులో కూర్చో పెట్ట లేక పోయాను” అని ఏడుస్తూ  బ్రతిమాలాడు.

ఆ పిల్లవాడి పరిస్థితిని చూసి కార్ ఓనర్ చాలా జాలి పడ్డాడు,అతని కోపమంతా కరిగిపోయింది. వెంటనే తన చేతులతో క్రింద పడి ఉన్న ఆ పిల్ల వాడి తమ్ముడిని మళ్ళీ కుర్చీ లో కూర్చోపెట్టాడు. తన సొంత రుమాల్ (కర్చీఫ్ )ని తీసుకుని అతని ఒంటికి తగిలిన గాయాలను తుడిచి ,”నీకింకేమి కాదు,భయపడకు .”అని అన్నదమ్ములిద్దరికీ ధైర్యం చెప్పాడు.
ఎంతో దయతో సహాయం చేసిన అతనికి ఆ పిల్లవాడు కూడా,“ఆ భాగవతుడు మిమ్మల్ని  చల్లగా చూడాలి సార్” అని కృతజ్ఞతలను తెలుపుతూ వీల్ చైర్ లో కూర్చున్న తన తమ్ముడిని తోసుకుంటూ ఇంటి వైపు వెళ్ళిపోయాడు.

జోరుగా తగిలిన ఇటికరాయి దెబ్బకి కార్ డోర్ బానే సొట్ట బోయిందని తెలుసుకున్న ఓనర్ దాన్ని రిపేర్ చేయించకుండా  ఈ సంఘటనకి గుర్తుగా అలాగే  ఉంచేసాడు.

ఎందుకంటే దాని వల్ల ఆతను
“జీవితంలో మన చుట్టూ ఉన్న మనుషులని,పరిసరాలని పట్టించుకోకుండా మన సొంత పనులలో మునిగిపోతే,ఆపదలో ఉన్న వారిని గమనించలేము.అప్పుడు మన దృష్టిని వారి వైపు మరల్చటానికి ఎవరైనా ఇలంటి  సైగ చేసి మనని పిలిచే పరిస్థితి కలగకుండా మనము చూసుకోవాలి”అని అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకున్నారు.”

నీతి: భగవంతుడు మనతోనే ఉంటూ మన బాగు కోసం అంతర్వాణి రూపంలో ( inner voice) మనకి ఎప్పటికప్పుడూ సూచనలను,హెచ్చరికలను ఇస్తూనే ఉంటాడు. కానీ ,మన గోలలో మనం పడి వాటిని అశ్రద్ధ చేసినప్పుడు అనుభవాల ద్వారా మనము గుర్తించేలా చేస్తాడు.వాటిని వినటం, వినకపోవడం మన చేతుల్లోనే ఉంది. కనుక నిజ జీవితంలో అతి వేగాన్ని తగ్గించుకుని నిదానంగా , మానసిక అలజడి లేకుండా ఉండగలిగితే మన మంచి చెడులే కాకుండా మన చుట్టు పక్క వాళ్ళ బాగోగులని కూడా తెలుసుకుని వారికి సహాయపడే అవకాశాన్ని ఆ  భగవంతుడు మనకి అనుగ్రహిస్తాడు.

http://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.facebook.com/neetikathalu

సాధువుగా మారిన ఒక జాలరి

సాధువుగా మారిన ఒక జాలరి
విలువ -సత్ప్రవర్తన
ఉపవిలువ – పరివర్తనం

1f323d3

చీకటి బాగా కమ్మిన ఒక రాత్రి,జాలరి ఒకడు సరైన సమయం చూసుకుని ఒకరి ఉద్యానవనం లోకి
జొరపడ్డాడు.అందరూ నిద్రపోతున్నారని గమనించి అక్కడ ఉన్న చిన్న పాండ్ (కొలను)లో చేపలను
దొంగతనంగా పడదాము అని నిర్ణయించుకున్నాడు.

కాని,అతను చేపలను పట్టడానికి నీటిలో వల వేయగానే వచ్చిన చప్పుడుకి,ఆ ఇంటి యజమాని నిద్రకి భంగం కలిగింది.దాంతో ఆతను లేచేశాడు.ఖచ్చితంగా తన చేపలను దొంగిలించడానికి ఎవరో దొంగ దూరాడని గ్రహించాడు.

వెంటనే తన ఇంటిలో పని చేసే వారందరిని విషయమేమిటో కనుక్కోమని పంపించాడు. దాంతో ఆ జాలరికి,భయంతో ఎం చేయాలో తోచలేదు. “ఆమ్మో !వీళ్ళు నా వైపే వస్తున్నారు,ఇక్కడ గనక నన్ను చూస్తే తప్పకుండా చితకబాదుతారు,వారి నుంచి నన్ను నేను ఎలా రక్షించుకోవాలి “అని బాగా కంగారు పడ్డాడు. మందుగా తన చేతిలో ఉన్న వలని అక్కడ ఉన్న ఒక చెట్ల పొదలోకి విసిరేసాడు.కానీ,తాను దాక్కోవాటానికి సరైన చోటుని కనుక్కోలేకపోయాడు.

అప్పుడు అతనికి కొంత దూరంలో ఎవరో సాధువు వెలిగించైనా నిప్పు మంట కనిపించింది.
“అమ్మయ్య ,ఆ దేవుడి దయ వల్లో లేదా నా అదృష్టం వల్లనో నాకు వీళ్ల నుంచి తాప్పించుకునే మార్గమొకటి దొరికింది”అని ఎంతో సంతోషించాడు. తెలివిగా వెంటనే తన నెత్తికి ఉన్న తలపాగాను విసిరేసి అక్కడ ఉన్న బూడిదని కొంచం తన నుదుటి మీద రాసుకుని ఆ అగ్నిహోత్రం ముందు చక్కగా ఒక ముని వేషంలో ధ్యానం చేస్తున్నట్టు నటిస్తూ కూర్చున్నాడు.

అక్కడికి వచ్చిన ఆ ఇంటి యజమాని యొక్క దాసులు,ఇతనెవరో సాధువు,పాపం ఏదో ధ్యానం చేసుకుంటుంన్నట్టున్నారు,ఎందుకులే ఆయనకి ఇబ్బంది కలిగించటం అని వెళ్లిపోయారు.

యజమాని,వాళ్ళని ,”ఏ మైందిరా ఇంతకీ ఆ దొంగని పట్టుకున్నారా లేదా”అని ప్రశ్నించాడు.” దానికి జవాబుగా వాళ్ళు యజమానితో ,”లేదు దొరా ..దొంగని అయితే పట్టుకోలేకపోయాము కానీ ,మన వనం లో ఒక యోగి ని చూశాము”, అని చెప్పారు.

“అవునా,నిజమా! మన వనాన్ని ఒక ముని పుంగవులు పావనం చేశారా”ఎంత అదృష్టం అని ఎంతో ఆనంద పడిపోయాడు”నన్ను వెంటనే వారి దగ్గరకి తీసుకెళ్లండి అని వారిని అడిగారు.

ఆ యోగి దర్శనం చేసుకుని ,యజమాని నిశ్శబ్దంగా అక్కడి నించి వెళ్లిపోయాడు.”అమ్మయ్యా! మొత్తానికి చాలా తెలివిగా నేను సాధువుననే అని ఇంటి యజమానిని కూడా నమ్మించగలిగాను”అని జాలరి స్థిమిత పడ్డాడు. సరే ఎలాగో రాత్రి వేళ కదా ఇంకొంచం సేపు ఇక్కడే ఉండి తెల్లవారగానే ఇక్కడ నించి తప్పించుకుందాములే”అని అనుకుని అక్కడే ఆ రాత్రికి ఉండిపోయాడు ఆ జాలరి.

తీరా తెల్లవారగానే అక్కడి నుంచి బయలుదేరుతుంటే,అక్కడికి ఒక నడిమి వయస్సు కల దంపతులు చేతిలో ఒక చిన్న శిశువుని పట్టుకుని వచ్చి,
ఓ మహాశయా! ఇప్పుడే మీ రాక గురించి తెలుసుకున్నాను.దయచేసి మా బిడ్డని పది కాలాలు చల్లగా ఉండాలని దీవించండి” అని కోరారు.

ఏమి చేయాలో పాలుపోక.. వారిని నిరాశ పరచటం ఇష్టం లేక జాలరి వారి శిశువుని “సుఖీభవ!”అని ఆశీర్వదించి తప్పించుకుందామని బయలుదేరాడు. ఇంతలోకి ఆ వనానికి జనాలు గుంపులు గుంపులుగా తాను ఒక గొప్ప సన్యాసి అనుకుని,తన దర్శనం చేసుకుందామని చేరారు.

ఆ తరువాత ఆ జాలరి దొంగతనం చేయటం మానేశాడు.

 

నీతి:జీవితంలో జరిగే సంఘటనలు మరియు ఎదురయే అనుభవాలు మనలో ప్రవర్తనని తీసుకొస్తాయి.ముందుగా మనం మంచిగా మారాలి అని ప్రయత్నించాలి,అలా ప్రయత్నిస్తూ ఉంటే క్రమంగా మనలో మార్పు తప్పక వస్తుంది.
ఆంగ్లంలో “ఫేక్ ఇట్ టు మేక్ ఇట్”అని ఒక సూక్తి ఉంది .అంటే కథలోని జాలరిలా ముందు మాటవారసకైనా ఆదర్శవంతులలా జీవించటం అలవాటు చేసుకుంటే తప్పక ఒక రోజు అలాగే మారతాము.

 

http://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.facebook.com/neetikathalu