ఓడ అధికారి శర్మగారు

ఓడ అధికారి శర్మగారు.

విలువ — శాంతి
అంతర్గత విలువ — నమ్మకము, స్పష్టత , కర్తవ్యము.

 

IMG_4290

ఇది ఒక రిటైర్డ్ ఓడ అధికారి కధ. షెట్లాండ్ ఐలాండ్స్ కి కొంత మంది ప్రయాణికుల ని శర్మగారు తీసుకుని వెళ్ళుతున్నారు.
ఓడలో చాలా మంది యువకులు ఉన్నారు.
శర్మగారు ఓడ కదిలే ముందర ప్రార్ధించడం చూసి, అందరూ ఎగతాళి చేశారు.
అకాస్మాత్తుగా ఉగ్రమైన గాలి వీచి,వాన కురిసింది.

అప్పుడు అందరూ శర్మగారి దెగ్గిరకి వచ్చి భగవంతుడిని ప్రార్థించ మని వేడుకున్నారు.
అప్పుడు శర్మగారు బదులుగా “నేను ప్రశాంతముగా ఉన్నప్పుడే భగవంతుడిని ప్రార్ధిస్తాను , ప్రశాంతత లేనప్పుడు ఓడని చూసుకుంటాను” అని అన్నాడు.

నీతి:
సుఖముగా , ప్రశాంతంగా ఉన్నపుడు భగంతుడి దెగ్గిరకి వెళ్లకపోతే, కష్టాల లో ఉన్నపుడు కంగారు పడతాము.
సుఖముగా ఉన్నప్పుడు కూడా భగవంతుడిని తల్చుకోవాలి, అప్పుడే కష్టములలో కూడా అప్రయత్నముగా భగవంతుడి ఆలోచన వస్తుంది.

http://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.facebook.com/neetikathalu

ఒక కుండ కోరిక

ఒక కుండ కోరిక
విలువ : సత్యం
అంతర్గత విలువ : సరైన నడత

 

IMG_4191

 

ఒక కుమ్మరి కుండలు తయారుచేస్తున్నాడు. ఓర్పుతో, నేర్పుతో మట్టి ముద్దలను కుండల ఆకృతిలో మలిచాడు. వాటిని కాల్చడానికి ఏర్పాట్లు చేశాడు. అప్పటికే కాలుతున్న కొన్ని కుండలని చూసి పచ్చి కుండల్లో ఒకదానికి చాలా భయం వేసింది. ‘అమ్మో! ఒళ్లు కాలిపోవడమే? వద్దు. దయచేసి నన్ను కాల్చొద్దు. నన్నిలా వదిలెయ్‌. సుఖంగా ఉన్న ప్రాణాన్ని దుఃఖాన పెట్టకు. నాకు భయంగా ఉంది’ అని కుమ్మరిని దీనంగా బతిమాలింది. కుమ్మరి కుండతో ఇలా అన్నాడు,”జీవితంలో తొలిదశలో కష్టపడితే తర్వాత జీవితాంతం హాయిగా ఉండొచ్చు.” ఇప్పుడు కష్టమని భావించి సోమరిగా ఇలా ఉండిపోతే నీ జీవితం వృథా అవుతుంది. సమాజానికకి ఉపయోగపడక వ్యర్థమైపోతావు”అంటూ ఎన్నో విధాల నచ్చచెప్పాడు. అతడు ఎంత చెప్పినా వినకుండా కుండ మొండికేసింది. సరే… అంతలా అడుగుతోంది పోనిమ్మని కుమ్మరి ఈ కుండని వదిలేసి మిగిలిన కుండలను ఆవంలో పెట్టాడు. ఆవంలో కాలుతున్న కుండలని చూస్తూ తనకి ఆ అవస్థ తప్పినందుకు, ఆనంద పడుతూ, “నాకా బాధలు లేవు, హాయిగా ఉన్నాను” అనుకుంది ఆ పచ్చి కుండ.

బాగా కాలిన ఎర్రని, నల్లని కుండలన్నీ అమ్ముడుపోయాయి. ఎవరూ కొనేవారు లేక పచ్చి కుండ మాత్రం ఆరుబయట ఆవరణలో అలా ఉండిపోయింది. కుమ్మరి ఒక కుండలో నీళ్లు నింపాడు. కొన్ని కుండీలలో మట్టి నింపి మొక్కలు నాటాడు. తనకా బరువులు లేనందుకు ఆనందించిందా పచ్చి కుండ.

 

ఇలా ఉండగా ఒక రోజు కుండపోతగా వర్షం కురిసింది. కాల్చిన కుండలూ, కుండీలూ దృఢంగా అలాగే ఉంటే ఈ పచ్చికుండ మాత్రం మెల్లిగా కరిగి మట్టిలో కలిసిపోసాగింది. తన ఆకృతిని, ఉనికిని కోల్పోయింది. కుమ్మరి మాటల్లో అంతరార్థం దానికి చివరిక్షణంలో బోధపడింది. కానీ అప్పటికే జీవితం చేజారిపోయింది

నీతి:

‘జీవితంలో తొలిదశలో కష్టపడితే తర్వాత జీవితాంతం హాయిగా ఉండొచ్చు. ఇప్పుడు కష్టమని భావించి సోమరిగా ఇలా ఉండిపోతే నీ జీవితం వృథా అవుతుంది. సమాజానికీ ఉపయోగపడక వ్యర్థమైపోతాము’

మానవ సేవయే మాధవ సేవ!!!

 

విలువ ; ప్రేమ
అంతర్గత విలువ ; దయ, కరుణ

శ్రావణి ఉత్తరాలు ఏమైనా వచ్చేయేమో చూద్దామని పోస్ట్ బాక్స్ దగ్గరకు వెళ్ళింది. అందులో ఒక్కటే కవర్ ఉంది. దాని మీద స్టాంప్ గానీ, ఎక్కడ నుండి పంపారో వివరాలు గాని లేవు. శ్రావణి పేరు, చిరునామా మాత్రం రాసి ఉన్నాయి. శ్రావణి కవర్ లో నుండి ఉత్తరం తీసి చదవడం మొదలుపెట్టింది.

 

IMG_4123

 

ప్రియమైన శ్రావణికి,

నేను శనివారం సాయంత్రం పని మీద వెళ్తున్నాను. దారిలో మీ ఇంటి దగ్గర ఆగి నిన్ను చూడాలి అనుకుంటున్నాను.

ఇట్లు ప్రేమతో,
శ్రీరాముడు.

ఉత్తరం చదివిన శ్రావణికి చేతులు వణకసాగాయి. ఉత్తరం బల్ల మీద పెట్టి” భగవంతుడైన శ్రీరాముడు నన్ను ఎందుకు చూడాలి అనుకుంటున్నారు? నేనేమీ ఆయనకీ ప్రత్యేకమైన వ్యక్తిని కాదే? ఆయన వస్తే ఇవ్వడానికి కూడా నా దగ్గర ఏమీ లేదు. ఎలాగా?” అని ఆలోచించసాగింది. వంట చెయ్యడానికి కూడా ఇంట్లో సరుకులు లేవు, తొందరగా షాపుకి వెళ్ళి ఏమైనాతీసుకురావాలి అనుకుంది.
పర్స్ లో డబ్బులు కోసం చూస్తే 100 రూపాయలు మాత్రం ఉన్నాయి. అవి తీసుకుని షాపుకి వెళ్ళి వంటకి అవసరమైన బియ్యం, కూరలు మరియు ఇతర వస్తువులు కొనుక్కుని ఇంటికి వస్తోంది.

దారిలో ఎవరో తనని పిలిచినట్లుగా అనిపించి వెనక్కి తిరిగి చూసింది. ముసలి దంపతులు నిల్చొని ఉన్నారు. వారిలో భర్త, శ్రావణితో “అమ్మాయీ;నాకు ఉద్యోగం లేదు. నేను, నా భార్య రెండు రోజులుగా ఏమీ తినలేదు. నువ్వు మాకు ఏమైనా సహాయం చెయ్యగలవా?” అని అడిగాడు.

శ్రావణి వాళ్ళిద్దరినీ పరిశీలనగా చూసింది. ఇద్దరూ మాసిపోయిన బట్టలతో, బలహీనంగా ఉన్నారు. “తాతగారూ; నాకు కూడా మీకు సహాయం చెయ్యాలనే ఉంది. కాని నా దగ్గర ఉన్న కొద్ది డబ్బులతో ఈ బియ్యం కూరగాయలు మరియి అరటిపళ్ళు కొన్నాను. ఇవాళ్ళ మా ఇంటికి ముఖ్యమైన అతిధి వస్తున్నారు. వీటితో వారికి వంట చేసి పెట్టాలి. ఇలా చెప్పినందుకు క్షమించండి అంది శ్రావణి.

“పరవాలేదు అమ్మా! మేము అర్థం చేసుకోగలము అని ఆ ముసలి దంపతులు వెళ్ళిపోయారు. వాళ్ళు అలా వెళ్ళిపోవడం చూసిన శ్రావణికి వెంటనే ఒక ఆలోచన వచ్చింది.

“తాతగారూ!అని పిలిచింది. వాళ్ళిద్దరూ వెనక్కి తిరిగి చూశారు. ఆగండి, ఈ బియ్యం,కూరలు, అరటిపళ్ళు మీరే తీసుకోండి. మా ఇంటికి వచ్చే అతిధి కోసం నేను ఇంకొకటి ఏదయినా చేస్తాను అంది.

వాళ్ళు అవి తీసుకుని,”చాలా సంతోషం అమ్మా” అని శ్రావణి చేతులు పట్టుకున్నారు. అలా పట్టుకున్నప్పుడు ఆ ముసలావిడ చేతులు వణకడం శ్రావణి గమనించింది. తను వేసుకున్న కోటు తీసి ఆవిడకి ఇస్తూ, “ఇది మీరు తీసుకోండి. నాకు ఇంటి దగ్గర ఇంకొకటి ఉంది అని చెప్పింది”.

శ్రావణి ఇంటికి తిరిగి వస్తూ ఇప్పుడు శ్రీరాముడికి ఏమి చేసి పెట్టాలి? అని ఆలోచించసాగింది. ఇంటికి వెళ్లేసరికి గుమ్మం ముందు ఇంకో కవర్ ఉండడం చూసింది. ఇదేంటి మళ్ళీ ఎవరు ఉత్తరం రాసేరు అనుకుని తీసి చదవసాగింది.

“ప్రియమైన శ్రావణికి

“నిన్ను కలవడం నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది. సమయానికి మా ఆకలి తీర్చినందుకు మరియు చలి నుండి కాపాడుకోవడానికి కోటు ఇచ్చినందుకు కృతజ్ఞతలు.”

ఇట్లు ప్రేమతో,
శ్రీరాముడు.”

ఆ ఉత్తరం చదిన శ్రావణికి ఆశ్చర్యంతో మాటలు రావట్లేదు. కళ్ళ నుండి ఆనంద భాష్పాలు కారసాగాయి.

నీతి:

మానవ సేవయే మాధవ సేవ అని మన పెద్దలు చెప్తూ ఉంటారు. అందరిలోనూ భగవంతుడు ఉంటాడని గుర్తు పెట్టుకుని మనకు అవకాశం దొరికినప్పుడల్లా ఇతరులకు సహాయం చేస్తూ ఉండాలి.

 

 

http://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.facebook.com/neetikathalu

విశ్వాసమే బలము !!

విలువ: విశ్వాసం

అంతర్గత విలువ: నమ్మకం

IMG_4074

కొత్తగా పెళ్ళయిన దంపతులు ఒక పడవలో ప్రయాణం చేస్తున్నారు. ఆ నదిలో ఉన్నట్టుండి పెద్ద తుఫాను మొదలయింది. భర్త ధైర్యంగా కూర్చుని చూస్తున్నాడు. భార్య మాత్రం చాలా భయపడసాగింది. ఒక వైపు నదిలో అలలు, మరోవైపు తుఫాను వల్ల వాళ్ళు ప్రయాణిస్తున్న చిన్న పడవ అటూ ఇటూ ఊగిపోసాగింది. ఏ క్షణంలో పడవ మునిగిపోతుందో అని భార్య భయపడుతోంది. భర్త మాత్రం అసలు ఏమీ జరగనట్లుగా, మౌనంగా, ధైర్యంగా కూర్చున్నాడు.

భార్య వణుకుతున్న గొంతుతో , భర్త తో ఈ విధంగా అంది” మీకు భయం వెయ్యట్లేదా? అంత ధైర్యం గా ఎలా ఉండగలుగుతున్నారు? నాకయితే ఇవాళే మన జీవితంలో ఆఖరి రోజు అనిపిస్తోంది. ఈ తుఫానులో మనం క్షేమంగా ఒడ్డుకి చేరుకోవడం కష్టం. ఏదయినా అద్భుతం జరిగితేనే మనం ప్రాణాలతో బయటపడగలం. లేదంటే మనకి చావు తప్పదు. మీకు పిచ్చి గాని పట్టిందా? అసలు ఇంత ధైర్యంగా ఎలా ఉన్నారు.”

భర్త నవ్వుతూ తన దగ్గర ఉన్న కత్తిని తీసాడు. అతని ప్రవర్తనకి ఆశ్చర్యపోయిన భార్య అయోమయంతో అతని కేసి చూస్తోంది. భర్త కత్తిని భార్య మెడకి దగ్గరగా పెట్టి ” ఇప్పుడు నీకు భయం వేస్తోందా?” అని అడిగాడు. భార్య నవ్వుతూ నాకెందుకు భయం? మీ చేతిలో కత్తి ఉంటే నేను భయపడాలా? మీరు నన్ను ప్రేమిస్తున్నారు కాబట్టి నన్ను ఏమీ చెయ్యలేరు అంది.

భర్త కత్తిని వెనక్కి తీసుకుని , “ఇదే నా సమాధానం కూడా. భగవంతుడు మనల్ని ప్రేమిస్తున్నాడు. ఈ తుఫాను సృష్టించింది ఆయనే కాబట్టి, ఆయనే మనల్ని రక్షిస్తాడని నా నమ్మకం” అన్నాడు.

అందువల్లనే మన పెద్దలు ఏది జరిగినా మన మంచికే అని చెప్తూ ఉంటారు. మన జీవితాల్లో ఏమి జరిగినా భగవంతుని నిర్ణయం ప్రకారం జరుగుతాయి కాబట్టి భగవంతుని పట్ల విశ్వాసం కలిగిఉండాలి.

నీతి

మనం భగవంతుని పట్ల విశ్వాసం పెంచుకోవాలి. ఆ విశ్వాసమే మన బలంగా మారి మనల్ని ముందుకి నడిపిస్తుంది.

http://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.facebook.com/neetikathalu

రెండు సముద్రాల భేదక లక్షణాలు

రెండు సముద్రాల భేదక లక్షణాలు.
విలువ — సరైన నడత
అంతర్గత విలువ — పంచుకోవడం , ఆత్మీయత

ఇది రెండు లక్షణాలు ఒక అందమైన కధ.

IMG_4045

 

మెడిటరేనియన్ బేసిన్ లో డెడ్ సి, అనే ఒక గొప్ప సముద్రం పేరు.
డెడ్ సి అనేది ఒక పుష్కరిణి.’ డెడ్ సి’ అని పేరు ఎందుకు ఒచ్చింది? నిజానికి ‘ డెడ్ సి’ 67kms పొడవు, 18kms వెడల్పూ, మరియు 1237అడుగుల, లోతు, కానీ జీవము లేదు. దీనిలో నీరు అన్ని సముద్రాల కంటే 9పాళ్ళు, ఉప్పగా ఉంట్టాయి.
ఈ పుష్కరిణి ఎందుకు ఇంత ఉప్పగా ఉంటుంది? ఎందుకంటే ,ఇక్కడ నీరు బయటికి ప్రవహించదు.
జోర్డాన్ అనే నది నుంచి నీరు తీసుకుంటుంది, కానీ చాలా లోతుగా ఉండడం వల్ల, నీరు బయటికి ప్రవహించే దోవ లేక , అంతా తనలోనే ఉంచుకుంటుంది.

డెడ్ సీకి ఉత్తర దిక్కున, గెలిలీ అనే సముద్రము ఉంది. గెలిలీ 13మైళ్ళు బై 8మైళ్ళు, డెడ్ సి కన్నా చాలా చిన్నది.
గెలిలీ కి ఎంత ఖజానా ఉందంటే ….
అందులో  20రకముల చాపలు ఉంటాయి. చుట్టూ నీరు ఉండడం వల్ల పాడి, పంటలు బాగా పండుతాయి.
డెడ్ సీతో పోలిస్తే, గెలిలీ చిన్న సముద్రము, కానీ ఎందుకు  ఈ సముద్రములో ఇంత జీవము ఉంది? ఎందుకంటే అది ఉన్న నీరుని పంచుకుంటుంది.

జోర్డాన్ నుంచి నీరు గెలిలీ లోకి  చేరుతుంది , కానీ గెలిలీ, ఆ నీరుని బయటికి ప్రవహించడం వల్ల, అది సజీవంగా కనిపిస్తుంది.

నీతి.
మన దెగ్గర ఉన్నది ఇతరులతో పంచుకోవడం వల్ల, మనకే మంచిది.మనకి ధనము, జ్ఞానము, ప్రేమ , గౌరవము , ఇవన్నీ భగవంతుడి దయ వల్లే  లభించాయి వాటిని  అందరితో పంచుకోవడం నేర్చుకోవాలి. ఆ దేవుడు కూడా మనని చల్లగా చూస్తారు.

పెద్దలు పంచుకోలేని వాడు అభివృద్ధి చెందరు అని అంటారు
భగవంతుడి దయ కలగాలి అంటే పంచుకునే గుణమును పెంచుకోవాలి.

 

http://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.facebook.com/neetikathalu

అన్నదాతా సుఖీభవా !!

విలువ : ధర్మం

ఉప విలువ : దానం

IMG_4020

పూర్వం ఒక ఊరిలో చాలామంది కోటీశ్వరులుండేవారు. వారికి ఎన్ని కోట్లు ధనముంటే అన్ని జెండాలను వారి మేడలపై ఎగురవేస్తుండేవారు. అటువంటి ఊళ్లో ఒకనాడు ఒక సాధుపుంగవుడు ప్రవేశించాడు. ఆయన ఆ జెండాల గురించి తెలుసుకొని అన్నింటిలోకి ఎక్కువ జెండాలున్న ఇంటిలోనికి ప్రవేశించాడు. ఆ ఇంటి యజమాని అరుగుమీదే కూర్చుని ఈ సన్యాసిని చూశాడు. “ఓహో ఏదో ఒక వంక పెట్టి నా దగ్గర డబ్బులు కాజేయడానికి కాబోలు వచ్చాడు ఈ దొంగ సన్యాసి” అని తలచి, స్వామి! ఈ ఇంటి యజమాని వూళ్లో లేడు. మీరింక వెళ్లవచ్చును అన్నాడు సన్యాసితో. ఆయనకు వెంటనే విషయం తెలిసిపోయింది. ‘అలాగా! పాపం నేనాయనకు ఒక గొప్ప ఉపకారం చేద్దామని వచ్చానే! ప్రాప్తం లేదన్నమాట! అంటూ వెనుదిరిగాడు. అపుడతను పరుగున వెళ్లి సన్యాసితో ‘స్వామి! నేనే ఈ ఇంటి యజమానిని. నన్ను క్షమించండి. లోపలికి వచ్చి నన్ను అనుగ్రహించండి’ అని ప్రార్థించాడు.

లోపలికి తీసుకొని వెళ్లాక ఆ సన్యాసి అతనికి ధర్మసూక్ష్మాలు తెలియజేయడం ప్రారంభించాడు. చాలాసేపు విన్నాక యజమాని ‘స్వామి! నా సమయం చాలా విలువైనది. నేనిలా వ్యర్థప్రసంగాలు వింటూ కూర్చుంటే నాకు కొన్ని లక్షలు నష్టం వస్తుంది. త్వరగా మీరు చేద్దామనుకున్న ఉపకారం ఏమిటో అనుగ్రహించండి అని తొందర పెట్టాడు.

అపుడా సన్యాసి యజమానితో ఇలా అన్నాడు. ‘నీ ఆయుర్దాయం ఇక ఆరు సంవత్సరాలే ఉంది’
ఇదేనా ఆ గొప్ప ఉపకారం? అన్నాడు ధనికుడు అసహనంగా. సన్యాసి అతనికొక సూది ఇచ్చి ‘ఇది చాలా మహిమగల సూది. దీనిని నీ దగ్గర భద్రంగా దాచి, నువ్వు చనిపోయిన తర్వాత జాగ్రత్తగా నాకు చేర్చు అన్నాడు.

ధనికునికి కోపం తారాస్ధాయినంటింది. ‘నీకు మతి చలించిందా? నేను చచ్చాక ఆ సూదిని నాతో తీసుకొని పోతానా? నీకెలా అందజేస్తాను’ అని అరిచాడు.

ఆ సాధుపుంగవుడు శాంతంగా ‘నాయనా! మరణించాక ఈ సూదినే తీసుకొని పోలేనివాడివి ఈ లక్షలు, కోట్లు తీసుకొని పోగలవా? అని ప్రశ్నించాడు. ఆ వాక్యం ధనికుణ్ణి ఆలోచింపజేసింది. తద్వారా ధనికునికి జ్ఞానోదయమైంది. ఆసన్యాసి కాళ్లపై బడి ‘స్వామీ! ఇప్పటి వరకూ అజ్ఞానంలో పడి కొట్టుకుంటూ ఎంత జీవితాన్ని వృధా చేసాను! ఇప్పటి నుండి దానధర్మాలు చేసి కొంత పుణ్యాన్నైనా సంపాదిస్తాను’ అన్నాడు.

ధనికుడు ఆ మరునాడు చాటింపు వేయించాడు. బంగారు నాణాలు పంచుతానని, అవసరమైన వారంతా వచ్చి తీసికొనండొహో!! అని. ఇంకేం? బోలెడంతమంది వచ్చి లైను కట్టారు. ధనికుడు గుమ్మం వద్ద తన గుమాస్తానొకడిని కూర్చోబెట్టాడు. నాణాలు పట్టికెళ్లినవారు ఏమంటున్నారో వ్రాయి అని అతడికి చెప్పాడు. ఆరోజు ఉదయం నుండి సాయంకాలం దాకా ధనికుడు వచ్చిన వారందరికీ ఇరవయ్యేసి బంగారు నాణాలు పంచాడు. సాయంకాలం పిలిచి ప్రజల అభిప్రాయాలు ఏమని వ్రాసావో చదవమన్నాడు.

గుమాస్తా చదవడం ప్రారంభించాడు.
1వ వాడు: ఇంకో 20 నాణాలిస్తే వీడిసొమ్మేం పోయింది? పిసినారి పీనుగ!
2వ వాడు: ఇంకో పదినాణాలు వేస్తే గానీ ఈ పూటకి తాగడానికి సరిపడా మద్యంరాదు. ఆ పదీ కూడా ఇవ్వచ్చు కదా.
3వవాడు: అయ్యో! దీనికి మరో ఎనభై నాణాలు కలిపి ఇవ్వకూడదూ? నా కూతురికి ఓ నగ కొందును కదా?
అంతట ధనికుడు చెవులు మూసుకున్నాడు. చాలు చాలు చదవకు.. అని సాధు పుంగవుని వద్దకు పరుగెత్తాడు. స్వామీ, నేను ఈవిధంగా దానమిస్తే అందరూ ఏదో ఒక రకంగా అసంతృప్తే వ్యక్తపరచారు. ఎవరైనా సంతృప్తి పడితే నాకు పుణ్యం వస్తుంది కానీ అసంతృప్తి చెందితే నాకు పుణ్యం ఎలా వస్తుంది.. అంటూ వాపోయారు.

సాధువతనిని ఓదార్చి ‘బాధపడకు నాయనా! ఈసారి షడ్రసోపేతంగా వండించి అందరికీ మంచి భోజనాలు పెట్టించు’ అని బోధించాడు.

ధనికుడు తన ఇంట్లో భోజనానికి రమ్మని మళ్లీ ఊరంతా చాటింపు వేయించాడు. మళ్లీ తన గుమాస్తా ప్రజల అభిప్రాయాలను వ్రాయమన్నాడు. మరునాడు రకరకాల పిండివంటలతో ఊరందరికీ కమ్మని భోజనం పెట్టాడు. ఆ సాయంత్రం తిరిగి గుమాస్తాను పిల్చి ప్రజాభిప్రాయాలు చదవమన్నాడు.
1వ వాడు: అన్నదాతా సుఖీభవ!
2వ వాడు: ఇంత కమ్మని భోజనం చేసి ఎన్నాళ్లయింది? బాబుగారు చల్లగా ఉండాలి.
3వ వాడు: అమ్మయ్య ! ఆకలి చల్లారింది. అయ్యగారు ఆరి బిడ్డలు, అందర్నీ దేవుడు చల్లగా చూడాలి.

దాదాపు అందరూ ఇటువంటి అభిప్రాయాలే వ్యక్తపరచారు. ధనికుడు వింటూ ఆనందంతో పొంగిపోయాడు. కోట్లు సంపాదించినపుడు అతడికి లభించని సంతృప్తి ఆనాడు లభించింది. అన్నదాన మహిమ ఎంతటిదో అతడు గుర్తించాడు. ఆరోజు నుండి నిత్యం అన్నదానం చేస్తూ అనేక అన్నదాన సత్రాలు కట్టించి , పేదవారి క్షుద్భాధను తీరుస్తూ అతడు తరించాడు.

నీతి : చనిపొయినప్పుడు మనతో వచ్చేవి ఈ ఆస్తులు అంతస్తులూ కాదు. కనుక బ్రతికినన్నాళ్ళు కేవలం డబ్బు సంపాదించడం లోనే కాలాన్ని గడపకుండా నలుగురికీ సహాయపడుతూ మంచి పేరుని  సంపాదించుకుంటే  అదే ఎంతో పుణ్యం . కడుపినిండా అన్నం పెడితే కలిగే తృప్తి ఎంత డబ్బు ని ఢారపోసినా కలుగదు.

అహంకరిస్తే అవమానం తప్పదు!

అహంకరిస్తే అవమానం తప్పదు!

మనిషి ఎదిగే కొద్దీ ఒదిగి ఉండాలి! అలా కాకుండా తన అదృష్టాన్ని చూసి విర్రవీగుతూ ఇతరులను చులకన చేయాలని చూస్తే మాత్రం భంగపాటు తప్పదు. తలెత్తుకుని తిరిగినచోటే,అవమానభారంతో తలదించుకోకా తప్పదు. అందుకు ఉదాహరణగా మహాభారంతంలో ఒక కథ కనిపిస్తుంది.

IMG_3980

పూర్వం ఓ ధనిక వర్తకుడు ఉండేవాడు. అతగాడికి ముగ్గురు పిల్లలు. ఆ ముగ్గురు పిల్లలూ ఓ కాకిని ముద్దుచేయసాగారు. వారు విదిలించే ఎంగిలి ఆహారాన్ని తిని ఆ కాకి గుండ్రంగా తయారైంది. రోజూ మృష్టాన్నం దొరకడంతో దాని అతిశయానికి అంతులేకుండా పోయింది. అసలు తనలాంటి పక్షి ఈ భూమ్మీదే లేదన్నంతగా దాని పొగరు పెరిగిపోయింది. ఆ పొగరుకి తగినట్లుగానే మిగతా పక్షులని చులకన చేయసాగింది.కాలం ఇలా సాగుతుండగా ఒక రోజు ఓ హంసల గుంపు వినువీధిలో ఎగురుతూ కాకికి కనిపించాయి. ‘మీ వాలకం చూస్తుంటే నాకు జాలి వేస్తోంది. ఎలాంటి కదలికలూ లేకుండా నిదానంగా సాగడం మాత్రమే మీకు తెలసు. అదే నేనైతేనా..నూటొక్క రకాలుగా ఎగరగలను. ఒకో భంగిమలోనూ వందలయోజనాలు ప్రయాణించగలను. కావాలంటే నాతో పోటీ పడి చూడండి!’ అంటూ ఆ హంసలను రెచ్చగొట్టింది కాకి.కాకి మాటలను విన్న ఓ హంస, దాని దగ్గరకు వచ్చింది. ‘మేము ఎక్కడో మానససరోవరం నుంచీ ప్రయాణిస్తున్నాం. అంతలేసి దూరాలను ప్రయాణించగలం కాబట్టే లోకం మమ్మల్ని గౌరవిస్తుంది. మాతో నీకు పోటీ ఏంటి!’ అంటూ కాకిని సమాధానపరిచే ప్రయత్నం చేసింది. కానీ కాకికి పొగరు తలకెక్కింది. వెనక్కి తగ్గే వినయం కోల్పోయింది.’నాతో పోటీ అంటే భయపడి ఇలాంటి సాకులు చెబుతున్నావు.నీలో నిజంగా దమ్ముంటే నాతో పోటీకి రా!’ అంటూ రెచ్చగొట్టింది.దాంతో కాకి, హంస పోటీకి సిద్ధమయ్యాయి. ఒక్కసారిగా గగనతలంలోకి ఎగిరాయి. కాకి మాంచి ఉషారుగా ఉందేమో…ఎగరడంలో తనకి తెలిసిన విద్యలన్నీ ప్రదర్శించడం మొదలుపెట్టింది. గాలిలో పల్టీలు కొడుతూ రకరకాల విన్యాసాలు చేసింది. హంస మాత్రం తనకి తెలిసిన ఒకే ఒక భంగిమలో నిదానంగా ఎగరసాగింది.పోటీలో హంస ఎగురుతున్న తీరుని చూసి కాకి పగలబడి నవ్వింది. ‘ఇలా అయితే గమ్యం చేరుకున్నట్లే! చూస్తుంటే నువ్వు నాతో ఏమాత్రం సరితూగలేవు అనిపిస్తోంది,’ అంటూ ఎగతాళి చేసింది. కానీ హంస మాత్రం చిరునవ్వే సమాధానంగా ముందుకు సాగింది. చూస్తూచూస్తుండగా తీరం దూరమైపోయింది. ఎటుచూసినా ఎడతెగని నీరే కనిపించసాగింది. అలసిపోయి కాలు మోపేందుకు, ఇసుమంతైనా ఇసుక కనిపించలేదు. ఆ దృశ్యం చూసేసరికి కాకి గుండె ఝల్లుమంది. ధైర్యం తెచ్చుకునిముందుకు సాగుదామంటే దాని ఒంట్లో ఓపిక నశించిపోయింది.మరికొద్ది క్షణాలకి రెక్కలు కూడా ఆడించలేని స్థితికి చేరుకొంది.

ఇక నిదానంగా నీటి మీదకి జారిపోవడం మొదలుపెట్టింది. ‘ఓ హంస మిత్రమా! ఇక నేను ఎగరలేకపోతున్నాను. ఈ సమయంలో నువ్వు మాత్రమే నా ప్రాణాలను కాపాడగలవు.దయచేసి నన్ను రక్షించు!’ అని జాలిగా అరవసాగింది.

కాకి అరుపులు విని వెనక్కి చూసిన హంసకి విషయం అర్థమైంది.
కాకి పొగరు దాని ప్రాణాల మీదకు వచ్చిందని తెలిసింది.అయినా జాలిపడి కాకి చెంతకి చేరుకుంది. దానిని నోట కరుచుకుని తిరిగి ఒడ్డు మీదకు చేర్చింది.

‘మిత్రమా! ఎంగిలిమెతుకులు తిని బలిసిన నేను కన్నూమిన్నూ కానక నిన్ను రెచ్చగొట్టాను. నా ప్రాణాల మీదకే తెచ్చుకున్నాను. పెద్దమనసుతో నువ్వు నన్ను ఆదుకోకపోతే ఆ సముద్రంలోనే సమాధి అయిపోయేదాన్ని. ఇక మీదట ఎప్పుడూ నా యోగ్యతనిమరచి గొప్పలకు పోను. దయచేసి నన్ను క్షమించు,’ అంటూ ప్రాథేయపడింది. కాకి మవినువీధిలోకిఎగిరిపోయింది.  వినువీధిలోకిఎగిరిపోయింది.